maandag 10 maart 2014

1) Windturbines. Een sprookje? ( Hoe dorpen hun cultureel erfgoed moeten verdedigen



Een sprookje?

Hoe dorpen hun cultureel erfgoed moeten verdedigen!

Er waren eens drie kleine dorpen. Deze dorpen, die de naam steden kregen, waren bijzonder door hun pittoreske kernen. Daar vertelden eeuwenoude huizen hun verhalen aan hen die wilden luisteren. Daarom was besloten dat deze dorpen onaantastbaar (= beschermd!) cultureel erfgoed waren. Dat wil onder andere ook zeggen dat de mensen, die de oude huizen bewoonden, voor de kleinste wijziging die ze wilden maken aan de historische panden om toestemming moesten vragen bij hun Gemeente. Een andere kleur verf mocht niet, net als een damwandje dat een meter te hoog was en het beschermde landschap uit balans haalde.

Men zorgde goed en met trots voor de oude huizen, straten en het landschap.

Eeuwen gingen voorbij. De tijd leek nagenoeg stilgestaan te hebben op deze historische plaatsen, zoals in een Anton Pieck-tafereel. De bewoners volgden elkaar op. Winkels sloten en grotere openden zich net buiten de kern die onaangetast bleef.

De dorpen/stadjes overleefden vele oorlogen. Met heug en meug werd toegestaan dat aan de overkant van twee kanalen zich de vooruitgang vestigde in de vorm van Industrie. Fabrieken, pijpen en grote olietanks verrezen. Gedeeltes van de dorpen, moesten worden opgeofferd. De omgeving ging er namelijk door de ‘vooruitgang’ op achteruit. Men slikte.De fabriekspijpen zag je als sprieten in de verte. Er werden bomen geplant die het uitzicht op de sprieten verdoezelden en men leefde vredig verder. De Industrie wende, ze was niet nadrukkelijk aanwezig en bleef in de verte zoveel mogelijk uit zicht en geur. Wonder boven wonder bleef de lucht schoon. Af en toe hoorde je lawaai. Meestal was er een geluid dat leek op een ruisende zee.

Het drong tot de dorpsbewoners niet meteen door dat aan de overkant van de twee kanalen de acht grote pijpen, die dichter bij de dorpen verrezen, geen fabriekspijpen waren.

Wat een kolossen waren het. Met argusogen werden de pijpen in de gaten gehouden. Het leken wel flats, vooral toen er delen boven op werden gezet.

Niemand wist ergens van af.


Totdat op een dag, oh gruwel, in het middelste dorp zagen de bewoners dat er opeens een torenhoge windmolen/turbine bijna in hun achtertuin stond. Met kolossale wieken torende het gevaarte boven het dorpje Heenvliet uit dat van het ene op het andere moment op Madurodam leek. Het hele zicht in en buiten het dorp klopte niet meer.

Opeens was daar die reus!

De schrik sloeg toe. Hoe had dit kunnen gebeuren? De omwonenden waren van niets op de hoogte, ze beseften dat hun beschermde dorpskern aangerand was. Beschadigd door de aanwezigheid van ZKH de eerste windturbine.
Er kwam een bijeenkomst waar de omwonenden van de drie dorpen voorlichting kregen over de windmolens die ze niet wensten noch gewenst hadden. Althans, zeker niet zo dichtbij. Een actiegroep vormde zich. De media werd ingelicht. Hart van Nederland kwam opnames maken. 
Actie.
Een dappere welbespraakte grote groep mensen ging naar de rechter om de bouw stop te laten zetten. Hoe zat het met de vergunning die destijds, 2011, afgegeven was zonder de bewoners in kennis te stellen?

Er was iets niet goed gecommuniceerd destijds. Dat kan gebeuren.

Ondanks de protesten  ging de bouw, in het versnelde tempo dat deze eeuw eigen is, door. Windturbine na windturbine kreeg wieken. Acht bijna Euromasten verrezen - het uitzicht verziekend - in een onaangenaam snel tempo. Sommigen dichter bij dan de voorgeschreven minimale twee kilometer. Een turbine stond met zijn - naar horen zeggen - driehonderd vijf en negentig meter te dicht bij het dorp.
De mensen - in woningen die op poppenhuizen leken vergeleken de ‘euromasten’- bekeken deze met afschuw. Er waren zelfs mensen die vanuit hun woonkamerraam twee of drie voltooide turbines zagen en verrek tussen de huizen en bomen door werd er ‘stiekem’ weer een compleet gemaakt. De turbines torenden als torenflats hoog boven het bewoonde gebied uit, ze straalden uit: ‘ons doe je niets.’

De omwonenden ergerden zich. Er was nauwelijks meer een plek waar je de krengen niet zag. Irritatie allom.
Bij het middelste dorp draaide de eerste turbine. Zoef, zoeff, zoefff met een zoembrommmtoon.

