vrijdag 19 mei 2017

Er is hoop?


Of het zin heeft om hier te schrijven, behalve dat ik er letterlijk en figuurlijk van door kan ademen? Hm.
Heb kortgeleden zitten klooien om mijn Blog er anders uit te laten zien, doch het wordt er niet overzichtelijker van. 

Zo geblokkeerd was ik,  daarom weer getracht mijn Blog wat om te toveren. Nu in blauwtinten. Met dank aan Blogger.

Er is hoop voor morgen als je aan iets nieuws durft te beginnen, las ik ooit ik weet niet meer waar. Iets nieuws? Instagram, grijns, dat lukt wél. Is hier schrijven en mij kwetsbaar opstellen iets nieuws? Vloekerdevloek. Hm. Ik beperk mij liever tot eindeloos dagboek schrijven, lekker met de hand? Hm. Het schiet niet op. Met het schrijven op de pc evenmin. Daarnet was mijn pc niet beschermd. Daar werd ik boos om. Net zoals ik boos was dat er deze week doordram verkopers aan mijn deur kwamen, terwijl er duidelijk op de sticker die ik naast de bel plakte staat: geen verkopers, wat inhoudt dat ik evenmin abonnementen voor wat dan ook aan de deur kies af te sluiten. Klaar!

maandag 17 april 2017

Over aannames en verbondenheid

Een aanname over een aanname 
hebben.




Iets 
wat je voor een feit aanneemt
terwijl het dat niet is,
is een hele grote aanname, 
een voor-
oordeel.

Een invulling van en door je eigen verbeelding, 
niet op gecheckte waarheid 
berustend
kan veel kapot maken.

We doen er allemaal aan mee,
daarom willen we graag gerustgesteld worden.

Onze verbeelding
een prachtig stuk 'gereedschap'
we kunnen er alle kanten mee op.

Verbinding is het mooiste streven,
al neem je de telefoon een tijdje niet aan.
Al trek je je terug achter gesloten lamellen,
dan nog is er innerlijke verbondenheid.

Met zijn allen.
Samen.
Op deze prachtige planeet!







De sering gaf de geest

De Sering in mijn tuin
heeft de geest gegeven
de geest aan wie? Aan wat?

Vorige jaar bloeide je nog 
het opengaan van je 
talrijke knoppen heb ik 
niet mee kunnen maken.
Ik was er niet.

Toen ik je weer zag 
stond je vol in bloei.
Met mijn neus dook ik gelijk
in je violette schoonheid 
snoof je geur op.
Je was mooier dan ooit.

Geur van thuis
die je naar dit thuis 
had gebracht.

Nu niets.

Een stukje van mijzelf
is meegestorven
met zoveel meer.


Daar waar ze geënt is, spruiten 
andere takken uit
waarvan de blaadjes eruitzien als
die van een heg.
Welkom? Ik kan niet meer
tegen
afscheid nemen.

Dank je wel, sering dat je was
dank voor je schoonheid
Je wederkerende belofte als symbool
van een nieuwe lente
van nieuw leven
@ dankbaar dat ik je mee
heb mogen maken.

je bent eerder weg dan
ik. 


woensdag 12 april 2017

Over vergeetachtigheid en de nieuwe leslocatie van Vluchtelngenwerk



Dacht ik toch gisteren dat ik dement aan het worden was omdat onder andere de pincodes van mijn telefoon en bank weg waren uit mijn geheugen. Met nog veel meer vergeten ongein. Zeer angstige ervaring was het. Vergeetachtigheid in het kwadraat.
Het is zalig om een leeg hoofd te hebben maar … om niet meer goed te kunnen denken is een ander verhaal en een regelrechte vreselijk beangstigende ervaring. Een zeer dierbare vriendin  was gisteren een intens grote steun en toeverlaat voor mij@ ben dankbaar. Gelukkig werd zij niet gek van mij en ikzelf net niet van mijzelf.

Toch ...‘’ik zal mij moeten afmelden als taalcoach want hóe kan en zal ik ooit nog iets duidelijk kunnen maken.? “
“ Zal ik ooit nog iets op de pc kunnen doen en mijn gedachten kunnen verwoorden in mijn Blog?’

zondag 9 april 2017

Het zijn me de tijden wel



Wanneer iemand - vijftig jaar geleden -op reis ging dan kreeg je als het meezat een telefoontje, een kaart of een brief als teken van leven. Zoonlief is aan de andere kant van de wereld. Hij was er jarig, ging naar concerten van de zangeres waar hij idolaat van is en ontmoette vrienden die hij van het wereld weide web kent. Ik heb er wat moeite mee maar is het niet mooi dát hij vrienden maakt? Durft te maken? Op deze manier een diversiteit van mensen uit verschillende landen ontmoeten is iets moois.

vrijdag 24 maart 2017

Je kwetsbaar opstellen

Een brief
een open hart.

Een open brief
zonder envelop
bij een dierbare
in de bus doen
is je heel kwetsbaar
opstellen.

Zo kwetsbaar
weer kwetsbaar,
bang ook
bang dat het geen goede stap is
bang dat het niet goed valt.
Ssst, stop met interpreteren.
Stop met invullen.
Voellll
Wees jezelf.
Laat los.
Adem
Adem rustig in en uit.

Kwetsbaar maar ook rustig en krachtig

Zo eng, toch ruimte
Wat verder te doen?
afwachten maar

Geduldig zijn
Be patiënt
Steek een wereldvrede vlam
voor de situatie aan
en
voor  jezelf.


Heel



Lente en helen




Het is lente, de tuin groeit
en  groent zich, in haar Perpetue mobile
rekt zij zich uit,
richt zich naar licht en warmte.
Mijn dierbare sering lijkt de geest te hebben gegeven
een andere plant groeit uit haar enting. Een wonder.
Onverwachte plantjes steken  hun koppekes boven de grond
Nieuw leven vol kleur, vol verassingen
verwondering in mij durft voorzichtig wederom 
als de voelhorens van een slak- die uit zijn huisje komt-
de kop op te steken. Het leven roept.

Ruimte om te ademen is 
Mussen, duiven, merels en spreeuwen
sprokkelen twijgjes, vliegen af en aan
af en toe badderend in de vele rijk met regenwater
gevulde bakjes, pannetjes en kommetjes.

In de woonkamer een roze hortensia en een tuiltje voorjaarsbloemen
Geschenken. Over een poos mag de hortensia naar buiten
samen met de al jaren levende geranium.

Op de vensterbank bloeien de orchideeën voluit
als teken van vriendschap.

Mijn hart opent zich dankbaar na deze voor mij-en ik ben de enige niet- donkere, nare winter