dinsdag 9 september 2014

Over de voorbije nazomerse dagen (gedichtachtigheidje )


Nazomerse dagen zonder jas, genoten
vrij gevoel. Ganzen al op weg naar ver
scheren rakelings in hun V-vorm over het dak.
Zoefff en ze zijn overgevlogen voordat
ik het kan beseffen.
Later een zwanenechtpaar, trouw aan, naast elkaar
zweven statig over, om te
landen op de wei, niet ver van de paarden.
Zondagse bootjes vol plezier tuffen, voorbij
vlak water en kabbelend geklots. Even
is het als de zee zo golverig.

Zondagnacht, dochterlief onverwacht voor de deur,
blijft slapen. De maandag is compleet uit haar structuur
doch geen gestress, rustig op haar bed zittend beginnen we
keuvelend de dag met een glas thee. Quality time. Zelfs met dochter mee naar
het stadje verderop, rustig ademend in haar auto
valt dochterliefs snelle-voor mijn gevoel- rijden- opeens wel mee.
Terugkijkend zie ik mooie dagen.
Diepgaande dochter moeder gesprekken. Onverwoordbaar. Zij is een kanjer.
Dankbaar voel ik mij als de verwerkingsbrieven geschreven aan mijn vader,
nooit bedoeld om te verzenden, opeens opduiken.

Het leven kan heel mooi zijn.

Geen opmerkingen: