donderdag 8 november 2012

Oudste generatie

Zondag overleed ze op vijf en negentigjarige leeftijd. Tante was one of her kind. Hoe zeg je dat in het Nederlands? Een van haar soort?

Gedurende haar laatste jaren was ze nog steeds helder van geest.  Ze was adrem, alert, computerde, bestelde enthousiast bij Zalando en kocht tickets voor concerten online. Ook maakte Tante een paar jaar geleden een cruise. Ze tekende en Facebookte. De mop was dat een ieder die op haar Facebookpagina schreef door haar teruggebeld werd. Wel maakte ze op Facebook reclame voor wat dan ook. In ieder geval heeft ze vaak een schreeuw van vreugde geslaakt door de kleding die ze online bestelde. Wat een uitvinding voor iemand die slecht ter been is.


Tantes grootste hobby bestond  uit het online bestellen van grote hoeveelheden kralen, daarvan maakte zij de mooiste kettingen. Doordat ik geen kettingdraagmens ben en alleen een hangertje dat van mijn moeder is geweest om heb, heb ik haar kettingen voor de sier om een oud knaapje* 'gedrapeerd'. Een enkele keer draag ik er een. Ze zijn mooi. Zoveel kleuren en wat een verscheidenheid aan ontwerpen. Veel mensen kregen en dragen een ketting van haar. Tante had een tentoonstelling of een winkeltje kunnen beginnen. In ieder geval liggen de kettingen die ze nog had op haar kist. De laatste die ze mij toezond was een zwart-witte met bijpassende oorbellen, voor wanneer we met het koor tijdens een optreden in zwart witte kledij zingen. De laatste keer waren we in het zwart. Helaas zal ik haar niet meer kunnen vertellen hoe haar rijgwerk mij stond.

Vandaag kwam ik erachter dat al die kettingen die tante maakte echt niet de bedoeling hadden om te ketenen-zo zag ik kettingen vaak- maar om te verbinden. Met liefde gemaakte kettingen die kraal voor kraal tussen haar en al de kettingbezitters een verbinding tot stand brengen. Zo graag wou ze verbinding tussen haar directe familieleden.

Tante was een standvastige vrouw met grote geestkracht, ze kon eigenzinnig zijn en erg koppig. Dit verzachtte de laatste tien jaren steeds meer, ze werd flexibeler. Echter, haar lichaam reageerde met terugwerkende kracht en werd stijver terwijl tante milder werd. Ze was getrouwd met een broer van mijn vader en ze was de laatste van mijn vaders kant, van zijn generatie. Wat moet het voor tante eenzaam zijn geweest om alleen-zonder leeftijdgenoten- over te blijven. Met mijn vader kon ze anderhalf jaar geleden nog kletsen, maar ja …ook hij ging hemelen.

Nu is er nog een oom van mijn moeders kant, ook in de negentig en eveneens op Facebook. Vind ik zo leuk. Hij woont in Canada. Ik zal hem eens wat vaker schrijven.

Ongemerkt is er plotsklaps een generatie opgeschoven. De laatste. Nu is het mijn beurt om deel uit te maken van de oudste generatie van mijn vaders kant. Het voelt vreemd, het voelt een tikkeltje eenzaam hoewel ik nog zussen, nichten en neven heb die ik bij tijd en wijle zie. Geen oudste (echt oudste, in de vorm van oermoeder) om af en toe raad aan te vragen. Hm, niet dat ik dit vaak deed, maar de mogelijkheid was er. Wel zijn er mijn kinderen die mij raad geven op het digitale gebied. Grappig is dat, je leert als ouders je kinderen lopen, praten en nog veel meer.  Je weet wat ze leren.Tot en met de lagere school* kun je nog meekomen, op de middelbare school merk je dat er veel veranderingen zijn en dan opeens weten ze andere dingen dan die jij weet.  Dat maakt ieder tot unieke mensen. De jonge mensen van deze tijd weten veel, maar niet alles. Levenservaring komt met de jaren en dan nog valt er te leren.

Ik pak een beeldschone turkooizen ketting met drie rijen kralen en houd het in mijn hand. De kralen laat ik langzaam door mijn vingers gaan als de kralen van een rozenkrans (heb nog nooit een rozenkrans in mijn handen gehad). Bij iedere kraal voel ik Tantes scheppende geestkracht, liefdeskracht.
Verbindende kralen, soepele kettingen. Als het leven zelf.

Dank je wel, Tante, dat je er was.
Dank je wel, dat ik vroeger als twaalf jarig meisje vanuit mijn eerste pleeggezin in de weekenden bij jullie mocht komen logeren. Wat fietste ik altijd hard naar Bilthoven, weg van dat gezin. Oh ja, en dan keken we televisie bij jullie thuis. Dat was nieuw voor mij, daar zaten we dan op een rij als in een  bioscoop.


Ik zal je missen. (ik was éen van de weinigen die jij tegen u mocht zeggen.)

Dag Tante Ijf, rust zacht en –zoals je altijd zei -'So long.'

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

*een knaapje  is in deze context een klerenhangertje.
*lagere school is de vroegere basisschool. Eerst ging je naar de kleuterschool. Tegenwoordig is dit alles één basisschool.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Tante laat een behoorlijk gat na, mathilde. Gecondoleerd. Clemens

Tilly Kuiper zei

Ja
Dank je, Clemens. Na mijn vaders overlijden vorig jaar hadden we vaker contact.Het is onwennig

Tilly Kuiper zei

Ik mis mijn tante, op zondag belden we elkaar regelmatig.