zondag 4 mei 2014

De Hooikist

Omdat het vandaag Dodenherdenking is, denk ik aan de Tweede Wereldoorlog en onder anderen aan mijn moeder. Haar manier van koken tijdens en na de oorlog? Zij gebruikte een hooikist om het eten - als het er was- in te garen. Dit, na het kort aan de kook te brengen, op een kolen of hout vuur, zodat het heel warm werd. Dan in de hooikist en garen maar. 

Zo simpel is dat. 

Hoe een hooikist eruit ziet? Ik probeerde hier een link te plaatsen, maar als ik het kopieer &plak wordt het een raar iets.
Wil je niet liever zelf googlen? Ik kan mij voorstellen dat je dat misschien wel zo prettig vindt?
Een originele hooikist is een houten kist gevuld met hooi waarvan aan de deksel een  stoffen hoes (een sloop bijvoorbeeld) gevuld met hooi vast s gemaakt. In het hooi van de kist kun je een kuil maken waar een pan in past. Of twee pannen, naar gelang hoe groot je kist is.


Zelf heb ik regelmatig rijst gegaard onder de dekens in mijn bed met een kussen er bovenop. Of op de bank met rondom fleece dekens. Het werkt prima en ik vind het een goed iets in deze tijd waarin we naar een alternatief voor koken op aardgas zoeken. 

Zelf heb ik sinds twee maanden acht mega grote (illegaal geplaatste) windturbines, achter het dorp waar ik woon, staan. De alsmaar durende lichamelijke en visuele last door het gedraai van de wieken, maken dat ik de intentie heb om zo min mogelijk gebruik te willen maken van die bron van energie. 
Met alle respect voor de uitvinders ervan, maar ik ga met ingang van vandaag de hooikist in ere herstellen. 


In mijn geval:
een oude koelbox met aan de binnenkant twee oude kussenslopen met laagje hooi, die ik rondom de pan inpak. De pan komt op een  klein kussen dik gevuld met aquariumwatten. Bovenop een kussen met molton hoes. Deksel erop en klaar is Kees en garen maar. Geen kans op aanbranden of op brand. 30 minuten, 45 minuten. Zelf uitdokteren hoe lang je laat garen.. In ieder geval slechts vijf minuten op het gasfornuis of electrische kookplaat. je kunt de deur uitgaan om een wandeling te maken. Bij terugkomst heb je een smakelijk kant en klaargerecht. Een magnetron heb je niet nodig.

Misschien dat als we met zijn allen aan de hooikist gaan dat het land dan niet volgebouwd -zoals de regering wil- wordt met kolossen van windturbines?

In Utopia –de reality-tv live tv serie- hebben ze vijftien kant en klare kisten die alleen nog met hooi gevuld hoeven te worden. En ziedaar … iedere bewoner een hooikist. Ik heb ze het idee ook maar even geschreven:-D.

Per slot zijn zij op een ontdekkingsreis naar duurzame zelfvoorzienendheid. 

Doen wij mee?

Dit bericht geef ik onder andere het label: Duurzaamheid. Echter, ik besef dat ik tussen mijn eerder geschreven berichten ook best het een en ander over duurzaamheid geschreven heb. Maar waar? Mag Joost weten. Indien u iets vindt graag een berichtje hieronder.

Geen opmerkingen: