zaterdag 16 november 2013

Hyves


Er wordt soms denigrerend over dit netwerk gesproken, alsof het niet volwaardig was en alleen goed voor kinderen. Doch vele volwassenen zijn er gestart, hadden er een goede tijd om later naar Facebook te verhuizen. Waarom? Ik weet het niet.  Ik verhuisde mee. Doch Hyves was volwaardig. Stel dat het alleen - zoals sommige mensen zeggen - voor kinderen was, dan moet het toch in ieder geval zeker en prima zijn? Veilig. Dat was Hyves en is het deze laatste weken tot de overgang naar gamenetwerk nog steeds.
In december 2006 werd ik lid van Hyves en ik had er een goede tijd. Ach Hyves, je was een uitkomst. Ik had nog niet zo lang een computer. Internet ontdekte ik stapsgewijs en  dit sociale medium vond ik een wonder. Een paar teksten liet ik er op je achter. Verder is het er nu leeg. Thillde’s Hyves pagina is overleden. Gedeactiveerd. Even was ik emotioneel.
De hele ochtend ben ik bezig geweest op mijn hyves account-was er lang niet geweest- om foto’s die ik kwijt was geraakt op mijn vorige gecrashte pc, op te slaan. Bracht de tijd door met blogberichten lezen, gedichten, elfjes, over mijn kinderen over mijn overleden katten, mijn toen nog levende vader, het leven, mijn gescheiden toestand en meer. Best ontroerend en ook confronterend. Sommige teksten heb ik opgeslagen.
Dan waren er gadgets in de vorm van video’s. Een video van een lied way back to love, waarbij stond dat mijn zoon de film had meegenomen om samen naar te kijken. Lief. Die liet ik staan toen ik mijn account deactiveerde plus een tekst over vertrouwen van Martin Luther King.

Ah, dan had ik een aparte Hyves, met het Tante Tilly hoekje. Herinnering aan de toen nog kalmere nachtdiensten, nog niet bij terminale patiënten. Tijdens rustige momenten belde ik op mijn oude Nokia - die ik nog steeds heb en waar ik een radio op ontdekt had - het radioprogramma Ambivalent en had op die manier contact met andere nachtwerkers of mensen die niet konden slapen. Vele verhalen hoorde ik, en werd een soort van oma/tantefiguur waar vaak jongeren tegenaan kletsten in plaats van tegen de presentator. Opeens had ik zendtijd ter beschikking. Nee, niet de gehele nacht door maar op de momenten-rond vier uur- dat mijn patiënt/cliënt rustig sliep. Ik deed er geenszins de cliënt tekort mee, noch mijn werkgever. Een mens mag pauzes hebben. Dankbaar voel ik mij dat ik jongeren een luisterend oor mocht en kon bieden. Soms ook zachtjes pratend-om mijn patiënt niet te wekken- met raad kon bijstaan.

Doch na de opheffing van deze radiofamilie, bloedde Tante Tilly’s hoekje ook dood.

Ik hoop dat het allen goed gaat.

De dansen van universele vrede Hyves pagina werd eveneens steeds leger.Tot mijn vreugde zijn er nu wereldwijd vele Facebook pagina’s van dat netwerk.
Lang bezocht ik mijn account niet, maar altijd wist ik dat het er nog was als een gezellig hoekje.
De laatste tijd stonden er slechts  negen mensen als vriend op. Twee ervan vond ik gisteren terug. De resterende zeven hoop ik terug te vinden op Facebook. Ik heb ze nog niet weten te traceren.  Doch, het leven is ook loslaten.

Dank jullie wel mensen achter Hyves. Dank dat je er was, Hyves, het ga je goed als game netwerk.

1 opmerking:

Martine Arys zei

Leuk geschreven Mathilde.... hyves (zoals wij dat kenden) is jammer niet meer...het was een Nederlands netwerk.