maandag 3 maart 2014

Mijn vriendje het roodborstje



Al jaren kwam je in mijn tuin. Steeds jij,want ik herkende je via mijn vaders verrekijker aan een licht vlekje  bij je rode borst. Rood? Eerder oranje. Gisteren kon ik je pas goed van dichtbij bekijken. Dochter en ik kwamen thuis na een strandwandeling. We vonden je midden in de kamer. Dood.


Jaydee lag er fier bij. ‘Kijk eens vrouwtje, nu heb ik  voedsel voor jou meegebracht.’ Ik slikte, keek goed en ja, je was en bent over-leden, gedood door mijn poezebeest. Je lag op je rug, je pootjes omhoog, je oranje borstje naar de hemel gekeerd, je oogjes dicht en veel veertjes rondom je. Alles was en is klein aan je. Zo volmaakt mooi.


Je bent de eerste en ik hoop laatste vogel die Jaydee deze lauwe winter zal vangen. Het spijt mij dat ze het deed. Ze kan niet anders.Ik gaf haar een klopje, want ze zat afwachtend bij je en ik perste tegen heug en meug uit mijn mond ’goed zo Jaydee.’ 

Dank je wel dat je er was, roodborstje. Je kwam vriendelijk over, je keek rustig vanaf de leuning van een tuinstoel naar het voederhuisje. Wachtte op je beurt. Er zat niets jachtigs in je. Waarschijnlijk dat daardoor mijn poezebeest je te pakken kreeg? Ik zag je als een boodschapper, van wat, van wie? Het ligt nog niet in mijn vermogen dat gevoel te vertalen in woorden. Het voelde zo. Je had iets speciaals. En nu? Nu lig je in een doosje op de schuurplank naast het blik met vogelzaad en een tot rust komende fuchsia. Vanmiddag ga ik je begraven onder de boom waar je graag in zat en ik hoop dat ik kan zingen. Deep peace of the silent earth to you. Natuurlijk weet ik dat het leven eindig is, dus ook dat van jou. Maar je was zo bijzonder. Je kikkerde mij vaak op. Je kwam intens geduldig over -tussen de druk bewegende mussenkolonie die luidruchtig  dagelijks kwettert om voer- waardoor ik vaak weer ging zingen. 

In gedachten zie ik je weer bovenop de poort, de stoelleuning of in de boom zitten. Dank je wel dat jij er was, roodborstje. Ik zal je bijzondere bezoekjes onthouden en erg missen.Van harte hoop ik dat er op een dag een soortgenoot van je mijn tuin zal bezoeken. Het gemis doet nu vreselijke pijn in mijn borst.
Opeens bedenk ik mij dat jij er ook was toen ik destijds borstkanker had, je zat dichtbij het huis heel lang naar me te kijken en ik voelde mij gesteund door je. Dank je wel.



http://www.spiritueelvormgeven.nl/NL/totemdieren.php?main=3&sub=0&paragraph=7



1 opmerking:

Tilly Kuiper zei

Zes maart .

Een roodborstje in de tuin!:-) het beweegt zich voorzichtig maar vrij door de tuin. @ katteluik voor een poos dichtgedaan.

:-)