vrijdag 6 september 2013

Het Droomboek is een feit.



Na gisteren - met zoonlief als introducé - naar het Loo te zijn afgereisd (met de trein, het ging prima met mijn zoon erbij) om als geselecteerde droominzendster te gast te zijn bij  het feestelijke programma waarin het eerste exemplaar van het Droomboek aan de Koning werd geschonken en de opening van de buitenexpositie mee te maken, genaamd: wandelen door dromen, ben ik ietwat moe. Ik heb slaapgebrek en dan kan mijn hoofd niet veel hebben.
Borstkankeronderzoek zat er ook tussen van de week. Het kost mij energie en het geeft mij stress evenals reizen. Dinsdag weer naar het ziekenhuis. Zou mijn week van het schrijven stukje over het thema schrijfdogma Show, don ’t tell graag willen afschrijven en hier plaatsen. Echter, ik heb de puf er niet voor vandaag. Het komt wel. Het weekend is er nog om over die week van het schrijven te pennen. Ach, en in de week daarna zou ook nog kunnen.

Wel plaats ik de link naar een filmpje van de NOS over gisteren - vijf september 2013 - met een compilatie van de middag op Paleis het Loo en enkele reportages over dromen van inzenders. In mijn stukje spreek ik vaak het woordje dus. Dit woordje probeer ik al schrijvend te voorkomen. Lukt me goed. Maar oh, al sprekend is het hopeloos. Toch lukt het me om met vriendelijke ogen naar mijzelf  in het filmpje te kijken. Wat maakt tig keer het woordje dus dan uit? Daar gaat het niet om. Het gaat over mijn droom Vriendelijkheid en stoppen met vooroordelen. Dus ...:-D met vriendelijke ogen vanuit je hart naar iemand kijken en daardoor is het gemakkelijker om te stoppen met vooroordelen. Ik heb een dankbaar gevoel dat ik een klein beetje mijn droom heb mogen uitdragen. 


http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1363942 na ongeveer 5min23 begint bijna het moment waarop  ik ga het vertellen over mijn wensdroom.

http://www.npo.nl/droomboek-voor-de-koning/05-09-2013/13act0905BoekLive Dit was hoe het was die middag. Een live verslag.


Dus …? Jaren later, een sprookje.
Langzamerhand stopte iedereen met vooroordelen.
Althans men deed zijn en haar best om zowel verbaal als fysiek meer dan minder agressief te zijn. Van oud naar jong, van ouders die net een baby hadden tot de regering aan toe. Men luisterde naar elkaar met vriendelijke ogen. Men zag elkaars kwaliteiten en legde daar de nadruk op in plaats van op tekortkomingen te blijven wijzen. De regering had een voorbeeldfunctie voor de jeugd en mensen werden niet over éen kam geschoren. Ieder mens bezag de andere mens als waardevol lid van de Sámenleving. Men leerde van elkaar. Men deelde en was van goede wil. Men leefde samen op deze prachtige planeet Aarde. Ieder had respect voor al wat leeft en is. 

Dat én Dromen vond het Volk der Lage Landen & Eilanden onder de Zon verstandig.

6 opmerkingen:

Luca zei

Ik <3 van jouw droom.

Tilly Kuiper zei

(((Luca)))

elizabeth907 zei

Ik hoop dat jouw droom ooit in het boek van de waarheid komt.

Tilly Kuiper zei

:-)

odicht zei

Leuk om je int echt te zien en te horen Tilly. Al dat ge'dus' viel mij dus niet echt op. Dus ;) Je hebt een mooie rol gekregen in het filmpje, je mag trots zijn op je droom en je idealen.

Tilly Kuiper zei

Dank je ((( Odicht))))