zaterdag 12 november 2011

Nieuws

Het wereldnieuws laat ik vandaag voor wat het is. Ik ga er niet over schrijven. In ieder geval vandaag niet. Nu schrijf ik over de zoon van een vriendin die gisteren zijn proefschrift verdedigde en promoveerde. Ik luisterde terwijl mijn gedachten teruggingen hoe hij samen met mijn zoon zes en twintig jaar geleden de eerste keer de kleuterschool uitkwam. Het lijkt als gisteren.
Vandaag schrijf ik over de ganzen die ik gakkend hoor en zie overvliegen. En pen ik over de wind die door het raam rustig binnenwaait. Ik type over de letters die ik tevoorschijn zie floepen op het beeldscherm van mijn computer en over het feit dat ik mijn handen kàn zien bewegen en mijn vingers hun letterdans zìe doen op het toetsenbord, er dankbaar voor ben. Weer het woord dankbaarheid? Ja, ik gebruik het vaak.
Steeds weer bewust zijn van wat er voor goeds in mijn leven is, al zit ik deze maand meer dan krap bij kas.

Ik geloof en hoop dat keer op keer op keer te kiezen voor dankbaarheid de essentie van ons mens-zijn is. Dat maakt-in ieder geval voor mij- het regelmatig moeilijke leven draagzaam.

dinsdag 8 november 2011

Mijn ogen*

Bij de oogarts geweest. Tijdens de vorige controle zag hij een licht ingedeukte oogzenuw aan één oog. En vandaag? Vandaag kwam uit de bus dat ik aan beide ogen gezichtsveldverlies heb, dit verklaard waarom ik vaak schrik in de auto wanneer er ‘opeens’ een auto naast mij rijdt. Beide ogen hebben een beginnend glaucoom.
Zal mijn leven lang moeten druppelen om blind worden te voorkomen. Over negen maanden zou de glaucoom in beide ogen gestabiliseerd moeten zijn geworden of… minder ( slechter). Mijn mantra nu: ik zie met liefde en gemak. Kom op, lieve ontiegelijke knappe ogen, kom op cellen en zenuwen. Zet hem op! Blijf het alsjeblieft doen. Jullie zijn mij zo dierbaar.’
Ik vond het destijds doodeng om de diagnose borstkanker te krijgen, maar dit vind ik nog veel enger. Heb vandaag vier keer het woordje blind gehoord. Brrr.
Kom op ogen, we hebben net mijn blog nieuw leven ingeblazen. Meer schilderen, meer schrijven, meer op dit blog plaatsen. Ja toch? Of ...minder achter de pc?
Lieve ogen, kleine maar grote wonderen ik houd van jullie, maar ik schijt wel zeven kleuren in mijn broek van angst.

Wat wil ik niet zien?

“Tob niet het loopt toch altijd anders’ zou een oom gezegd hebben :-D

zondag 6 november 2011

De Verhuizing

Gisteren verhuisde mijn zoon -na een maand klussen in zijn nieuwe woning- van de studenten flat waar hij 11 jaar woonde naar een ander appartement. Nee, hij is al tijden geen student meer, heeft zelfs een klein eigen bedrijf, maar hij mocht bij de studerenden blijven wonen. Gisteren was de overgang. Klinkt dat raar? Het was letterlijk een gang van 100 meter, over een brug om aan de andere kant het eerste gebouw in te rijden. Dit deden we met volgeladen geleende winkelwagentjes. Deur uit, galerij over, lift in en de straat op, stoep op, deur in, lift, omhoog, uitstappen en weer een galerij over, tot aan een deur onderaan een trap waar we alles uitladen en de trap op brachten het appartement in. Zo ging het.
Ik stapte met een winkelwagentje vol torenhoog opgestapelde van alles wat achter zoonlief aan, die een kar met een nog hogere toren aan spullen voortduwde. Hij kende precies de hobbels in de weg en deed voor hoe deze te vermijden.

donderdag 3 november 2011

Vlijtige Lies*

O, wat ben je vlijtig Lies. Je staat te boek dat je slechts één jaar leeft. Een eenjarige. Dat ben je.
De herfst heeft zijn intrede gedaan. Bomen en planten laten hun bladeren los, zo ook de vlijtige liezen in mijn tuin. Eenjarig? Ik heb de lies met de minst zacht wordende stelen, doch vol met knoppen, binnen gehaald.'s Ochtends bij het wakker worden begroet ik haar, vertel haar hoe mooi ze is en bewonder haar opengebartsen overvloedige bloemenpracht. Lies brengt een zomers gevoel in mij en op de vensterbank.
Dank je wel, Lies, leef, groei en bloei maar.

In bloei staan deed ze tot ver in december.

