zaterdag 9 juni 2018

Mag een coureur racen op een autoweg ?

Mag een coureur van een supersnelle racewagen racen op een autoweg of snelweg?
Domme vraag he? 
Nee, dat mag niet, want ieder moet zich aan de regels van gewoon gemotoriseerd wegverkeer houden. Wie dat niet doet krijgt een boete.
Duidelijk.

dinsdag 29 mei 2018

🤪 Ontspan en geniet

‘Tob niet, het loopt toch altijd anders’ zei een al jaren overleden oom eens tegen mij.
Dat zeg ik nu ook tegen mijzelf, hoewel ik iets heb met het woordje niet. 

Gedachten ontspan. Je wilt controle houden,Til? Heb je nog niet door dat dit niet zal lukken? Zeker nu niet? 
Onthoud :Relax, smile and take it easy. En ... lach. Weet je nog? Humor is broodnodig. Ont- span . O n t s p a n. Adem rustig naar je buik.

Het universum leert mij wederom - nu op een vriendelijker      manier- een lesje, dat ik zowel flexibel als meegaand blijf doch tevens niet in het oude reageer patroon van ja en amen zal vervallen. 

Het is een keuze.

maandag 28 mei 2018

😍Ik ben verliefd

Het zwanenpaar in de sloot heeft kleintjes. Zes mini zwaantjes. Wat een wonder.Dagelijks ga ik kijken en kijken. Ik kijk mijn ogen uit.
Ik neurie. Dan blijft Pa Zwaan rustig. Het is onnodig voor hem om zijn gezinnetje te verdedigen tegen een neuriënd mens. Gisteren klommen de kleintjes bij Ma Zwaan ‘aan boord.’ Alsof ze een veerpont was laat ze haar staartveer als een laadklep  zakken. Bij vijf kuikens zit veerpont Zwaan vol. Statig maar gracieus glijdt ze met haar kostbare vrachtje door de sloot. Het zesde kuiken zwemt dapper mee. De koppekes van de anderen komen net boven haar spierwitte vederdek uit. Zo mooi, zo mooi, zo mooi.
Ik ben verliefd😍.




😊🎶 Mijn dochter komt logeren

Het is negen jaar geleden dat mijn destijds zelfstandiger wordende dochter het moederlijk huis verliet om op zichzelf te gaan wonen. De tijd was er meer dan rijp voor. In mijn blogbericht avondmijmeringen schreef ik er over. 

zondag 27 mei 2018

Zon, regen, regenboog, schrijven, geboortemoeders en zwanen

Het is wonderlijk dat wanneer je ouder en ouder wordt je eigenlijk meer en meer jezelf kunt worden. Ik vind dat dit met name sinds ik met pensioen ben het geval is. Alleen maar al-een. Heel. Steeds meer healen. Tegelijkertijd ontwikkel ik een gezonde dosis  zelfbescherming. Dat is fijn. 

Meer en meer en meer mijzelf zijn is een introvert zijn, maar ook extrovert. Extrovert in mijn schrijven zoals bijvoorbeeld dat van gisteren waarbij ik naderhand bij mijzelf te rade ging of ik meer had moeten cq willen delen. Meer pijn, boosheid en verdriet eruit schrijven? Het is er soms niet en soms wel. Echter, het is een zegen dat wat ik schrijf en deel voldoende is. Ik had het er gisteren over dat ik soms de behoefte heb om ergens tegenaan te schoppen en dat mijn schrijven ook en vorm van schoppen kan zijn. En ...dat is het dan. Niets meer en niets minder.

Het geeft mij een bevrijdend gevoel. Ik zou zoveel kunnen vertellen. Maar wil ik het? Nee. Ik voel namelijk dat ik mij er naarder door zou gaan voelen. 

zaterdag 26 mei 2018

🏨Het Dijzigt Ziekenhuis

Het kwartje viel bij mij na het zien van een video over de verhuizing naar het Erasmus AMC. Het oude Dijzigt Ziekenhuis plus het Zusterhuis zijn aan hun einde. Het geeft mij een vreemd gevoel. Aan zijn einde? Ik heb het gevoel dat het gisteren was dat ik er als leerling verpleegster kwam werken en wonen in de jaren 1965 tot en met 1970. 
Eind 1970 nam ik ontslag. Dat moest destijds als je ging trouwen. Raar toch?