woensdag 31 juli 2013

Schrijven is schrappen. Schrappen is liefde. Is dat zo?


Schrijven is schrappen

schrappen is liefde

Liefde is schrijven

zonder te schrappen.

Niet schrappen is erg?

Erg ben ik.


Ik zal mijn schrijfleven beteren

verbeteren door beter te leren schrijven

Schrappen dus die hap

tot behapbare lappen

van lappen tekst

lapjes maken.


Over Dromen


Dromen. Deel je Droom. Het Droomboek
Moooi.

Een ander woord voor droom ga ik niet proberen te vinden, al ben ik mij bewust dat ik dat woord veel gebruik. Echter, de woorden D R O O M en 
D R O M E R S kunnen niet vaak genoeg gebruik worden. John Lennon komt glimlachend mijn gedachten binnen. Steekt beide duimen omhoog.

Het houdt mij bezig. De dromen. Mijn droom voor ons land. Mijn denken houdt mijn droom in zijn greep. Her en der kom ik op het internet het één en ander tegen. Cynisch geschreven neergekwakte zinnen.  

Laat gaan.

Tegenwoordig spreek ik - met het oog op de komende NOS opnames-over mijn droom.

Hartzaak is tevens een zaak van het hoofd geworden.

dinsdag 30 juli 2013

Lang zal ze leven


Joggingbroek aan, een vest over mijn t- shirt. Dikke sokken over mijn voeten. Knus onder een fleecedekentje op de bank een televisie-uitzending bekijken als in de winter. Het voelt onwennig na de hittegolf. Een zwoele zomeravondfilm met een pot warme thee erbij. Geen kat op schoot.

Dat maakt het verschil.

Temperatuur binnen 21graden, buiten 18. Door de ramen waar de regen vanaf druipt, groet mijn bloemrijke in heldere zomerkleuren gestoken volle tuin mij als een lezing van moeder Natuur. Geen sproeislang nodig vanavond. Niet op reis hoeven, alles wat ik nodig heb is hier. Dankbaar gevoel.

Toch  dwalen mijn gedachten af naar het broeikaseffect. Wat te doen? Groene tuinen is wel het minste wat we kunnen doen in plaats van de stenen vlakten achter huizen waar nauwelijks iets mag groeien en waar mierenkolonies, slakken en andere kleine dieren die nodig zijn om het ecosysteem van de aarde in evenwicht te houden, met een hogedrukspui worden ‘gedelete.’

Vriendelijk, blij en dankbaar zijn naar de Natuur.


Het geluid van Stilte

                                                    







                                                          Stilte




                                                     

Stilstaan *(soort gedichtachtigheid)


Stilstaan, stilzitten, gas terugnemen
op de snelweg van het westerse leven
waar haast, druk zijn, veel, meer en snel
de boventoon vieren.
Stilstaan, stilzitten
en dan ... stilte.
 S t i l t e
Stilstaan is echt geen achteruitgang
Het geeft ruimte om te luisteren
Naar mijn diepste zelf
Naar de fluisteringen van mijn hart

Tot rust komen.

Heel stil zijn
rustig ademen

zondag 28 juli 2013

Voor een politieagent in Breukelen # kussentje en handdoeken.


Steeds weer zie ik voor mij het beeld van de politieagent gisteren in Breukelen die aan de ene kant van de weg stond en ik aan de andere kant. Hij stond er wat hulpeloos bij met een kussentje en twee bebloede handdoeken. Ik stond er wat dommig bij aan de andere kant van de straat. Voor een voorbijrijdende auto moet het een maf gezicht zijn geweest.

Ik was net overgestoken, reagerend op het ’kom nou maar’ geroep. Alsof ik had lopen knikkeren.
De ambulance was weg met de mevrouw die ik samen met anderen eerste hulp had verleend nadat ze van haar fiets viel. Een flinke smak maakte de dame, zodanig dat zij met haar hoofd op de hobbelige kasseien klapte op een door vochtige bladeren spekglad, levensgevaarlijk hellinkje.

Gemeente Breukelen zou hier-met voorrang- echt met spoed iets aan moeten doen.

De mooiste time lapse video van André Kuipers*



Ik kan het niet laten om weer de onderstaande video te delen. (Voor zover ik weet, mag het.)

Video over  onze Aarde. Waar onze voorouders begraven liggen of waar hun as over uitgestrooid is.
Een kerkhof en paradijs tegelijkertijd. (Mijn tuintje althans wel
dat is mijn paradijselijke plekje, al zijn er ook muisjes, vogels en mijn vis in begraven)

Hink stap spring gedachten over evolueren.


 Regelmatig wordt elders een westerse vrouw aangeklaagd

omdat ze aangifte deed van groepsverkrachting.

Omgekeerde wereld,
zij,

zij het slachtoffer, zou een misdadigster zijn?

omdat ze de verkrachting ‘toestond’?

Waardoor ze  seks had terwijl ze ongehuwd was?

Of- als ze gehuwd is- dat de verkrachting als vreemdgaan
wordt gezien?

Tegen een verkrachting kan een vrouw  helaas
 niets tot nauwelijks iets doen!

Niet westerse vrouwen-en niet alleen zij- durven niet eens aangifte te doen.
Ik heb zó met ze te doen.

Jongens, nog aan toe,

wat zijn dit voor kromme wetten

die misbruik van en geweld op

een medemens goedpraten?

Keer op keer weer.

Is dit evolutie?

Mijn hele vrouw-zijn komt en is in opstand.

Of het nou een westerse of een niet westerse vrouw is

zij is vrouw,

geeft leven, kan denken en heeft veel gevoel.

Zij, een medemens,
zij, kan liefhebben, maar alleen vanuit zichzelf
zonder misbruik, zonder geweld, zonder dwang.

Na een verkrachting is een vrouw
voor haar leven

getraumatiseerd.

Ze moet een berewerk doen
om Liefde tóch te laten overwinnen.

Denk na, mannen,
houd je hormonen onder controle.


*** *** *** *** *** *** *** *** ***

België heeft een nieuwe koning,

koningin en kroonprinses.

België, het tweetalige land waar ik

op een Nederlandse school zat.

Gepest door kinderen 
met mijn Nederlands spreken
was ik blij meertalig te zijn.

Ik wens de nieuwe koning wijsheid toe,
en zij, de koningin heet net als ik.
Dat schept een band :-)

 *** *** *** *** *** *** *** *** ***

Ik denk terug aan de bewoner

van een niet eerder ontdekte stam

in het Amazonegebied

Dicht bij de Aarde leeft de stam.

Een man keek in verbijstering,

Éen en al schrik.

Helikopter boven hem

een fotograaf in de opening

grote telelens op hem gericht.

Twee werelden

vol magie.
vol angst van één kant.

Ontmoeting.

 *** *** *** *** *** *** *** *** ***

De evolutie is in al zijn facetten.

Van het stenen tot en met het virtuele tijdperk.

Welke is het juiste? Ik stop
om het me af te vragen
en er mijn hoofd over te breken.
In de fluisteringen van mijn ziel
geeft mijn hart antwoord.


Het gaat om de mensen

om mensen, mensen.

 *** *** *** *** *** *** *** *** ***

We weten te veel van de wereld.

Dat geeft verantwoordelijkheid.


Maar … hoe?

En

wat?
 *** *** *** *** *** *** *** *** ***
Ik denk terug aan een tekst die mijn ex-man boven de voordeur had gehangen
Beter is het blind te zijn, dan de zaak van éen kant te zien.
Figuurlijk blind.
Moeilijk, soms zo moeilijk.
                              De evolutie is in ál haar facetten is hier en nu.

*** *** *** *** ***  *** *** *** ***

Onze Aarde gezien vanuit de ruimte. Zo mooi.


*** *** *** *** *** *** *** *** ***

Tropische hollandse zomer


Tropische Zondag in Holland

Juli 2013

 

Lui, loom, langzaam

bewegend

van stoel in schaduw

naar keuken.

Van keuken

naar ligbed.

Drinken, veel drinken

Dankbaar

dat het er is.

Bakjes water verspreidt door

de tuin voor

kat en vogels

Een mus fluit neurotisch, vreemd en eentonig

deuntje om gek van te worden.

 

Drinkt niet.

 

Parasol hier.

Parasol daar.

We hebben het goed

 

Op de weg

hordes mensenkuddes

onderweg,

strand en zee

als bestemming

Uren file in zinderende hitte,

waar ze zin in hebben.

 

Paarden, koeien, schapen

onbeschermd in het weidse

polderlandschap,

iedere zomer weer

een kwelling

om hun kwelling te zien.

zaterdag 20 juli 2013

Dromen voor ons land?


16 juli 213

Droom ik voor ons land?

Langzaam begint het tot me door te dringen dat het feit dat ik een droom op de deel jouw droom voor ons land website deelde, niet zomaar iets fijns was om samen met de andere inzenders te dromen. Ja, vaag ging er door mij heen: ‘Misschien komt mijn droom in Het Droomboek? Wie weet? ‘

En ... hoe is het mogelijk?- ik schreef het in een eerder bericht- mijn droom komt in het Droomboek. Samen met 299 geselecteerde dromen, komt de essentie van de mijne in het boek. Welk gedeelte/welke zin is nog een verrassing voor mij. Hoewel ik wel en vermoeden heb.
Een eer.

De Koning en Koningin ontmoeten. Het Loo. Droomboek. Buitententoonstelling van alle geselecteerde dromen. Plankenkoorts, wel leuk. Stressniveau valt mee.

Maar dan. De NOS in beeld die een programma over enkele geselecteerde dromen- waaronder de mijne- wil maken. Vandaag via de telefoon pré-vragen (ter voorbereiding van de opnames begin augustus).

‘Wat moet er volgens u veranderen in ons land?’ Kijk, dat vind ik een hogere tv uitzending vraag. De vragen worden steeds weer teruggebracht naar: ‘Hoe en wat voor ons land?’


zondag 14 juli 2013

Le quatorze juillet, afscheid van mijn vader*


Le Quatorze juillet. Veertien juli tweeduizend en elf. We verzamelen ons in je kleine appartement dat op je vroegere studeerkamers-in ieder huis hetzelfde ingericht- lijkt, zelfs qua geur. Hoe die geur is? Een mengeling van muf, ziekenkamer en toch nog geïnteresseerd zijn in het leven. Dat kunnen we echt ruiken hoewel het meer een voelen is, ook voelen we dat de geuren de laatste stuiptrekkingen zijn. De koek is op.

Darwin en eponiemen waren je laatste stokpaardjes. Doch het lezen ging slechter, maar je kon er -god zij dank- nog over bomen met je vrienden, die steeds minder kwamen door ziekte en later door overlijden. Stuk voor stuk vielen ze weg. Behalve je laatste twee trouwe. Gelukkig veel jonger dan jij.
Je microscoop stond er nog. Afgedekt. Al meer dan een jaar niet meer in gebruik. Het snijdt nog steeds door mijn hart. De slechtziendheid had het gewonnen van je zo intens scherpe blik. Soms probeerde je nog door je zo intens geliefde microscoop te kijken, maar je kon je zicht niet meer op de juiste sterkte krijgen hoe je ook draaide aan de lens. Je vele zorgvuldig uitgezochte vulpennen lagen onaangeroerd te niksen. Hoe je ook probeerde je kon geen leesbare letter meer op papier krijgen. Slechts éen keer zei je: ‘Het is heel erg om niet meer te zien wat je schrijft, Tol. ’ Ik weet nog dat ik knikte en dacht:’ ik moet er niet aan denken.’ Het kwam niet in me op om aan te bieden. ‘Zal ik het voor je opschrijven? Terwijl jij dicteert?’ Waarom het niet in me opkwam? Geen idee. Zat te veel na te denken en in te voelen hoe erg ik het vond. Dat vind ik erg. Misschien omdat je andere taal dan ik gebruikte? Het heeft geen zin om mij er nu nog-na twee jaar-druk over te maken. Het was en is zoals het is. Een computer is ooit in je huis geweest en dat was het. Een kleine ontdekking. Pen en typemachine bleven favorieten.

vrijdag 12 juli 2013

DROMEN MAG.



Bijna liet ik mij opnieuw beïnvloeden door een Blogschrijver die op het internet zeer negatief over het (ons) Droomboek schreef.

Weer iemand die schreef dat er ‘maar’ ruim 6500 dromen waren ingezonden, terwijl er 17 miljoen Nederlanders zijn. Wat denk je van alle mensen die geen droom inzonden, maar wel de dromers steunden? Dat zijn er ontelbare geweest.

Iemand schreef dat de dromers makke schapen zijn en zeker weten lid van een Oranjevereniging. Dan zou het zo simpel zijn om een boek vol met dromen te krijgen.  Zo kon hij het ook wel. Lid van een Oranjevereniging ben ik niet, noch een mak schaap. Eerder een steigerend paard door het onbegrip. Ik houd van Nederland, mensen en Dromen, daarom was en is het www. deeljouwdroom.nl project de kans van mijn leven-en ik ben gelukkig de enige niet- want al weet ik dat ik de wereld niet kan veranderen, toch was dit een piepkleine mogelijkheid om een verschil te maken.
 Ik liet mijzelf–vriendelijk - een simpele droom delen voor ons land. Meer dan voldoende.

Zegevieren onvriendelijkheid en vooroordelen door voor de tweede keer iets negatiefs over de dromen en Het Droomboek te lezen? Slechts twee keer, tsja en wat ongeïnteresseerde opmerkingen over utopisch gedrag? Tjonge, jonge, je laat je toch niet kisten? Kom op, Chi up.

Míjn droom gaat-simpel- over vriendelijkheid en kiezen om geen vooroordelen te hebben. Er is niets onbereikbaars aan. 

maandag 8 juli 2013

Het Droomboek




In mijn mailbox vind ik een e-mail van het  Nationaal Comité Inhuldiging. En …jawel, mijn droom Vriendelijkheid is éen van de geselecteerde dromen. Ik ben er beduusd van ' jee, mijn droom komt als éen van de  driehonderd uitgekozen dromen in het Droomboek.' Op de website Deel je Droom begon het project als éen van de initiatieven van het NCI rond de inhuldiging van Koning Willem Alexander. Bijna zesduizend dromen werden ingezonden. Een heerlijke tijd. Dagelijks andermans dromen lezen en stemmen geven was zo motiverend.Niets was te gek. Het was een dagelijkse peptalk zonder dat het kapot werd gemaakt door gerationaliseer.Wat een grandioze eer vind ik het geselecteerd zijn, vooral omdat ik er beslist geen hoogstaand stukje tekst van brouwde.
Echter, daar ging  het niet om. 

Het ging en gaat om de Droom (niet alleen de mijne!)