dinsdag 14 mei 2013

Geheim nummer

Al weet ik een week of twee dat ik gebeld kan worden door iemand van een stichting met een geheim nummer dan toch overvalt zoiets mij.

Ben meer een schrijver dan een beller, uitzonderingen daargelaten. Maar goed, de telefoon op aan, en ieder telefoontje aannemen.

Doch ...een belletje zonder nummerherkenning op de display opnemen vind ik-zachtjes uitgedrukt- meer dan vervelend. Vanmorgen was het zover.

De telefoon rinkelt en ik zie geen nummer. Shi- hit ik moet opnemen. Na ja, moet? Ik kies er zelf voor. Oh ja? Zucht.

 Oké, diep ademen en  ... vooruit met de geit: mijn modus Overgave en Vertrouwen aan, terwijl het tegen alles in mij indruist om antwoord op vragen te geven aan iemand met een geheim nummer. Stress bevangt me, maar ik blijf rustig. Ze zegt wel waarvandaan ze belt.
Of ik mevrouw Kuiper was/ben? Op deze vraag zeg ik anders geen ja of nee bij een geheim nummer. Dit op advies van de Consumentenbond. Je kunt zo een koop in de schoenen geschoven krijgen. sowieso vind ik dat al een lastige vraag, omdat mijn moeder zich zo noemde. Ik voel me geen mevrouw Kuiper. Wel met mijn voornaam erbij en dan Kuiper.

Pfff, mijn brein gaat een versnelling hoger. Ik wil met alles in mij géén ja of nee zeggen op haar vragen( van iemand die ik niet kan zien, niet ken en wiens nummer ik niet zie.)Is het heel gek te denken dat ze best toch een colportrice zou kunnen zijn? Neu, is helemaal niet gek om zo te denken, Toch?

 Degene aan de telefoon vraagt of ik daar en daar woon, of mijn geboortedatum klopt, welke ziekteverzekering ik heb en ...last but not least.'Wat is uw BSN nummer.?'
Op alles geef ik antwoord met slechts aan het eind van haar vragen. Éen ja. Tjonge, jonge,jonge. Dit doe ik eens maar nooit weer.

Naar mijn BSN vragen spande de kroon.


Tjonge, wat een weerstand heb ik, allergisch ben ik ervoor. Ben nog van de oude stempel. Mij werd vroeger geleerd dat je BSN privé is. Alleen de Belasting en je werkgever horen het te weten, verder niemand. Voor mij was en is een BSN-al staat het ook op kaartjes- nog net zo privé als mijn pincode. Dat laatste vroeg de medewerkster van die Stichting nog net niet.  Mijn e-mail adres wel. Ze zegt me ook nog een vragenlijst toe.Hoi, hoi. Ook daar ben ik allergisch voor, vooral als er mutiple choice vragen staan. Meestal staat het er niet zoals ik het hier en nu wil/kan invullen, Pfff... gedoe. Stress verwekkend.

Ben ik super achterdochtig? Nou nee, ik vind van niet. Ik ben voorzichtig. Er is niets mis mee met een gezonde dosis wantrouwen. Maar mijn hartslag is wel een tandje sneller gaan kloppen tijdens en ook sinds dat gesprek. Wel of niet een 1/4 pammetje innemen of ... schrijven?
Het is schrijven geworden. Wanneer ik het gesprek onder vier ogen zal hebben, moet ik dit ook aankaarten.
Voorlopig heb ik het weer gehad met de telefoon. Ben er misselijk van.

Toch maar een klein stukje van een pammetje innemen. Het schrijven hielp maar een pietsel,


Dit is mijn  eerste schrijfsel op deze pc geworden. Ik had iets feestelijker in gedachten :-D

Geen opmerkingen: