zondag 4 mei 2014

7) Windturbines.


 Over windturbines en Dodenherdenking.

Wat een zegen. De windturbines achter het dorp zijn gestopt met bewegen. Dat doet mij goed. Rust op deze zonnige zondag.
Vandaag geen draaierigheid of misselijkheid door draaiendedraaidraai maar door wieken.
Ik installeer me in de tuin, rug naar de  turbines toe. Mijn laurier laat ik er op los groeien zodat ik binnenkort niets meer zie draaien in het raam vanuit achterkant van mijn tuin.

In mijn knusse hoekje is het weer bijna net als dat het was. Heerlijke rust in mijn paradijselijk plekje.
Bakkie koffie, plak gemberkoek in herinnering aan mijn vader. En ... ik ga weer eens proberen een boek te lezen.
Ik glimlach en tegelijkertijd verstar ik. Verderop start het snerpende geluid van een zaagmachine.
Owwww mijn tenen krommen.

Boek lezen lukt niet.

Toch verhuizen?



Ik wil niet, ik wil wel, ik wil niet. Waar kies ik voor? Overal is wel wat.
Het zagen is even gestopt en op het dak klinkt het gekoer van een duif.

Vredevol geluid.

Vrede

In vrede leven. Dankbaar zijn.

Een merel begint voluit te fluiten. 

Ik denk terug aan allen die overleden in oorlogen en aan allen die zijn overleden in mijn leven.
Veel heel veel zijn het er. Soms ben ik de tel kwijt.
Een meeuw vliegt over als een groet van mijn overleden broer. Het lied 'Be' zingt door mij heen.

Soms mis ik mijn broer meer dan mijn ouders.

Ik glimlach en zie ons samen - we waren nog kind - naar de lelietjes van dalen vallei lopen.
Op de premier mai kreeg ik van een vrouw- vele jaren ouder dan ik- een boeketje lelietjes van dalen.
Muguets.
Mijn hart is dankbaar.

Dan voel ik golfjes in de lucht. De wieken van de turbines draaien weer. Heb al een fietstochtje gemaakt. Dat geeft de laatste maanden geen soelaas want de  kolossen torenen hoog boven het landschap uit en verzieken ons mooie rustige gebied

Binnen doe ik mijn pas gekochte lamellen voor het achterraam dicht, het uitzicht  naar mijn mooie tuin en turbines bedekkend.

Wel verhuizen? Niet verhuizen? Wel verhuizen? Ik, die honkvast is en trouw aan daar waar ik woon? Wat te kiezen? Voorlopig niets.

Vrede in mezelf keer op keer hervinden.

Er zijn ergere dingen dan het draaien van de wieken van windturbines en de lichamelijke reacties erop. Hm,nu praat ik net als velen. Ga ik mijn eigen gevoel voorbij? Ja, een beetje wel.

Gisteren kwam er een man van de DCMR Rijnmond Milieudienst bij mij in huis kijken naar de molens. Hij noteerde van alles over de turbines én mijn klachten. Nee, ik heb gelukkig geen slagschaduw al had de meldkamer dit wel opgeschreven.
Even heb ik het gevoel gehad dat die man een regeling over het draaien der wieken had getroffen met XLWind. Geen draaiende windmolens meer in het weekend en op feestdagen. DAT zou al schelen. Maar het was ijdele hoop en fantasie van mij .

Dankbaar blijven voor hen die vielen voor onze vrijheid.

Heb ik al geschreven over koken in een hooikist? Dit om zoveel mogelijk aardgas te besparen! Even aankoken op gas en dan hoppa in de kist, doos, of in bed onder de dekens. Reuze handig als iets lang moet koken om gaar te worden.
Ziehier een link: http://eenvoudigleven.blogspot.nl/2013/01/koken-in-de-hooikist.html





Geen opmerkingen: