dinsdag 11 februari 2014

Zingen



Zingen?

Tijdens mijn leven zong ik me meestal uit dips en lastige toestanden.Van stil via neuriën naar hardop.

Echter, een paar weken terug liet ik me tijdens een koorrepetitie beïnvloeden door gesproken woorden die het kind in mij vastgrepen als seconde lijm die niet kan loslaten. De woorden kwamen binnen, net zoals ze in mijn jeugdjaren ook binnenkwamen. Slaafs gehoorzaamde ik eraan. Moest wegblijven, al waren die woorden misschien niet voor mij persoonlijk bedoeld. Doch de inprenting was er opeens weer. Hij was sterk en won het.

Ik voelde me niet meer veilig en wou ...bij voorhand niet tot last zijn.  Uit mijn hart te zingen? Ik zou het nooit meer kunnen, mijn strot zat dicht- en … ik schreef in een mail dat ik niet meer terug zou komen. 

Zingen lukte niet. Ik wou het nooit meer. Finito.Zingen in combinatie met die inprenting was zo tegenstrijdig.

Een mens kan zich raar gedragen, want ondertussen kondigde ik wel aan dat ik contributie wou blijven betalen, want daardoor mag ik de bladmuziek nog in bruikleen hebben. Daardoor kan ik eveneens op de website van het koor- op het leden gedeelte- komen. Ja, het is maf, dat geef ik toe.

Ik wou het koor niet loslaten en voelde me op die wijze nog steeds verbonden. De bladmuziek hield ik voor als ik weer geluid uit mijn strot zou kunnen krijgen.  Voor als ik me weer zó zou kunnen ontspannen dat ik mezelf kan zijn.Vrolijk maar geconcentreerd zingen. ‘Geeft niet als je fouten maakt’ zeg ik steeds tegen mezelf:‘volgende keer beter.'  

Zing maar even lekker zonder nadenken was er niet meer bij.

Twee weken gingen voorbij en het was weer eens hard werken aan mijzelf. Troostte het kind dat ik was, sprak het bemoedigend toe, pakte haar weer bij de lurven, probeerde haar te motiveren en samen gaan we weer verder. Oude patronen loslatend, beroerd zijn, wakker schrikken uit dromen en als de dood te zijn dat er weer een litteken opengereten wordt. Mensen zo mogelijk vermijdend. 

Maar toch …kom op. Neuriën. Geluid maken.

Vandaag –tijdens mijn dagelijkse wandeling - merkte ik op dat ik niet alleen neuriede maar dat ik weer zong. Dacht: ’nu wordt het tijd dat ik verder ga. Weer verder. Nieuw moment, nieuw begin. bladmuziek en cd’s inleveren. Nog éen keer iemand van het bestuur spreken om me uit te laten schrijven en … een ander koor zoeken en vinden. Want zingen doet mij goed. Ik kan niet meer zonder.’ 

Doch thuisgekomen, pakte ik de bladmuziek van het laatste koor. Zocht de bladmuziek op (ik weet precies welk huiswerk we hebben) en luisterde naar de pianoklanken op de site. Had een thuiskomen gevoel.

Tja, ik heb geschreven in die mail aan het bestuur en de dirigente dat het klaar was, dat ik weg zou blijven. Mag ik dat weer terugdraaien? Kán ik dan weer terugkomen? 
Perfect zingen kan ik (nog steeds) niet. Maar ik doe mijn best en de vreugde die ik ontleen aan zingen is groot. De wil om te studeren eveneens. En niet te vergeten samen met de groep. De groep en de dirigente zijn mij dierbaar, We zijn verbonden met elkaar. Het zou wel heel raar en naar zijn, indien ik mezelf voor altijd uit die groep zou halen, hoewel er in de geest wel altijd verbondenheid blijft. 

Toch ben ik zo bang. 

Is je naam bang, Til? Kom op. Doorgaan. Leef alsof je nooit gekwetst bent. 

Maar ja, waarover het gaat is meer dan gekwetst worden. Het gaat over die rottige diepe inprenting die mijn leven vaak tot misère gemaakt heeft. Hij weerklinkt toch nog steeds en brengt mijn zee van emoties in beroering. Hoewel hij steeds zachter was gaan klinken.

Die inprenting geen voeding geven, geen voeding meer geven. Het is een echo. Laat maar echoën en ga weer zingen, Til. Op het koor. Geen ander koor zoeken.

Oh, wat kan ik toch moe worden van mijzelf.

Wat is het meest liefdevolle dat ik op dit moment voor mezelf kan doen? 

Alleen ik kan mezelf daar antwoord op geven en ik het nog niet. 

Stoppen met schrijven maar voor vandaag. Eigenlijk is het te zot dat ik dit alles er in mijn blog uit kwak. 

Laat mij nog maar even.

3 opmerkingen:

Tilly Kuiper zei

Mijn strot zit nog steeds dicht.

Tilly Kuiper zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Tilly Kuiper zei

Weer