vrijdag 12 juli 2013

DROMEN MAG.



Bijna liet ik mij opnieuw beïnvloeden door een Blogschrijver die op het internet zeer negatief over het (ons) Droomboek schreef.

Weer iemand die schreef dat er ‘maar’ ruim 6500 dromen waren ingezonden, terwijl er 17 miljoen Nederlanders zijn. Wat denk je van alle mensen die geen droom inzonden, maar wel de dromers steunden? Dat zijn er ontelbare geweest.

Iemand schreef dat de dromers makke schapen zijn en zeker weten lid van een Oranjevereniging. Dan zou het zo simpel zijn om een boek vol met dromen te krijgen.  Zo kon hij het ook wel. Lid van een Oranjevereniging ben ik niet, noch een mak schaap. Eerder een steigerend paard door het onbegrip. Ik houd van Nederland, mensen en Dromen, daarom was en is het www. deeljouwdroom.nl project de kans van mijn leven-en ik ben gelukkig de enige niet- want al weet ik dat ik de wereld niet kan veranderen, toch was dit een piepkleine mogelijkheid om een verschil te maken.
 Ik liet mijzelf–vriendelijk - een simpele droom delen voor ons land. Meer dan voldoende.

Zegevieren onvriendelijkheid en vooroordelen door voor de tweede keer iets negatiefs over de dromen en Het Droomboek te lezen? Slechts twee keer, tsja en wat ongeïnteresseerde opmerkingen over utopisch gedrag? Tjonge, jonge, je laat je toch niet kisten? Kom op, Chi up.

Míjn droom gaat-simpel- over vriendelijkheid en kiezen om geen vooroordelen te hebben. Er is niets onbereikbaars aan. 

Niets makke schapen gedoe, integendeel. Alle ingezonden dromen zijn door hart en ziel ingegeven. We kregen een unieke kans om ze te uiten en te delen. En ja, ik weet dat er achter iedere denigrerende pijnlijk binnenkomende opmerking een leven kan zitten van rauwe smart door nare ervaringen. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Het is logisch dat dan iemand met pijn in hart en ziel zich lelijk kan uiten en zich niet kwetsbaar wil opstellen en openstellen door in dromen te geloven. Ieder mág ook divers reageren want wat verschillen mensen van elkaar. Ieder gaat zijn eigen tempo. Het kost tijd om te durven kiezen om te dromen.
Met alle respect. We kunnen lijstjes met rotervaringen opnoemen waarom jij en ik  niet zouden (durven) kiezen om te dromen.
En?
Bang?

Waarom denigrerend doen over Het Droomboek? Over de dromen? Over je eigen dromen. Over het feit dat er ‘maar’ 6500 dromen zijn ingezonden en dat dit maar een klein percentage van de Nederlandse bevolking is? Plus alle droomsteunders.

Dromen heeft WEL nut. Denk aan bijvoorbeeld Martin Luther King en Nelson Mandela …als zíj niet in hun Droom waren blijven geloven!

Zíj bleven hun Dromen trouw.

Van kleine tot grote droom. Iedere stap tot het volgen van een droom is belangrijk en maakt ons meer humaan.

Tegen doemdenkers die onvriendelijkheid als bescherming hebben, aan zij die zoveel hebben meegemaakt dat ze niet meer kunnen en  durven te kiezen om te dromen - en tevens ter herinnering tegen mijzelf- wil ik zeggen: Éen droom is éen droom en is als een zaadje dat in goede aarde zou kunnen vallen. Daarom zijn meer dan 6500 dromen toch een schat aan Dromen waar je WEL blij&dankbaar van MAG worden? Éen gedeelde droom is tig keer die droom. Ruim 6500 dromen is een nog grotere vermenigvuldiging met, de mogelijkheid tot een groter veld vol opkomende levende dromen. Een grote oogst. Dat gegeven op zich maakt dat ik ervoor kies om te proberen om opbouwend te blijven dromen. Zover ik het kan overzien hangt alles in het leven met Dromen aan elkaar.

Om bij mijn eigen droom te blijven. Ik kwam mijzelf flink tegen sinds ik het bericht kreeg dat mijn droom geselecteerd is voor Het Droomboek. De dag erop kwam ik mijzelf nóg meer tegen toen ik een mail kreeg van een journaliste die een praatje met me wil maken over mijn droom in het kader van een programma over alle inzendingen. Want ik bén niet altijd vriendelijk en ik héb toch nog de neiging om af en toe – zoals vandaag - een vooroordeel te hebben. Terugtrekken van de droom kan niet meer. Het hoeft niet, de droom mag meedoen.

Het voelt nog steeds als een ongelooflijke eer dat de essentie van mijn droom in Het Droomboek komt. De volledige tekst van mijn simpele droom in een buitententoonstelling van Paleis het Loo. Mijn droompje. Geschreven op mijn smartphone-mijn pc was gecrasht- ik kon de letters nauwelijks zien en het was de eerste keer dat ik er iets mee schreef. Het is oké, want ik ben weer eens tot de conclusie gekomen dat ik geen heilige ben, noch hoef te zijn. Menszijn is voldoende en al kan ik onvriendelijk zijn en al kan ik af en toe een vooroordeel hebben, dan tóch is er de intentie om met vriendelijke ogen naar iemand of een situatie en …mijzelf te willen kijken en dán heeft een voor-oordeel geen kans.

Dromen mag.

2 opmerkingen:

Odile S zei

Oh Mathilde,

Direct uit het hart geschreven en je kunt de rijpheid van jouw levenservaring erin proeven. Je hebt helemaal gelijk om ons aan te sporen dromen au sérieux te nemen en als richtlijn voor handelen te nemen. Ik gun jouw droom een mooie plaats in het boek. Laat de cynici maar los. We hoeven de werkelijkheid niet allemaal hetzelfde te ervaren of beoordelen.

Tilly Kuiper zei

Merci Odile.