zondag 11 november 2012

Herfstwandeling (gedicht)

Goudgele en rode bladeren
aan de bomen
adembenemend mooi
laten los
dwarrelen langzaam
neer
vermengen zich
met
aarde en haar natte geur

Water in inham en rivier
glad met een kleine rimpeling,
weerspiegeling van de blauwe
witgewolkte lucht.

Wandelende en fietsende mensen,
gezinnen, geliefden, vrienden,
fotografen met twee bruiden.
vissers bij en in de forellen plas.
Lopen waar we vroeger
met de hond en later de kinderen zomer vierden
strandje aan het water, rondom groen
Het gras knispert sompig.
Ik hoor weer het uitbundige gelach ,
geroep en gespetter van spelende kinderen
op de nu zo stille plek.
Glimlachend loop ik verder.
Misschien word ik ooit Oma?

In de verte geblaf.
Zwemmende eenden
drijven als  bootjes
over het water.
Zonlicht gooit haar stralen
als ware het zomer
met overvloed
op het kouder wordende
water in dit kleurrijke  natuurgebied.

Lachende gezichten
Ernstige gezichten.
Een blik die iets wakker roept

Ssst ga slapen. Ga maar slapen.

Het is onrustig in mij.
Het is weer eens herfst in mij.
Ik bewonder de blaadjes,
zij laten zo gemakkelijk
los.

Geen opmerkingen: