maandag 10 september 2012

Mama's plant




9/11 is een beladen dag. Die dag zal altijd aan het World Trade Center afgrijselijk tragische drama doen denken. Ik kan alleen heel stil zijn en een Wereld Vrede Vlam kaars aansteken, dit doe ik nu ook voor mijn moeder. Mijn moeder, overleed niet op de 9/11. Ze overleed op 11 september 1995 in Zeist nadat ze tien dagen voedsel en drinken had geweigerd. Mama wou niet meer na vijf jaar afasie door een CVA (hersenbloeding).

Mijn moeder gaf mij veel mee, onder andere haar hartenklop die mij leerde om mij in te leven in een ander, over compassie te hebben voor anderen en ... mijzelf. Vandaag kwam ze om de hoek kijken.
Mijn vrolijke maar ook verdrietige moeder die graag zong: lailailaiii. Mijn moeder die van wandelen hield. Mijn moeder die haar man/mijn vader volgde naar waar hij heen verhuisde. Of hij haar volgde is een ander verhaal. Mijn moeder die in de vroege ochtend de dag met tuinieren begon. Hier een dode bloem verwijderen, daar een takje wegknippen tot een knop. Of een  slak die van Papa's tuin gedeelte gedurende de nacht naar haar kant van de tuin was gegleden. Mijn ouders hadden namelijk ieder een helft van de tuin.
Mama hield van buiten zijn en zij had respect voor het leven in Paps wildernisachtig uitziende tuindeel, al hield ze zelf van een gecultiveerde tuinhelft.


Samen met ons verhuisde er in 1953 van den Haag naar Duitsland een plant mee . DE meeverhuisplant. Pas toen we drie jaar later naar Frankrijk verhuisden legde Mama ons-de kinderen- uit, dat wij als die plant moesten zijn. Zij-de plant- helpt om ons overal thuis te voelen en  vruchtbare, voedzame aarde te vinden.

Bij allebei mijn zussen en bij vriendinnen staat de Mama plant als een groet van de lieve, warme, enthousiaste, gevende vrouw die mijn moeder was. Ik vind het erg dat mijn kinderen geen planten willen en dat het me nog steeds niet gelukt is om mijn liefde voor de Natuur over te brengen. Noch het feit dat we planten en bomen nodig hebben voor de zuurstof. Toch hebben we ze het meegegeven van kleins af aan. Het komt vast ooit boven borrelen. Dat vertrouwen heb ik.

Gisteren zag ik opeens de plant en herinnerde mij wat Mam over haar vertelde. Geen notie hoe de plant heet. Nog steeds heb ik haar naam niet weten te achterhalen. Weet jij het, lezer? geef dan een respons hieronder. De moederplant kwam in 1946 in mijn ouders leven, is sindsdien in de familie en al vele malen doorgegeven via een stek. Stekken is in dit geval een stukje tak met wat blaadjes eraf knippen en rechtstreeks in een pot met aarde stoppen. Je zult verbaasd staan. De plant is een doorgeefplant. Ik kan er geen een stek van aan jou, lezer, geven. Maar wel bovenstaand verhaal en misschien kom je hem ergens in een bloemenwinkel tegen. In gedachten geef ik je nu een stekje. ‘Zij schenkt liefde en een gevoel van thuiszijn’ zei mijn moeder. Ook dat herinner ik mij opeens. Al zag ik de plant, het verhaal was  aan het wegzakken.

Dank je wel, Mam, voor wie je was. Dank voor je warme liefde. Dank je wel voor je groet via de mama plant.
Vandaag hoorde ik je stem zo luid. Je schudde me wakker.
De Mamaplant.
 De achterkant van het blad heeft een paarse kleur.


3 opmerkingen:

Tilly Kuiper zei

Vandaag kreeg ik van Simon Corson de naam van Mama's plant. Ze heet ( hoe is het mogelijk?) vaders plant.
Mooi he? Ik zie in de geest mijn vader glimlachen. Mogelijk dat de plant in 1946 een cadeau van mijn vader aan mijn moeder was?
Al staat op die website ( hieronder) dat een oude plant niet te stekken is, dan is dit WEL het geval bij ons in de familie :-).

http://m.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fnl.m.wikipedia.org%2Fwiki%2FTradescantia_zebrina&h=eAQHJfWUS&s=1

Tilly Kuiper zei

http://m.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fnl.m.wikipedia.org%2Fwiki%2FTradescantia_zebrina&h=eAQHJfWUS&s=1

Tilly Kuiper zei

http://www.hortuz.nl/kamerplanten-families/kamerplanten-overig/tradescantia.

Dat ik nooit de naam van Mama's plant wist te vinden. Je hoeft alleen een beschrijving van de plant in te voeren , waarna je langs foto's kunt scrollen. Ik wist het niet.