vrijdag 6 december 2013

Planeten en hun energie ( dijk en waterkeringgedichtigheid)



5 december 2013

Daar staat ze dan, de kleinste van de drie
dapper tussen Zon en Aarde
op éen lijn.
De Maan.

Nieuwe maan, nieuwe cyclus.
Zij roert zich.

Nieuwe maan in boogschutter,
wisselwerking
tussen vrouwelijke en manlijke energie
aantrekkingskracht en afstoten,
afstoten en aantrekken.
Eb en vloed,
laag en hoog.
Extreem laag en dan nu extreem hoog water,
winden en stormen,
onvruchtbaarheid en vruchtbaarheid
in een perpetue mobile.

Voel je die energie ook?

Is de mens anders dan (de) Natuur?
Anders dan het graan dat groeit dank zij
zon, maan en aarde?
We zijn niets meer en niets minder,
we zijn er een onderdeel van
en reageren er net zo op.
Cyclussen komen en gaan
als de vruchtbaarheidscyclus van een vrouw
als de vruchtbaarheidscyclus van welk mens dan ook.
Diep in ons zijn we met de planeten verbonden,

Alles en allen samen is geen ego, maar eco.


Zon, maan en aarde energieën
duwen en stoten af.
De wind loeit, versnelt tot zware storm,
hoog wordt het water opgezweept.
Extreem hoog.

Springtij in ons landje onder de zeespiegel
met de beste dijken en keringen ter wereld.

Zeer kundige mensen bedachten en bouwden de Deltawerken.


Kunnen we daarmee de Natuur tegenhouden?
Nog steeds kunnen de Deltawerken,
waar ik groot vertrouwen in heb,
-evenals in de kundige mensen van de dijk bewakingen-
in het niet vallen
bij de onvoorstelbaar grotere krachten van Zon, Maan en Aarde. 

Mijn eigen inner zonnetje, maantje en aarde
groeten in gedachten vol ontzag
vanuit een intens gevoel van nietigheid
de geest van leiding in
Zon, Maan en Aarde.

6 december 2013
Het weer is rustiger aan het worden.

Met dank aan ieder van Rijkswaterstaat
die over ons waakt
en voor een droog en veilig
Nederland zorgt.
Respect voor de bedenkers en bouwers 
van
dijken en waterkeringen.



Geen opmerkingen: