woensdag 4 december 2013

Waarom die tranen?



       

 Tijdens het koorzingen van het ene op het andere moment overvalllen worden door emoties die woorden - dit keer happy christmas - teweeg kunnen brengen. Geraakt worden, flashbacks zien en wham, ont spanning. Opeens een tranenwaterval vanuit een bron opgeslagen vreugde, gemis en verdriet. Grote schoonmaak die een niet te stuiten triestigheid eruit doet zwiepen.Waarom? Net zo min als de slappe lach hebben valt het  uit te leggen.
Omdat er zoveel dierbaren zijn overleden en ik de tel kwijt ben? Omdat er nooit meer iemand thuiskomt en de dagen steeds sneller gaan? Omdat het begrip tijd soms een vreemd begrip aan het worden is, en er 'slechts' bewustzijn is? Of omdat er zoveel ellende op de wereld is en alle prikkels zoveel zijn? Omdat er zoveel negativiteit voeding wordt gegeven? Nu ook door mij? Omdat ik niet meer écht nodig ben, maar de laatste tijd te moe om nóg meer te ondernemen en al zoveel doe? Toch nuttig willen zijn? Omdat ik het ook wel best vind om rustig naar muziek luisterend thuis te zijn en de wereld buiten te sluiten, dit omdat ik erg gevoelig ben en andermans gevoel vaak oppik?

De een heeft deze reden, de ander heeft een andere reden om te watervalhuilen. Dat te willen doorgronden is ons ratio in actie.

Levenstranen vallen niet in woorden te vatten. Net zo min als de slappe lach.

Een nieuwe dag begint.
duwt rustig en gestaag de nacht weg.
Welkom, nieuwe dag.
Keer op keer kies ik weer

dankbaar.
 

Geen opmerkingen: