zondag 1 juli 2012

Over André Kuipers en Dineke van Hennik (4)


Ze komen terug. (Dineke nog niet) Ze zijn onderweg. Dat neem ik aan. De dienstregeling van ruimteschepen en scheepjes werkt op de seconde nauwkeurig, Om vijf uur vanmorgen werd ik wakker met in mijn gedachten de mannen daarboven die vandaag naar de Aarde zullen terugkeren. Gek is het dat ik er bij vorige vluchten  geen aandacht voor had. Ja, de Apollo en Shuttle projecten herinner ik me nog. De spectaculaire maanlanding zal ik eveneens nooit vergeten.
Terwijl de Sojoez-op dit moment van schrijven- aan zijn laatste twee banen rond onze planeet bezig is, waarna –even spieken bij de tijden- om 09.19 de terugkeermanoeuvre wordt ingezet waarbij de Sojoez door een vier minuten durende raketaandrijving uit de baan rond de Aarde wordt gestoten,  ben ik dankbaar,  mede door de ruimtereis te volgen, dat ik intenser dan eerst van deze nieuwe dag kan genieten. Dankbaar dat ik kan lopen, bewegen en zoveel meer. Ook dankbaar dat ik rustig op een stoel in de tuin de ochtend lucht kan inademen. Het zachte briesje voelen. Overvliegende ganzen en zwanen zien. Geuren ruiken. Een boom aanraak, mijn kat strelen. Overal hoort het woordje kan voor, ik haalde het weg, maar het is een essentieel woord. Kunnen. Ik kan. Ik kan kiezen. Ben in de gelegenheid om keuzes te maken in deze laatste week voor mijn pre pensioen.

De woorden van André, dat de Planeet waarop wij wonen zo kwetsbaar is met haar dunne dampkring hebben iets gedaan bij mij. Niet dat ik het niet eerder wist, altijd al was ik mij bewust dat de Aarde op een onnadenkende manier beroofd wordt van haar bomen, mineralen, gassen, olie en zoveel meer grondstoffen. Onze ademende Aarde. Onze levensgevende Planeet. Het klinkt cliché maar ik kan er niet onderuit dat ze als een Moeder is. Ze geeft ons alles. Wanneer worden we volwassen en gaan we zorgen voor onze oude Moeder? OK, ze vernieuwt zich keer op keer weer. Toch zal dankbaarheid naar haar toe bijdragen dat er een betere samenwerking is. Wij zijn als ruimtewezens die mens mogen (leren) zijn op Aarde. Zo voelt dit voor mij. Mogelijk dat André dit ook zo voelt?
Ieder huisje heeft zijn kruisje, maar dat wil niet zeggen dat we niet vrij zijn in en met onze gedachten om situaties, ervaringen anders te bezien.

De zon komt op en beschijnt haar gezicht,
gezicht van onze planeet die wij meer zouden moeten eren.
Kristalheld’re dauwdruppels, van die hele tere
Hangen aan blaadjes, bomen het is als een gedicht.

De zon komt op en beschijnt haar gezicht.


Goede terugreis, André en co. Het is een vreemd idee dat jullie als nietige mensen in de kleine Sojoezcapsule een laatste aarderondgang maken. Welkom terug op Aarde, wat zal deze overvloedig overkomen voor jullie vooral na jullie  de dampkring, het vuur, de warmte, het trillen van de Sojoez, het uitklappen van een parachute en vervolgens een nog grotere parachute waardoor jullie als een jojo op en neer zullen gaan, en later heen en weer als de misselijkmakendste kermis'attractie'.  Steeds meer zwartekracht voelen, 4 a 5 G krachten. Het lijkt me te  vreselijk-als een zeer zware bevalling- om in korte tijd te ondergaan.

In Spanje is Dineke van Hennik net als ik vroeg opgestaan, het is te warm om later dan vijf uur te vertrekken. Gisteren is ze aangekomen in Santo Domingo. Een prachtige dag  om door het district Rioja te wandelen en genieten. Dineke laat niet weten hoeveel kilometer ze tot nu toe heeft gelopen, daarom weet ik evenmin hoeveel ze nog te lopen heeft tot Santiago de Compostela. Wandel ze, Dineke.

2 opmerkingen:

Tilly Kuiper zei

André en zijn medecosmonauten zijn geland. Tjonge wat een spannende toestand. Hopelijk knappen alledrie voorspoedig op. De terugreis en hernieuwde kennismaking met de zwaartekracht op een zeer vervelende wijze lijkt mij heftig. André zag er het vitaalst uit en bewoog meer dan Oleg en Don.Wat is het toch knap dat ze precies daar landen waar de landing gepland was om exact 10u15 Nederlandse tijd. Petje af voor alle betrokkenen. En voor de drie kosmonauten.
Welkom terug op Aarde.

Tilly Kuiper zei

André Kuipers lijkt voor mij verder weg dan toen hij nog in de ruimte was. Niets meer op zijn blog aan nieuws te lezen. Maar gelukkig zijn de mooie foto's er:-)
Nu eens lezen waar Dineke van Hennik is.