woensdag 16 juli 2014

Een piepklein stapje



  

Er zijn geen woorden voor om al het leed  ter wereld te verwoorden. Er zijn geen woorden voor om alle mensen te troosten en te steunen in hun diepe leed die hun dierbaren door geweld zijn verloren. Dáarom steek ik een wereldvrede kaars aan. Het kan alle pijn in een ander niet verzachten, het kan wel het gevoel van verbinding in vrede en liefde versterken waar wij allemaal in het diepst van onze harten en zielen naar hunkeren.

Jaren geleden kreeg ik van mijn oudste zus een wereldvrede kaars waarvan het lontje de essentie droeg van de wereldvrede vlam.
Met de weer aangestoken vlam heb ik door de jaren heen al veel kaarsen aangestoken en doorgegeven. Het heeft iets magisch te bedenken dat wereldwijd vele mensen in stilte de vredesvlam doorgeven, zich met elkaar verbinden en voor diplomatische harmonieuze verhoudingen zijn en vredevolle oplossingen. De intentie hebben om niet te blijven hangen in ruzie, pesten, en in het groot: oorlog.

Een vermeden gevecht is een gewonnen gevecht leerde ik ooit. Het lost meer op dan aanval.

Op dit moment weet ik mij verbonden met veel mensen.
De wereldvredes vlam  is als een Olympisch vuur, doch niet prestatiegericht. De enige prestatie is het in de stilte komen bij het aansteken van mijn kaars  en in diezelfde stilte geef ik door. Virtueel of door de vlam daadwerkelijk door te geven.


http://worldpeace.org/nl
                                                                          
  
                                                                               

Geen opmerkingen: