dinsdag 21 november 2017

You will go out in joy- guitaarmuziek

https://youtu.be/PN7bQvdZ90

Rob &Gilly Bennett- you will go out in joy

Medisch dagboekje, adoptie en verbondenheid@ dankbaar

Schreef ik gisteren nog over de regelgeving in de Zorg en over het vele noteren, dan toch ben ik er vandaag dankbaar voor dat ik het in mijn eigen leven ook zeer uitgebreid heb toegepast. Ook toen mijn kinderen hun intrede deden in ons leven.

Van mijn dochter heb ik minder bijgehouden dan van mijn zoon. Bij een eerste heb je meer tijd. 

Emoties

''Emoties zijn antwoorden op vragen waarvan je niet wist dat je ze stelde.''
Vera Helleman (Ingezonden door: Redactie Dagelijkse Gedachte, Leiderdorp NL)

Over nachtdiensten

Gisterenavond keek ik weer tv. Naar de documentaire over de nachtzuster. Het bracht mij terug naar de tijden dat ik zelf nachtzuster was en ik kreeg heimwee. Niet naar het slaapgebrek en de later ontregelde stofwisseling door datzelfde slaapgebrek plus door te weinig daglicht. Nee, heimwee naar dat hele speciale wat nachtdiensten -vooral bij mensen thuis -hadden en waarschijnlijk nog hebben. De stilte, de fluisterende gesprekken, het oogcontact, het er mogen zijn voor de ander zonder dat er op tijd werd gelet. Je was er acht uur. Er waren diensten dat ik volop bezig  werd gehouden door  de client/ patiënt. En er waren diensten die maar niet omkwamen. Dan sliep de client. Dat was fijn voor hem of haar. Ik herinnert mij dat ik een keer nachts kerstkaarten schreef. 

Consolation - een klassiek muziekstuk

https://youtu.be/wWnWZcTuqW

Liszt- Consolation

Over de regelgeving in de Zorg en thuis

Regels in de zorg en regels in mijn huis. Door de jaren zijn ze met elkaar verweven. 

Een artikel over de overdadige regelgeving in de Zorg bracht mij terug naar de jaren dat ik in de wijk en de polders werkte. Toen al werden de regels steeds erger. Strenger. Om gek van te worden.
Je stapte in de auto. Keek op je horloge en noteerde de tijd en de kilometer stand. Je reed ( je zocht  je meestal het apenkriek want er was nog geen TomTom) je kwam aan. Je noteerde de tijd en de kilometers. Je belde aan, ging naar binnen en noteerde de tijd voordat je in het zorgdossier begon te lezen, je ging naar de wc en noteerde de tijd, je hielp de client en lette gestrest op de tijd. Brrr, en zo ging het maar door. Client na client na client. Dienst na dienst na dienst. Alles moest je verantwoorden. Alles. Nu is er niets mis met verantwoorden, maar te veel is te veel. Dat gaat ten koste van kwaliteit. Spontaniteit en Intuïtie hebben het flink te verduren als Zorgverlener als je werk uit steeds meer administratie bijhouden bestaat.