zaterdag 20 juli 2013

Dromen voor ons land?


16 juli 213

Droom ik voor ons land?

Langzaam begint het tot me door te dringen dat het feit dat ik een droom op de deel jouw droom voor ons land website deelde, niet zomaar iets fijns was om samen met de andere inzenders te dromen. Ja, vaag ging er door mij heen: ‘Misschien komt mijn droom in Het Droomboek? Wie weet? ‘

En ... hoe is het mogelijk?- ik schreef het in een eerder bericht- mijn droom komt in het Droomboek. Samen met 299 geselecteerde dromen, komt de essentie van de mijne in het boek. Welk gedeelte/welke zin is nog een verrassing voor mij. Hoewel ik wel en vermoeden heb.
Een eer.

De Koning en Koningin ontmoeten. Het Loo. Droomboek. Buitententoonstelling van alle geselecteerde dromen. Plankenkoorts, wel leuk. Stressniveau valt mee.

Maar dan. De NOS in beeld die een programma over enkele geselecteerde dromen- waaronder de mijne- wil maken. Vandaag via de telefoon pré-vragen (ter voorbereiding van de opnames begin augustus).

‘Wat moet er volgens u veranderen in ons land?’ Kijk, dat vind ik een hogere tv uitzending vraag. De vragen worden steeds weer teruggebracht naar: ‘Hoe en wat voor ons land?’




Een vraag voor leden van de regering en president kandidaten.

‘Wat moet er volgens u veranderen in ons land om uw droom te realiseren?’ voorzichtig proef ik de woorden. Mijn stressniveau stijgt.

Mijn Droom voor ons land? Oeps, opeens valt het kwartje.
Je zult maar de kans en de mogelijkheid krijgen om daar een antwoord op te mogen geven op de landelijke televisie. Het is echt hele andere koek dan schrijven. Mijn ego mengt er zich gelijk in. Heel vervelend. Laten we het klein houden, ego aan de kant, dank je wel. Maak het me, alsjeblieft, niet lastig. Die dacht even van éeee go en haalde er de politiek bij.

Later-ik schreef er her en der over- een opmerking van een schrijfvriendin: ‘De wereld is hard, maar ik vind het heel fijn dat jij  het bent die ons land gaat redden,’ bezorgt me een ontzettende slappe lachbui, dat een buurvrouw over de schutting kijkt met de vraag: ‘ Gaat het goed met je?’ ik knik en hinnik ‘ja’ en krijg weer een lachstuip. Buurvrouw kijkt bezorgt. ‘Waar lach je om.’ ‘Is geheim’ gier ik en zeg niet de reden. Beter van niet.

Uitgelachen, kom ik binnen weer bij zinnen. Het is een serieuze zaak. Het denken begint, terwijl mijn droom een droomboodschap van mijn hart was aan ons nieuw Koningspaar. Simpel.

Tijdens dit schrijven ben ik voorzichtiger dan anders. Ik merk dat ik niet het achterste van mijn tong laat zien en ik heb al veel geschrapt. Na ja, ik heb nog een paar weken om in te voelen en na te denken hoe ik over mijn droom ga vertellen zonder belerend te gaan doen.

Mijzelf blijven.

 ***

20 juli 2013

Droom voor ons land? Niets mis mee.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik niets aan ons land kan veranderen, noch de pretentie daartoe heb. Mijn droom realiseren is keer op keer bij mijzelf terugkomen en mijzelf realiseren. Indien iedere inwoner van ons land de intentie zou hebben om-soms dwars door achterdocht, doemdenken en/ of angst om gekwetst te worden- met vriendelijke ogen naar iemand of een situatie kiest te kijken-zonder te generaliseren, vooroordelen wegademend- dan zijn we, denk ik, een stapje op weg om deze droom voor ons land werkelijkheid te laten worden. Niets meer en niets minder.
Toch belerend geschrijf van mij? Misschien wel, misschien niet.
Bedenk dat het een droom was en …is. Dromen opschrijven mag.

Maar toch, laten we bewust blijven ademen en constructieve dromen blijven dromen door keer op keer bedenken hoe we ze werkelijkheid kunnen maken. Nogmaals ...het gaat om de intentie om bewust van goede wil te zijn. Kortom, vriendelijkheid kost geen geld schreef ik. Stopzinnetje van mijn moeder vroeger tegen een kattige Mathil.

De taal van mijn hart verwoorden is bijna onmogelijk.

Ik trek me weer terug in mijn schrijfgrot.

1 opmerking:

Tilly Kuiper zei

Het Droomboek is klaar:
http://www.nieuws.nl/algemeen/20130717/Droomboek-voor-koning-klaar