zaterdag 21 juli 2012

Over André Kuipers en Dineke van Hennik (6)


André Kuipers, onze Nederlandse astronaut is momenteel even in Nederland.  Het zal voor hem een omschakeling zijn geweest sinds 1 juli, maar voor ons –Blog en Twittervolgers –eveneens. Vanavond keek ik naar de lucht, ik wist er het ISS maar geen André.  Het voelt anders, ook dat hij nu in Nederland is. Heel ver weg voor mijn gevoel. Bizar! Ja, bizar. (zit allemaal tussen mijn oren)
Op bijgaand filmpje http://nos.nl/artikel/397028-kuipers-even-terug-in-nederland.html, viel het mij op dat onze astronaut er anders uitziet. Links was een foto genomen niet lang na zijn pijnlijke Aardelanding. De emotie daarvan staat nog op zijn gezicht, pijn samen met opluchting en …met ontroering in de ogen.
De André op de NOS film, miste het stralende in de ogen dat hij al die maanden  in de Ruimte wel had, en die hij gek genoeg wel had nog na die pijnlijke landing op het vliegveld. Ik vind dat André er op het filmpje van vrijdag 20 juli ouder uitziet. Maar ja, een jetlag doet ook veel met een mens. Toch lijkt het erop dat het heelal jeugdig maakt en tevens versneld degenereert. Op Aarde lijkt dit nog sneller te gaan, en zijn revalidatie langzaam. Het in de benen komen s’morgens de eerste stappen zetten schijnt nog steeds moeilijk te zijn. Misschien wel als iemand die artrose heeft?
Tja, André, je missie –het meedoen aan veel testen- gaat door. Ik wens je er succes mee, beterschap en dat door middel van al die onderzoeken vruchten worden geplukt om mensen te helpen.
Heb een goede tijd in Nederland en sterkte


Dineke van Hennik, onze wandelaarster. Ja zij loopt nog steeds maar het eind van haar pelgrimstocht is in zicht. Donderdag-19 juli- was ze op het 100 km punt voor Santiago de Compostela, waar ze zondag de 22ste hoopt aan te komen. Ze schrijft dat het haar moeilijk lijkt om weer aan het ‘gewone stressvolle en vaak harde leven’ mee te moeten doen. Waarschijnlijk deelde André die gedachte ook, vooral toen hij nog bovenons zweefde? Die twee zijn de afgelopen maanden een ander leven gewend met een ander ritme.
Zet hem op, Dineke. 2500kilometertjens heb je bijna achter je met een dot aan ervaringen. Doorgegaan, doorgezet al was het vaak afzien, vooral het laatste stuk door Spanje. Weet je wat? Je kunt ook een pelgrimstocht door Nederland maken, bij al je volgers langsgaan. Izdawa?

Vanuit mijn stoel achter de pc heb ik jullie gevolgd. Nee gezweefd heb ik niet, noch met 28000 km per uur door de ruimte bewegen. 2500 km heb ik evenmin gewandeld. In feite heb ik te weinig bewogen in mijn vrije tijd. Maar ik- en ik ben de enige niet- heb wel medegeleefd en allebei hebben jullie mij intens bewust gemaakt, bewuster dan ik al was, dat ik zielsveel van onze planeet houd, al is er nog zo veel smart op sommige plekken. Ik houd van de zo bijzonder mooie planeet die we Aarde noemen en dat het leven hier bijzonder is en onze opdracht is keer op keer op keer dat we er wat van moeten en mogen maken.

André en Dineke.  Dank je wel!

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
21 juli 2012: ik citeer wat Dineke 30 minuten geleden op Twitter schreef

 
#dineke2500km
BIJNA, Roger en ik zijn in Pedrouzo, morgen nog 19 km stappen dan zijn we in Santiago!! Ik kan je zeggen dat het een heel speciaal gevoel is
 ~~~~~~~~~~
Wowwww, is het enige wat ik kan zeggen. Geniet nog van de weg, Dineke. Morgen zal alles weer anders zijn. Ik vind je grandioos.Roger en al die andere pelgrims ook.

Geen opmerkingen: