zondag 1 december 2013

Je hebt het lang volgehouden.



Je hebt het lang volgehouden, ongeveer twintig jaar. Aan het eind van de vorige eeuw kwam je -  na eerst voor een andere familie te hebben gewerkt -  bij ons in het gezin en je zorgde prima voor het vuile en schone goed van onze kinderen, mijn ex en mij. Heel zorgvuldig ging je ermee om. Nee, strijken deed je niet maar ik was je al meer dan dankbaar dat je er was. In sommige landen hebben ze niet eens een dergelijke hulp in de huishouding.
De laatste maanden lekte je af en toe, het gaf niet. Nog steeds zorgde je voor de was en ik dweilde het nat op. Afgelopen week begon ik na te denken om je te vervangen voor een jonger en misschien wel gloednieuw exemplaar. Ik liet mij door een deskundige informeren hoeveel een ingreep tegen het lekken zou kosten. Alsof de duvel ermee speelde, vanaf dát moment begon je nog meer te lekken. Ik informeerde slechts, want je motor doet het nog prima en ik houd niet van wegdoen van wat nog goed is. Toch zou een reparatie in verhouding te kostbaar zijn geweest en … ik had voor een vervangster gespaard.


Deze vervangster kocht ik gisteren. En vanmorgen? Vanmorgen liet ik je voor het laatst werken, je ondertussen bedankend voor alle jaren goede en trouwe dienst. Ik zette je aan, je draaide een paar keer. Je nam water in en als een straf dat ik afstand van je zou doen liet je het gelijk uit je stromen. De hele vloer stroomde langzaam vol water. Toch liet ik je nog een paar tellen doorwerken. En weer stroomde je over alsof je huilde van verdriet. Er was niets aan te doen. Opeens was de liefde van jouw kant over. Ik zette de pomp aan. Niets. De centrifuge deed het wel, maar weer liet je alles van onderen er direct uitlopen tot een kleine vijver. Je draaide nog drie langzame zware zoemende toeren, totdat ik met een stok bij de elektriciteit uitknop kon komen en die uit deed. Zoem. Je zweeg. Je had het gehad. Niets laatste keer, je stopte er nog vroeger mee dan dat ik wenste.

Nadat ik al het water opgedweild had, zette ik de elektriciteit weer aan en drukte op je deurknop. Je sprong open met het mij jarenlange vertrouwde geluid. De laatste was die je deed gaf je me redelijk gecentrifugeerd maar niet fris ruikend terug. Vorige week waste je nog uit de kunst en was er ‘slechts’ het waterprobleem. Opeens ben je op. Dank je wel voor je trouwe dienst, washulp, vooral toen het gezin nog compleet had ik je broodnodig. 

Over zes dagen word je opgehaald. Je gaat gerecycled worden. Misschien wordt je motor in een andere hulp getransplanteerd. Van iemand die een kapotte heeft en zich geen nieuwe kan bekostigen. Ik wens je alle goeds. Jij, die mij zo van dienst bent geweest.
Het is alsof je het voelde dat ik je ging vervangen. Had ik je toch moeten laten maken? Maar nee, het is niet anders. Een periode is afgesloten.
Volgende week zaterdag komt de nieuwe en ik heb er raar vreemdgaan gevoel bij, maar ik zal je blijven roemen- al ben je in deeltjes opgedeeld- dat er niets beters was dan mijn oude getrouwe Miele Novotrone W715 wasmachine, die met gemak de leeftijd van twintig haalde. 

Dank je wel.

Geen opmerkingen: