vrijdag 21 juni 2013

Mijn volgende Blogbericht

Mijn volgende Blogbericht zal gaan over warrigheid.

Ik wil proberen- wanneer ik weer eens warrig ben in mijn doen en laten en mij te druk in mijn hoofd voel- om het te sublimeren in een stukje tekst over warrigheid, om te bewijzen dat ik niet aan het de-menteren ben. Hetgeen men-zoals gisteren- in een winkel wél dacht en uitte -zij het met een grapje-dat HET voor de tweede keer was dat ik mij ietwat  'vergiste.'

Het zou ook kunnen dat het aangekondigde stukje een en al warrigheid gaat genereren. Wat doe ik jou, lezer en mijzelf aan. Warboel? Een boel warrigheid. Hm. Beter kan ik in de tuin gaan zitten.

Mijn vraag is: zit jij op een dergelijk bericht te wachten of niet, lezer? Voel jij je nu warrig door mijn geschrijf ? Want dat is niet mijn intentie.

Lange lap gedachten: Over gepensioneerd zijn, andere levensfase, tijdsbesef. En over de Zorg o.a. over autisme&Sonrizen





Gepensioneerd zijn. Niet meer deelnemen aan het werkende leven.


Gepensioneerd zijn. Geen uren bij elkaar hoeven te sprokkelen- dag na dag, maand na maand, jaar na jaar- zoals in de Zorg nodig is als je met een 0 uren contract werkt. Wat kostte dat sprokkelen mij -en ik was de enige niet - extra energie.


Niet meer iedere minuut hoeven te verantwoorden. Toch extra aandacht aan mensen willen geven ondanks gebrek aan minuten. Alles op moeten schrijven - voor de continuïteit- om te laten lezen bij het overdragen aan een collega. 
Geen stress meer- om zonder tomtom- de weg te zoeken in een wijk, dorp of de polder.


Gepensioneerd zijn. Een vast dag een nachtritme hebben en kunnen slapen (nachts.) Voorbij is de tijd van de nachtdiensten bij terminale patiënten. Voorbij is de tijd dat ik iets betekende voor anderen? Nu is het anders.

donderdag 20 juni 2013

De warrigheid voorbij (gedichtachtigheidje)


Me and my catfriend
are sitting in the rain
no,not yet singing
Parasol above us
Raindrops tickling on the canvas
gezellig gevoel,  like rain on a tent.
It's cozy.

De tuin frist mij tegemoet
 geurt naar nat groen.

Mijn warrigheid zwakt iets af
Zou dat woord van het engelse woord
oorlog komen?

De merel vlakbij brengt mij
met zijn enthousiaste riedels
comme un souffleur
terug naar NU.

Hier en nu,
niets
anders
altijd.
Ik adem, ruik, luister, voel en kijk
mijn denken heeft eindelijk
 time out.


Stilte IS

Opgelucht.






donderdag 6 juni 2013

De sering bloeit (schrijffrutseltje)


De sering bloeit, later dan anders
doch op haar eigen tijd,
in haar eigen tempo.
Het is niet aan ons om te bepalen
wanneer zij haar lieflijk zoet geurende
lila trossen wonderbaarl'ke bloemetjespracht
laat zien en ruiken.
Geen woorden, geen woorden,
geen woorden heb ik terwijl ik haar
krachtig en toch delicaat parfum opsnuif,
mijn neus diep in een bloemetjestros
brengt zij mij voorjaar na voorjaar
thuis.

zaterdag 1 juni 2013

B-force (oproep)

Voor (ex) borstkankerpatienten of mensen  die erfelijk belast zijn. Ook de omgeving mag meedoen.

Jouw ervaring is jouw/onze KRACHT.

DOE MEE met B force. Een initiatief van de Borstkanker Vereniging Nederland.
Help mee de borstkanker zorg in Nederland te verbeteren door te vertellen hoe jij het borstkankertraject hebt ervaren en/of nog ervaart.

https://www.bforce.nl/person/register/
http://www.brca.nl/Zorg/Geef-je-stem-aan-B-force

Zelf heb ik bij de  blogberichten- die ik schreef over het wel en wee betreffende borstkanker -als label: er is leven na borstkanker. Ik besef dat dit helaas niet voor iedereen geldt. Toch hoop ik een kleine inspiratiebron te mogen zijn voor een ander. Wellicht een lichtpuntje.

Houd van je lichaam, hoe het er ook uitziet. Geef om jezelf. Met je lichaam heb je een relatie die levenslang is door lief en leed heen! Waardeer je lichaam, ook bij kanker. Geef het geen schop na.