vrijdag 31 mei 2013

Oma mogen zijn*



Vandaag heb ik weer eens gezwommen. Een half uur buitenbaantjes: schoolslag en rugcrawl -á la Tilly-met beide armen tegelijkertijd naar achteren bewegen en veel gespetter met mijn trappelende benen waardoor mijn  voeten wit schuim in het water maken. In het buitenbad is geen mens te zien. Dat geeft een privé bad gevoel waarbij ik mij intens bewust ben van het water, de wind, de ruisende populieren en mijn lijf. 

Na een half uur zwem ik het binnenbad weer in.
Want vandaag heb ik een afspraak. Namelijk gaan kijken bij het babyzwemmen, waar een vriendin van mijn dochter en haar zes maanden jonge zoontje aan deelnemen. Ik klim het recreatie bad uit en een paar tellen later sta met mijn neus tegen het raam waarachter een warmer bad met een twintigtal ouders met hun baby's in een kring door het water bewegen. Met samen geknepen ogen tuur ik, maar kan dochters vriendin nog niet ontdekken. Zonder bril is dat lastig.

Ik draai me om naar de badjuf :

 ‘Mag ik misschien even naar binnen?’

-         ‘Tuurlijk mag u naar binnen als u de Oma bent. Dat bent u zeker?’

‘Yep, ik ben de Oma.’ :-D

-         ‘Ga maar gerust hoor. Is leuk voor uw kleinkind.’

Ik lach, bedank haar en ga zonder mij bezwaard te voelen naar binnen, waar ik mij weer lens tuur. ‘Had ik mijn bril maar op.’ Dan zie ik vaag een arm omhoog gaan en zwaaien.. Ik zwaai op goed geluk terug. Saartje komt naar mij toe met Luuk op de arm.

Ze komt naar het trappetje en ik ga op mijn hurken zitten - we rekken ons uit om elkaar een zoen te geven - en fluister haar toe dat ik als Oma ben binnengekomen, anders mag het niet. ‘Oké, zegt Saar ’Geen probleem. ’Dan roept de zwemjuf: kom er maar gerust in, hoor Oma. Doe gezellig mee.’

 Saartje en ik grijnzen naar elkaar. Oké, ik voel me in een tel helemaal Oma worden. Soort adoptief Oma. Hopelijk hebben de bloedeigen Oma's van Luuk er geen bezwaar tegen als ze dit  te horen krijgen en kunnen ze er ook om lachen.


In het water krijg ik subiet Luuk-die ik nog maar een keer zag na zijn geboorte-in de armen met de aanwijzing van Sanne dat ik hem onder de oksels moet vasthouden. Ik kijk haar aan. ‘Wil jij niet?’ ‘Nee, doe maar. Ik vind het ook leuk om van een afstandje  naar hem te kijken hoe hij reageert.’

Dan …is het zingen geblazen en ik die al twee maanden geen noot uit mijn strot krijg, ontvang samen met de andere ouders de opdracht mijn kleinkind. (Wheuheuheu:-)) -op de woorden en melodie van Berend Botje ging uit varen- heen en weer te zwieren door het water. Luuk heeft zijn mooie blauwe ogen strak op mij gericht. Ik ben een vreemde voor hem. ‘Geen probleem.’ zegt Mama Saartje.
Hij blijft mij aankijken terwijl ik hem door het water heen en weer zwier, vol geestdrift Berend Botje zingend. Dan, alsof de zon opkomt breekt brede dolfijnachtige glimlach op zijn gezichtje door en daarna doen Saar, Luuk en ik niets anders dan glimlachen. Ik blijf maar zeggen:’Wat is dit leuk.’

Daarna een kiekeboe spelletje. Zelf onder water gaan  en het kind boven water houden. ‘Kiekeboeeee’ Dan …samen onder water. Ik durf niet en zijn Mama neemt het over.

Prachtig zoals de ogen van het kind in zijn moeders ogen kijken. Letterlijk en figuurlijk schitterend. Tussen willen huilen en vertrouwen hebben in. Dan …het zal wel goed zijn, vertrouwen wint en de zon breekt opnieuw door op zijn toet. Dol fijn.

Oh, ik wou dat er vroeger ook babyzwemmen was geweest. Maar ja, het was er niet, behalve dat wat we zelf deden om de kinderen watervrij maken. Misschien veel te voorzichtig en dat voelen ze. Later het schoolzwemmen. Wat was ik blij toen mijn twee goed konden zwemmen en er zelfs een diploma voor kregen.

Afijn, terug naar het hier en nu. Een oefening voor en met de Oma’s. Naar de kant zwemmen. Je kleinkind (:-)) op de rand van het zwembad laten zitten. Goed vasthouden. De mijne (:-)) zet het op een huilen. Veuls te kkkoud opeens op die rand buiten het warme water.

Dan, kind voorover in het water trekken met je handen onder zijn okseltjes- ik vind best heel wat om te doen, moeders neemt het over zodat ik kan zien hoe en wat. Naar achteren zwemmen(op de rug) het kind voorttrekkend op de buik. Welk liedje jubelden we daarbij? Het liedje ben ik vergeten, toch zingt het nu nog door mij heen. Bijna alle minimensjes zien eruit alsof ze feest vieren. Het is ook een feest.

Na nog meer liedjes en oefeningen is het half uur  babyzwemmen voorbij. Mijn woordenschat beperkt zich- achteraf gezien door een niet meer kunnen denken- tot zeggen:  ‘Wat is dit leuk. Wat was dit leuk. Oh wat leuk.’

Stoppen met glimlachen lukt niet. Blij,blij, blij zijn wij.

We gaan nog het recreatie bad in. Luuk in een zwemband. Al zwemmend- en kletsend met de baby- lukt het ons toch om bij te praten. Zij over haar kersverse moederschap, ook in combinatie met werk, créche en alle mensen die daarbij betrokken zijn.

Het voelt vertrouwd. Zo zie je elkaar lange tijd niet en zo praat je bij in water van een zwembad alsof we gisteren nog zagen.

Dan: ‘Eigenlijk ben je een beetje als een moeder voor mij geweest Til. Het was vroeger altijd zo gezellig als ik meekwam na schooltijd met Irene en dan het samen theedrinken, praten, lachen en spelletjes doen. Ja, het was een fijne tijd.’

We kijken elkaar aan, jaren vallen weg en we zijn even terug in de jaren ‘80-‘90. Een warm gevoel van dankbaarheid verspreidt zich in mijn borstkas.

Mijn dag kan niet meer stuk.

5 opmerkingen:

Feather Redfox zei

Interesting pieces Tilly. I don't swim or feel comfortable in water but I do understand how it would be much like flying and that connection to your paintings. Powerful colors.....I'd love to be able to see your work closer. The encaustic ones are very interesting too with the layers of light. Gold and silver light is beautiful! Feather

Wil zei

Mooi, Mathilde! Ik genoot een beetje met je mee.

Tilly Kuiper zei

(((Feather)))
Thank you!

I don'nt know yet how to make my painting pictures bigger in my Blog. It's a pity also that I cant show more work. This is it sais: Blogger/Google


(((Wil))):-) fijn dat het overkwam.

Odile S zei

Door jouw verhaal weer even terug naar de jonge jaren van mijn kinderen, dank je wel...

Tilly Kuiper zei

Mmmm, fijn (((Odile)) daar ben ik blij om.