21-02-2012
Lies staat nog steeds in huis te pronken, krijgt er lichtgroene blaadjes bij en ik zie alweer nieuwe knopjes. Hoezo éénjarig?

20-05-2012
Ze staat weer in de tuin. In een pot. Ze heeft heel veel knoppen en ze heeft al één bloem laten zien. De plant ziet er stevig uit.  Haar blaadjes hebben een roodachtige kleur.

06-09-2012
Lies heeft de zomer door staan groeien en bloeien. Met de herfst in aantocht weet ik niet wat te doen, haar met de pot -waar ze tegenwoordig in zit -en al vol miertjes en andere insecten binnenhalen? Of haar buiten laten afsterven? Ze is zo sterk, dat ik denk dat ze het buiten ook zou overleven. We wachten af wat ze doet bij de eerste herfststormen.

                                              Lies staat rijkbloeiend onder het witte hangende plantenbakje




14-10-2012
 De Vlijtige Li es waar ik het in dit bericht over heb, bloeit nog steeds. ( een foto hier plaatsen lukt op dit moment niet) Ze staat in een grote tuinpot en ik zou haar graag weer laten overwinteren in huis. Doch in de- zware -pot leven zoveel diertjes, die horen in de tuin. Anderzijds is de pot met aarde en de plant een overwinteringsplaats voor ze. Wat te doen? Ik denk er nog over na.

Bestaan éénjarigen wel? Mijns inziens kun  je alle planten overhouden en jaren van genieten. mits we ze in de juiste temperatuur de winter doorloodsen en water&voeding geven.. In huis of wat mooier is in een kas. Ik heb ook nog steeds een geranium in een theepot die in de lente naar buiten gaat. Heb die pot met bloeiende plant pas weer binnengehaald. Ze staat gezellig in de keuken.

11-11-2012
De Vlijtige  Lies heb ik binnengehaald.  Waaschijnlijk te laat. Ze onderging al een nachtje vorst. Hoewel haar stengels nog stevig zijn ziet ze er zielig uit. Heel kaal.

14-01-2013
Vlijtige Lies overleefde de grote temperatuursverandering niet. Daarentegen is de geranium(uit hetzelfde jaar) in de theepot goed aan het groeien. Ze zal vast gaan bloeien.

08-08-2014
Jawel, de geranium in de theepot bloeit nog steeds. Uitbundig. ( foto's verdwijnen naar onbekende plekken op mijn pc. Ze storen zich niet aan mappen.) Iedere zomer zet ik haar buiten, al sinds 2011. Knappe geranium :-).



Mijn vader

Mijn vader overleed op zeven juli jongstleden. Hij bereikte bijna de 97 jarige leeftijd. Vooral omdat hij zo oud is geworden zijn er mensen die vinden dat ik 'het' een plek moet geven. Het? Hij was mijn vader!
'Hoe oud is hij geworden?'
'Bijna 97 jaar.'
'O, dan mag je niet klagen, heb je er geen vrede mee? Hij ging toch zo rustig?'

Ja, verstandelijk gezien mag ik niet klagen, maar ik rouw in stilte om de vader die ik pas de laatste drie jaren van zijn leven nader ben gekomen. Ik had hem toch nog zoveel willen vragen. Het afstandelijke van mensen die op het oog alleen rationeel met 'het' kunnen omgaan maakt het me moeilijker.Ach ik ben de enige niet en heus, ik voel mij dankbaar dat ik hem die drie jaar heb meegemaakt en ik vind de manier waarop hij rustig de geest gaf een prachtige manier. Maar het één sluit het ander niet uit. Het kind dat ik was is ouderloos! Vandaag zat ik iets te bedenken dat leuk zou zijn voor mijn vader en opeens drong het als een mokerslag pas goed tot mij door. 'Hij is er niet meer en Mama ook niet al leven ze in me voort. Ik heb geen ouders meer.’ Zo anders voelt het als toen ik in andere gezinnen werd opgevoed. Mijn ouders leefden in die tijd nog. Wist ik ze THUIS. Nu voelt het op dit moment van schrijven nog eenzamer, verlatener en doet mij gruwelijk nietig voelen.

Toch zijn mijn beide ouders nu dichterbij dan mijn adem en ik besef dat dit altijd al het geval was.



dinsdag 1 november 2011

Noot voor noot (elfjes)

Noot
voor noot
balk voor balk
voelen met hele lichaam.
Zingen.

Kleur
Klankkleur doordringt
voegt stempartijen inéén,
samen in ultieme vorm.
Harmonie

Liefde
harmonie, schoonheid
geweven tot krachtig
diep ziel aanrakend tapijt
Muziek.

Ogen (elfje)

Kostbaar
kijken, zien,
opmerken en ervaren
leven met twee juwelen.
Zielepoorten.