zondag 21 december 2014

Nog drie woorden (120 woorden)




Schrijven is voor mij gaan met die banaan. In het kader, van je hart geen moordkuil maken. Oké, ik let er heus wel op dat hetgeen ik schrijf hopenlijk leesbaar is. Als ik hier, in mijn Blog, de behoefte voel om te publiceren, dan kijkt mijn inner criticus er wel naar en soms een ander. Langzamerhand produceer ik steeds minder lange lappen tekst. Echter, sinds ik gisteren - na waarderingshartjes te hebben gegeven als reactie op verhalen van schrijfmaatjes - wat langer op de site van 120w.nl bleef hangen, is er iets begonnen te kriebelen. Opeens leek het mij bevrijdend en uitdagend om met minder woorden iets te vertellen, zonder veel te schrappen. 


Mijn vaak drukke denkwereld zegt: nog drie woorden.

Geen opmerkingen: