dinsdag 1 oktober 2013

Schrijven in beweging 2 (Hak op de Tak schrijven mag)

Er is iets blij’ s in mij.

Er is iets vrij’ s in mij.

Ook omdat ik tóch weer hier schrijf. Het mag van mijzelf.

Het schrijven waar ik het over heb in schrijven in beweging 1 gaat zijn gang. Ik laat het zijn gang gaan en wat is er nu aan het gebeuren? Het is - tot mijn grote schrik - een hak op de tak verhaal aan het worden. Dit zag ik altijd als een groot minpunt en misschien is het dat nog steeds. Dat kan ik nu nog niet beoordelen. Kan mijn schrijfsel niet meer overzien en ik ben pas vierduizend woorden verder. Tóch-ondanks wat ik net schreef- zie ik een overzicht. Paradoxaal he? Globaal weet ik waar het verhaal van a naar z over zal gaan en waar het heen gaat. Doch … nu al zit ik op zijwegen terug te blikken en vooruit te blikken naar een andere zijweg, plus de rustige draad van het totale plaatje.

Het hak op de tak schrijven? Daar verbaas ik mij over want ik voel er gek genoeg een zekerheid bij. Een structuur. Ieder stukje is compleet op zichzelf ontdek ik net. Onderdeel van het totaal, doch als apart verhaal zou het ook kunnen bestaan. Of in een andere volgorde.


Op dit moment vraag ik mij niets meer af en laat het komen zoals het komt. Om de tien pagina’s zal ik een globale spellingscontrole doen -anders kan ik het niet te behappen- en een beetje schaven en herschrijven. Pas later, veel later komt het corrigeerwerk en alles wel of niet op de schop gooien. Nog veel later het laten proeflezen. Zo ver zijn we nog lange niet, nog lange niet.

Voor zolang het duurt, mag ik eindelijk gewoon schrijf maar raak de woorden laten komen van mijn strenge inner criticus, die er nu plezier in begint te krijgen om er zich -in dit stadium- niet constant mee te bemoeien.
Ik vind het wel leuk om op deze manier met zo min mogelijk woorden over mijn schrijfproces te vertellen.