donderdag 12 december 2013

Licht (decembergedichtsel)




De donkerste dagen van het jaar, de
decemberdagen kunnen
donkerte naar binnen
en naar buiten
duwen.

Tekort aan daglicht,
zwaarmoedigheid loert
klauwend naar het binnenste
omvat het,
kruipt er in
dwaalt rond.Wat nu?

Wat te doen?

Maar dat wat licht is, kiest tóch.
Versiert het leven, maakt het mooier.
Eerst is het klein, dan wordt het krachtig
als een sneeuwklokje dat zich door de koude aarde 
omhoog duwt.
Het zingt en blijft doorzingen totdat hart en ziel
opnieuw zingen in een warm, blijmoedig weerzien.


Licht in de duisternis,
we zijn ons eigen licht
we zijn elkaars licht.
Laat ik keer op keer het licht in mij
weer laten zijn
het diep in mij
laten ontwaken met levenskracht.

Laten we elkaar aansteken met vertrouwen
hoop, liefde en doorzettingsvermogen
Het leven aanstekelijk
voor elkaar maken.

Laten wij elkaar inspireren.

Hang lampjes op, versier een groene boom
symboliek
van het leven dat dóor wil leven.
Steek kaarsen aan, duw jezelf
met tender loving care de langste nacht door.
Het licht in onszelf dooft echt niet.
Liefde overwint altijd,
krachtiger wordt het,
steeds weer.
Je kunt het, je kunt het, je kunt het,

ik kan het.

Licht, licht, licht

inzicht.

Wisselwerking,

wat je doet maakt je blij,
kies voor het leven
straal maar, al is het ingetogen. 
Laat het kind in je vol dankbare verwondering
door je ogen naar buiten kijken. 
Geef het steun, troost het en spreek het
bemoedigend toe.

Durf weer. 

Het leven is, ondanks veel, de moeite waard.


Straal.



1 opmerking:

De Achtertuin zei

Mooi Mathilde: kunnen

donkerte naar binnen

en naar buiten

duwen.