Een voldongen feit?

Eeuwenoude dorpen en steden moeten beschermd worden!

Hoe?

------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 
Beschouwing

Nu ben ik voor duurzaam, zoals ik ook van duurzame oude dorpskernen houd, waar niet veel aan de huizen en  het landschap mag worden gewijzigd. Kan een grote stad (van wie het grondgebied aan de overkant van het Voedingskanaal is) niet bedenken dat de acht ‘euromasten’ best wat verder van de dorpen geplaatst hadden mogen/moeten worden? Of dat de bewoners op de hoogte hadden moeten worden gesteld!?

Je gaat hier toch ook geen torenflats bouwen? Niemand die daarover zou denken! Die plaats je niet bij dorpen die cultureel erfgoed zijn. Dat is te zot voor woorden! Toch?

Geen wolkenkrabbers, wel windturbines?

Ter vergelijking: De oorspronkelijke Euromast is in 1960 gebouwd en was 107 meter. Dat is 43 meter lager dan de windturbines die aan de overkant van het Voedingskanaal en het Hartelkanaal staan. Dit alles op Voorne Putten bij de dorpen Geervliet, Heenvliet en Zwartewaal.
Thans met een stuk erop is de Euromast 180 meter hoog. De windturbines meten 150 meter. Een verschil van maar 30 meter …
Ook zijn de kolossen zo groot als de helft van de Eiffeltoren in Parijs. (deze meet 317 meter tot aan de top van de vlaggenstok)

Wat nu?

Gisteren zag ik de twee dichtstbijzijnde turbines in vredestekenstand staan. Opeens zag ik het. Een groot vredesteken en het gaf mij een beetje berusting. Maar zeker geen acceptatie. Wel kreeg ik een vorm van mededogen naar de ontwikkelaar. Respect ook voor de uitvinders en bouwers. (Hm, zou dat snelle bouwen wel veilig zijn? Stel dat de wieken eraf vliegen dan belanden ze op een dorp.) Bouwers, die met gevaarvoor eigen leven op duizelingwekkende hoogte hun werk doen. Het lijkt mij afschuwelijk voor de mensen die kortgeleden door een ongeval in een turbine omkomen, zoals ik vandaag las over een brand.  
Moge zij rusten in vrede. Ze deden hun werk in opdracht en hen treft geen blaam.

Wat nu?

Het is voor alle partijen naar.
Het is naar dat ons uitzicht is verziekt, je kunt niet om de turbines heen.
Het is naar dat we gezoem en gebrom horen.
Het is naar als ondernemer XL Wind failliet zou gaan. 
Het is naar als de huizen hier pats boem minder waard zouden zijn doordat de dorpen zijn aangerand.
Het is naar dat de gemeente Rotterdam goedkope groene stroom zal krijgen over onze ruggen heen.
Hoeze, goedkoop?
(‘Zij zijn groot en ik is’ klein zegt het kuikentje Calimero. Zo voelt het.)

En, het is vooral te naar dat - waar je ook kijkt in en buiten de drie dorpen - het pittoreske en het landschap is aangerand. 
Wat heeft het nog voor nut om regels te hanteren voor het onderhoud van huizen en het landschap? Mini regels ...als er in razendsnel tempo acht joekels van windturbines worden geplaatst!

Nee, dit is geen sprookje. Rechter, kom maar kijken.

Wat nu?

Duurzaamheid ten koste van veel? Is dat duurzaam?
Hoe dorpen hun cultureel erfgoed moeten verdedigen! Dat is de vraag. Het enige wat ik kan, is bovenstaande schrijven. Verder kan ik niets bedenken om de bouw van de turbine en welke turbine dan ook, die op dit moment van schrijven tegenover mijn woning aan het verrijzen is, tegen te houden.

Ik wens de rechter en de actiegroep windmolens te Zwartewaal, Heenvliet en Geervliet veel sterkte en wijsheid.


Dit filmpje van zeven februari 2014 gaat over de eerste windmolen die er opeens stond. 
 http://www.hartvannederland.nl/nederland/zuid-holland/2014/verrassing-een-windmolenpark-in-je-achter

Vandaag is het tien maart 2014. De bouw vordert dagelijks met een sneltreintempo, ook op zaterdag. Het windelmolenpark van acht windturbines is bijna klaar. Sommige wieken draaien al. Waar je ook kijkt, overal zien wij ze, ook in de ramen. Het voelt alsof wij opeens in andere dorpen wonen.

Woensdag 12 maart aanstaande is de uitspraak van de rechter.


 http://www.energeia.nl/preview/2077-Rotterdam-vergat-omwonenden-te-informeren-over-komst-windturbines.html#

1 opmerking:

Tilly Kuiper zei

http://m.ad.nl/ad/m/nl/4560/Gezond/article/detail/3295914/2012/08/03/Van-windturbines-kun-je-ziek-worden.dhtml