donderdag 31 oktober 2013

Seizoenen van het leven (gedichtachtigheidje)


Seizoenen van het leven

komen en gaan.

Herfst in mij

laat haar blaadjes los,

ruimte

doet goed

steeds dichter bij mezelf

houd ik vast aan

dat wat van waarde

is.


woensdag 30 oktober 2013

Vrijheid van meningsuiting*


Steeds opnieuw beseffen dat we in een land met vrijheid van meningsuiting wonen vind ik nuttig. Die vrijheid is een bijzonder groot goed en beslist niet vanzelfsprekend.

 

                               Vriendelijkheid lost meer op dan aanval,
                          zowel naar onszelf toe als naar een ander.

Zelf probeer ik die vrijheid te gebruiken met de intentie om geen schade te doen. Te kiezen om van goede wil te zijn en niet te willen kwetsen. Zoals ik zelf ook niet gekwetst wil worden.


                                                                                                       

Af en toe een filmpje van André Kuipers bekijken- gezien vanuit de ruimte- helpt om ons leven en de planeet waar we wonen, letterlijk en figuurlijk vanuit een ander perspectief/standpunt te zien.
http://blogs.esa.int/andre-kuipers/2012/05/04/de-mooiste-time-lapse-video-en-een-grap-van-mijn-dochter/?lang=nl

maandag 28 oktober 2013

Over discriminatie: vooroordelen, generaliseren en buitengesloten worden*.

11 september 2017
Denk ik: kom, laat ik dit  te lange spui maar raak blogbericht  eens overzichtelijker maken. Destijds schreef ik het vanuit emotie. Click ik op het verkeerde knopje terwijl ik de letters wou vergroten. Alles weg.

Wel gek gevoel. Mijn herinneringen zijn vager geworden. Toch is het nodig vind ik dat ik herschrijf,

donderdag 24 oktober 2013

Vriendelijkheid*

                   

                    Vriendelijkheid lost meer op dan aanval,
                   zowel naar mijzelf als naar een ander toe.
                                                

dinsdag 8 oktober 2013

Schrijven in beweging 4 (Focussen op een time out)


 
Focus op wat je doet, anders word je heel erg moe. Tien dingen doe je tegelijkertijd, terwijl je sommige zaken bewust vermijdt?  Bijvoorbeeld de administratie? Je aandacht fladdert van hier naar daar en dat voelt lekker maar ook naar. Oké, concentreren op éen ding. Je niet af laten leiden door jezelf.

Blijf gefocust. 

Kies om éen ding tegelijk te doen en zo mogelijk af te maken.
Focus op dit moment op een Time Out.

Ademen. Rustig en kalm ademen naar je buik. Ademen.

-Pauze in de zonnige kleurrijke herfstige tuin met een boterham en kop thee.


donderdag 3 oktober 2013

Schrijven in beweging 3 (Focussen.)


Het is typisch dat wanneer een mens zich op iets wil focussen er zich dan gelijk allerlei mensen of zaken aandienen om óok op te focussen. Het beeld van mijn kinderen, familie en vriendinnen laat zich zien voor mijn geestesoog. Daarbij nemen mijn gedachten een vlucht om oplossingen te bedenken voor de nood in de thuiszorg voor hulpbehoevende mensen.

Maar ook is er sinds gisterenavond een bijzonder aparte uitnodiging om onder andere met een fantastische zangeres samen te mogen werken als koor voor een eenmalig optreden in december. Gefocust blijven op het zingen is uiterst belangrijk. Zes nummers moeten goed ingestudeerd zijn in twee maanden tijd. Kortdag. Daarbij mogen twee op de eigen manier. Acht nummers in totaal.

Onze bevlogen dirigente Tatiana Mitrokhina leidt ons tijdens het instuderen stapsgewijs. We gaan ervoor. Gefocust op noot voor noot, partij voor partij, nummer voor nummer. Gefocust zijn en blijven is een must. Of het op bovenstaande manier zal lukken voor het december optreden? We gaan ervoor.

Focussen.

Mijn schrijfreis, hoe te doen met mijn schrijfreis in combinatie met zingen?

FOCUS.

Mijn aandacht voelt zich als de lens van een fototoestel, heb net mijn dagelijkse portie schrijfreis geschreven. Als je me zou vragen:’waar gaat het over?’ dan blijf ik je voorlopig het-mogelijke- antwoord schuldig. Waarschijnlijk zou ik het doodpraten door waarschijnlijk interessant doenerij? Misschien wel. Misschien niet.
Het is nieuw voor mij deze manier van focussen, zo anders dan het eerdere concentreren.

Focussen op mijn schrijfreis. Het lukt! Ben een week onderweg. Dit voelt totaal wat anders dan ouwehoeren in mijn Blog over wel of niet een boek schrijven. Het voelt lekker. Het voelt vrij als een zeer aangename vrijpartij. Ik geef me helemaal. Ik zet me in, zoals ik me ook inzette voor de opvoeding van mijn kinderen, mijn ex echtgenoot, mijn huwelijk, het gezin, vriendinnen, voor patiënten en cliënten of wat of wie dan ook die mijn inzet nodig hadden/hebben.

dinsdag 1 oktober 2013

Schrijven in beweging 2 (Hak op de Tak schrijven mag)

Er is iets blij’ s in mij.

Er is iets vrij’ s in mij.

Ook omdat ik tóch weer hier schrijf. Het mag van mijzelf.

Het schrijven waar ik het over heb in schrijven in beweging 1 gaat zijn gang. Ik laat het zijn gang gaan en wat is er nu aan het gebeuren? Het is - tot mijn grote schrik - een hak op de tak verhaal aan het worden. Dit zag ik altijd als een groot minpunt en misschien is het dat nog steeds. Dat kan ik nu nog niet beoordelen. Kan mijn schrijfsel niet meer overzien en ik ben pas vierduizend woorden verder. Tóch-ondanks wat ik net schreef- zie ik een overzicht. Paradoxaal he? Globaal weet ik waar het verhaal van a naar z over zal gaan en waar het heen gaat. Doch … nu al zit ik op zijwegen terug te blikken en vooruit te blikken naar een andere zijweg, plus de rustige draad van het totale plaatje.

Het hak op de tak schrijven? Daar verbaas ik mij over want ik voel er gek genoeg een zekerheid bij. Een structuur. Ieder stukje is compleet op zichzelf ontdek ik net. Onderdeel van het totaal, doch als apart verhaal zou het ook kunnen bestaan. Of in een andere volgorde.

Schrijven in beweging 1 (Start van een schrijfreis)

Omdat ik, sinds kort,
met een andere mentale
instelling, dagelijks schrijf,
schrijf  ik hier en elders minder.

Ben aan een
avontuurlijke reis begonnen,

woorden en verbeelding
in bewegjng

een afspraak met mijzelf aangegaan
nu echt écht ervoor gaan met die banaan.
Mijn voornemen aan het begin
van het jaar
is, daadkracht geworden.

Als het mij nu weer niet lukt?
Als mijn pc weer zou crashen?
Dan weet ik het niet meer?
Gedachten hierover laat ik voorbijgaan
geef ik geen aandacht,
geef ik geen voeding.

Ik zeg niet dat ik een boek schrijf,
dat blokkeert mij.
Nee, ik zeg: ik maak een schrijfreis
met de intentie  om van die lange tocht
te blijven genieten, hoewel  vanmorgen
mijn inner criticus
me het toch weer berelastig  maakte.

Criticus  in mij  ontspan
in verwegistan.
Laat mij schrijven.