zaterdag 8 december 2012

Er zijn grenzen.



Geen amateurvoetbalwedstrijden dit weekend in Nederland. Een respectvolle beslissing van de KNVB. Alle wedstrijden afgelast. Nadenken over wat er gebeurde. Een Papa van drie kinderen, die - het was zijn hobbie - als grensrechter tijdens voetbalwedstrijden dienst deed. Richard Nieuwenhuizen. Dienstbaar  ten gunste van  dit balspel! Spel ...? Deze vader, voetballer, grensrechter is in elkaar geschopt met de dood als gevolg. Geen excuus hiervoor.


Te afschuwelijk.


 Een grensrechter-op het veld en in ons zelf- is er niet voor niets  zeker in  Nederland, land van vrijheden.


Ik kreeg-toen ik de mededeling hoorde-het beeld van destijds op het Tahirplein in Egypte. Een kameeldrijver die van zijn kameel gesleurd werd. Vervolgens in elkaar geschopt door een horde woedende mannen. Schoppen tegen de nieren, longen, borst, tegen het hoofd. Op zijn benen springen. Ik keek kort, het was te schokkend.
Zo gruwelijk was het, dat het beeld ervan  nog  steeds op mijn netvlies vast zit ( tezamen met soortgelijke televisiebeelden die in een aparte geheugen ruimte in mijn hoofd wonen en bij dit soort beelden tevoorschijn komen).
De reden van dat getrap? Waarschijnlijk was deze kameeldrijver omgekocht om de rebellen te verdrijven? Geen goede reden. Er is nooit een goede reden om een medemens dood of voor de rest van zijn leven invalide te schoppen. Het is te walgelijk voor woorden. Opgekropte woede, wanhoop en frustratie van de rebellen? We leven niet meer in de middeleeuwen al lijkt het er wel eens op getuige die televisiebeelden waar ik met afschuw naar kijk. Het went nooit. Als dit zou wennen dan is er iets mis met mij. Met ons.

En dan … in een rechtstaat, Nederland, gebeurt er op klaarlichte dag onder het oog van velen  een dergelijke afschuwelijkheid. Het 'recht' in eigen handen en voeten nemen. Dieren in het wild zijn milder.

Nog steeds heb ik er nauwelijks woorden voor. Misselijkhed, walging, mengeling van verdriet en boosheid  samen  met een pijn in mijn hartstreek zeggen genoeg.



Laat het stoppen. Laat het voetbal’spel’ een sport zijn en geen oorlog is de boodschap van de KNWB.
Respectvol met elkaar omgaan. Mensen onder elkaar. Humaan zijn in woord en gebaar. Goede wil tonen en geen schade doen.

Supporters en spelers, wie de schoen past trekke hem aan. Nee trekke hem uit! Laat jullie opgekropte frustratie en agressie over  dat wat jullie bezig houdt en niet kunt verwerken, thuis. Hm, thuis is geen goed plan. Werk eraan, werk eraan zodanig dat je geen schade doet. Schaf een boksbal of grote zandzak om  dagelijks voordat je naar  een training of een wedstrijd  gaat, tegenaan te schoppen. Of vind een andere humane manier om je te veel aan agressie in kwijt te kunnen zonder over andermans en eigen grenzen heen te walsen.  We delen allen dezelfde adem, we hebben allen een hartenklop, we wonen  allen op deze mooie planeet aarde en in ieders diepste wezen is er het oerverlangen van de ziel om geliefd te zijn. Nodig te zijn. Niemand uitgezonderd. Je erbij willen voelen horen.

Samenhorigheid.

Na ja, ik schrijf dit en zit mogelijk in andermans ogen te moraliseren ? Troost je, ik weet ook niet wat te doen. Ik weet evenmin wat  haalbaar is tegen ál dat fysieke en verbale geweld, behalve dat we ieder de wereld misschien een pietseltje kunnen veranderen wanneer we dat wat opgekropt zit in ons sublimeren zonder een ander of iets schade te doen.  Een utopie? Niet reël? In ieder geval beter dan iemands benen en verdere lijf/leven kapot  te schoppen. 

Daarom steek ik-terwijl ik rustig ademend de stille plek in mijzelf opzoek- een wereld vrede kaars aan en ik hoop met mij vele anderen.

Heel veel sterkte voor mevrouw Nieuwenhuizen, kinderen, en  familie van de omgekomen Richard, grensrechter wier grenzen niet gerespecteerd werden.

Moge zijn vrouw, kinderen, familieleden en clubgenoten zich toch de ogenblikken van schoonheid met hem herinneren. Moge zij deze herinneringen- die er ook waren –als bloemen in hun innerlijke tuin planten om ze de kracht, liefde en doorzettingsvermogen  geven om hun leven verder te gaan zonder hun dierbare. Echter, moge er een grensrechter in hun harten wonen en in die van ons.

                                     
Moge je ziel kunnen rusten in vrede, liefde, harmonie en schoonheid Richard.

                         
       

                  http://www.worldpeaceflame.org/en/world-peace-flame

Geen opmerkingen: