dinsdag 1 januari 2013

Gelukkig Nieuwjaar



Ik heb mijn dag niet of …toch wel?

Van het Oude naar het Nieuwe jaar.


Rare uitdrukking is dat. Ik heb mijn dag niet en vooral deze Oudejaarsdag en avond niet.
Misschien dat ik morgen in het nieuwe jaar wel mijn dag heb?

Mijn kat is eindelijk wat rustiger geworden. Ze ligt naast mij en probeert weg te zakken in slaap. Toch zijn er steeds weer knallen. Van die zware bommm knallen die ik in mijn borstkas voel resoneren. Katlief kijkt met grote ogen op. Jongeren hebben sinds vanmorgen een nieuwe plek gevonden om vuurwerk af te steken. Het stukje straat dat tussen de garages hierachter ligt is letterlijk en figuurlijk gebombardeerd tot vuurwerkafsteekplek. De dag begon om 09.30 met loeiers van knallen vergezeld van housemuziek. Housemuziek op mijn nuchtere maag. Ik probeerde erin mee te gaan en dansend mijn ontbijt te bereiden. Ik kan je vertellen dat de akoestiek super was vanmorgen en …nog steeds. Het heeft hetzelfde effect op mij als de zzzzoemtoeterende tenen doen krommende irritante Vuvuzela’s die een paar jaar terug mijn slapende dagen als nachtzuster tot niet slapende dagen maakten en nachtdiensten tot zwaardere nachten dan ze al waren. Echt, ik gun ieder zijn lolletjes, maar dat het stukje straat tussen de garages tot het strijd territorium van woeste kreten slakende jongens is verworden is mij te veel van het goede. In ieder geval krijgt de staatskas er het een en ander aan accijns miljoentjes bij.

Ach, het ligt niet alleen aan het vuurwerk dat ik mijn dag niet heb, al heb ik naast mij lekkere hapjes voor mijzelf inclusief bepoederde oliebollen en zit ik relaxed gekleed in een joggingbroek met warme trui oudejaar te vieren. Ik voel me wat katterig, heb nog steeds mijn draai niet gevonden als gepensioneerde. Pijn in mijn heupen ook erbij. Toch verging de wereld niet in 2012. Echter, voor heel veel mensen wel door oorlog of natuurgeweld. Die zitten niet zo rustig als ik op de bank. Oh, op de teevee gaat Tineke Schouten weer verder, nu als Lady Gaga. Hoewel ik niet alles wat ze doet apprecieer, vind ik het ontspannend, leuk en knap wat ze kan door in al die typetjes te kruipen en neer te zetten. Vanavond heb ik op dit televisie net afgestemd omdat winnende nummers van de Staatsloterij in de pauzes bekend worden gemaakt. Voor het eerst heb ik een lot gekocht. Een half lot. Ik heb al 30 euro gewonnen! Yesss! Misschien zijn het er wel dertig miljoen aan het eind van de avond, begin van 2013. Wat zou ik daar mee doen? Wat zou jij er mee doen?
Niemand zegt ooit:’ ik geef een deel aan een goed doel.’  Ik wel? Geen idee.In ieder geval wordt het zorgeloos. Alles kan met gemak betaald worden.

Opeens is er live verbinding met Amsterdam, waar 'Samen Aftellen naar het Nieuwjaar' begint. Zou mijn zoon tussen de mensen staan? Hij zou met vrienden in Amsterdam oud en nieuw vieren. Welke vrienden? Ik weet het niet. Nog steeds niet.
‘Je kent ze toch niet, Mam, van waar dat gevraag opeens? Ik ben dertig en mag doen wat ik wil.’
‘Het is geïnteresseerd zijn, zoonlief.’
Hele discussie omdat hij zegt dat ik anders ook niet wil weten wie zijn vrienden zijn als hij naar festiviteiten gaat. DAT wil ik wel. Ik vraag me suf en niet alleen uit nieuwsgierigheid. Maar vertellen doet hij nauwelijks. Zo open als hij vroeger was, zo gesloten is hij tegenwoordig wanneer het over zijn privé leven gaat. Ik vraag zodat ik mee kan gaan met zijn leven. Mee wil praten over zijn vrienden.  Maar nooit vertelde hij wie de groepen vrienden waren. Oh, even mijn halve staatslot bij de hand hebben. Nee, geen 25.000euro gewonnen. Helaas pindakaas.
Het is toch raar dat zoonlief zo koppig is om vooral niet te zeggen waar hij die vrienden van kent?
Verdorie, nu ga ik weer piekeren. Ja, ik weet dat ik vertrouwen moet hebben in het feit dat mijn volwassen kind met vertrouwenswaardige mensen omgaat, maar het feit dat hij zo vreselijk ram-koppig niets wil vertellen doet mijn verbeelding op hol slaan.  Zucht. Wat is er nou makkelijker dan je moeder even gerust te stellen? Vooral met Oud en Nieuw! Hm, deze moeder moet loslaten. Ervoor waken dat ze niet gaat zeuren en dat hij wel voelt dat ze oprechte belangstelling heeft.

 Maar ja, met die vuurwerkbommen vind ik het zo eng om niet te weten waar hij is. Dat is toch niet overbezorgd zijn?

Soms vind ik het moeilijker om de juiste houding te vinden jegens mijn volwassen kinderen dan vroeger toen ze klein waren. Het is als een weer opnieuw uitvinden van mijn moederzijn. Ach, maar ja, ik vertelde mijn ouders ook niet veel. Eigenlijk  vertelde ik mijn ouders niets. Hm, sorry Pap en Mam. Oké, vertrouwen hebben in het vertrouwen dat ik zoonlief meegaf .

Weer mijn lot erbij houden. Op naar de 100.000 eurootjens.

Nee, mijn nummer zit er niet bij.


Aaaaaahh, mooi die groene lichten over het water. Zingen in de regen. Jeroen van der Boom. Dat zou ik ook eens moeten proberen. Ik vraag me af of de kou niet op zijn stem slaat. Je moet je ontspannen om te kunnen zingen dus kan er geen ‘kou’ op de stem slaan.
Volgende week weer zingen met het koor. Niet in de regen maar tijdens een Nieuwjaarsreceptie in een Gemeentehuis.
Jaydee, mijn poezenbeest zit weer met grote ogen overeind naast mij te staren richting raam waar achter de gordijnen zich veel geknal laat horen.

Laatste trekking: voor de 30 miljoen en de Jackpot.
Spannend.
Niet gewonnen.

Zou mijn dochter een bedrag gewonnen hebben? Zij kocht een heel lot. Mijn dochter zit veilig oud en nieuw bij een nicht, neef en hun kinderen te vieren. Oh, opeens is Tooske aan het aftellen naar 2013. De tijd snelt. Hey, dan doe ik dit eveneens samen. Samen met jou, lezer.

Zou iemand dit lezen? Nu, aan het einde van 2012? Iemand die ook alleen op de bank zit? Zit jij alleen op de bank?

2013. Nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden. We gaan ervoor. Laten we onze dromen levend houden. In ieder geval ga ik buiten in de regen op de dijk zingen. Uit volle borst zingen- de regen zet net een kraan een tandje harder- kijken of dat gaat, hoe dat voelt.

Onze dromen levend houden.

Vertrouwen in ons eigen doorzettingsvermogen.

Gelukkig Nieuwjaar, lezer.

Geen opmerkingen: