zaterdag 28 februari 2015

Mogelijkheden

Vandaag denk ik steeds aan wat in de Zorg ( met name thuiszorg/ verpleging, doch tegenwoordig geldt dit steeds meer voor alle gebieden van en in de Zorg.) vaak gezegd wordt en in wezen geldt dit voor alles in het leven, namelijk

De mogelijkheden zien binnen de beperkingen.        

maandag 23 februari 2015

Mijn ogen



Ogen  

zien, kijken, voelen
geen donkerte alsjeblieft, want ogen
jullie zijn mij zo dierbaar
zien, kijken, voelen.
Met een lui oog blijft er
éen over
die het een en ander mankeert, maar
geen donkerte alsjeblieft
want ogen jullie zijn mij, 

zo dierbaar
houden van schoonheid zien, kijken, voelen.



 

zaterdag 21 februari 2015

De regels van de sociale dienst*




De regels die de sociale dienst moet hanteren vind ik niet sociaal. Steeds vaker hoor ik het een en ander in mijn leefomgeving over hoe vreemd en asociaal deze regels zijn.
Mijn vingers jeuken regelmatig om er over te schrijven. Vandaag doe ik het.

Waar het over gaat? Op haar vijftigste ging een vriendin een opleiding - zij werkte in de verpleging, daar is geen werk- volgen om weer aan de bak te komen en zij heeft het diploma SMW (sociaal maatschappelijk werkster) behaald. Doch, geen baan te vinden. Zij is te duur. Vriendin besloot niet werkeloos bij de pakken neer te gaan zitten en zette geheel belangeloos een inloophuis op, waardoor zij haar kwaliteiten ten optimale kon/kan benutten. Nuttig en dankbaar werk. Zij had het gevoel dat zij daardoor ook werkte voor haar uitkering. 

Deze vriendin runt nu al een paar jaar een inloophuis voor (ex) kanker patiënten en hun naasten. Zij organiseert en coördineert zoveel. Zij regelt, doet en zit niet stil. Zij zoekt en vindt mensen die voor niets workshops willen geven.Vriendin biedt samen met haar vrijwilligers een luisterend oor aan, waardoor de gasten zich weer meer mens voelen. Hierdoor hoeven ze bijvoorbeeld niet naar een - bijvoorbeeld- psycholoog. Vriendin en haar andere vrijwilligers werken daardoor ziektekosten besparend. Er wordt gelachen. Er wordt gehuild. Deze kei van een vrouw loopt supermarkten af en durft om gratis etenswaren te vragen, zodat de gasten van het inloophuis af en toe gezamenlijk kunnen lunchen. Al met al hebben de bezoeken aan het huis een helend effect op de gasten.
Kortom, vriendin doet veel, te veel om op te noemen. Zij werkt als een paard. 

Vijftig uur per week!

Het is belangrijk vrijwilligerswerk. Zij doet iets voor de samenleving. Participeert als geen ander door veel onbetaalbaar moois aan de (ex) kankerpatiënten en hun naasten te geven. Broodnodige aandacht. Een blije patiënt heeft minder betaalde zorg nodig! Vandaag hoorde ik dat je tegenwoordig in de Zorg aandacht moet kopen, dat gaat van geïndiceerde zorguren af …

Mijn oren klapperen constant.

Kortgeleden is vriendin tot vrijwilliger van het jaar benoemd in de stad waar zij het inloophuis heeft. Die titel krijg je niet zomaar. Die moet je verdienen en dát heeft zij zeker.

Vriendin doet dus vijftig uur per week belangrijk vrijwilligerswerk. Echter, de regels van de Sociale Dienst zeggen dat zij méér haar best moet doen om werk te zoeken en te vinden, terwijl zij dít werk met hart en ziel doet.
Met werk wordt betaald werk bedoeld! Echter, werk is niet te vinden.

vrijdag 20 februari 2015

"Supporters"



Het is te afschuwelijk wat Feyenoord "supporters’’ hebben aangericht in Rome. Ik voel een plaatsvervangende schaamte dat landgenoten in het mooie Italië met  haar eeuwenoude cultuur, zich zo schandalig, zonder fatsoen,  zonder zelfrespect  en vooral zonder respect voor de bewoners en de waarde van  het cultureel erfgoed van dat  prachtige land, zich zo laag bij de grond  hebben gedragen. 

Waarom?

Jullie zijn toch supporters? Dat wil zeggen dat je de voetbalclub - die je een warm hart toedraagt - steunt en je je fatsoenlijk gedraagt als je in het buitenland bent. Dan hoor je, als het ware, een soort van ambassadeur van Nederland te zijn. Bah! Dit noem ik niet je land vertegenwoordigen. Schandálig vind ik het, zoals jullie met de Spaanse trappen en de  prachtige Fontana della Barcaccia, de binnenstad van Rome en de mensen zijn omgegaan. 
Te erg ! Zijn jullie helemaal gek geworden? Blijf voortaan van de alcoholische drank af. Vooral als je naar het buitenland gaat! Stel je voor dat jij iets moois hebt, dat je dierbaar is en heel oud. Stel je eens voor dat andere mensen dit in een dronken bui kapot zouden maken. Zomaar! Dat zou je toch ook vreselijk vinden?
Schaam je diep, bied je excuses aan, ga je verdiepen in de historie van Rome en ga heel, heel hard werken om alle schade te vergoeden en het leed te verzachten.

Het spijt mij intens dat er zulke a-sociale Nederlanders zijn, Burgemeester van Rome. Ik vind het net zo afschuwelijk als u en uw landgenoten en ik ben zeker niet de enige Nederlander die dit zo voelt.

zondag 8 februari 2015

Opkomen voor bomen*

Een boom spreekt



Ik dacht echt dat ik niemand tot last was.
Mijn leven lang heb ik CO2 omgezet in zuurstof, een eerste vereiste om mens en dier te laten leven. In steden en geïndustrialiseerde gebieden is het voor mijn alleenstaande soortgenoten harder werken omdat sommigen van ons er niet meer zijn en ‘ten gunste van de vooruitgang’ meedogenloos en respectloos  door elektrische zagen zijn omgezaagd of gehakt.

Het doet pijn terwijl wij- bomen - mens en dier levenskracht geven.

De mens ging vooruit, na ja wat je vooruitgaan noemt. Nooit is de mens tevreden. Mijn soortgenoten en ik zetten troep om en  geven zuurstof daarvoor in de plaats, energie, warmte, beschutting, ontspanning, rust en schaduw.
Vogels hebben hun nesten in ons en blijven daardoor in de leefomgeving van de mens wier tuinen vaker op parkeerplekken gaan lijken.
Mensen ‘nemen’ planten voor in hun tuin en ik merk op dat wanneer ze er genoeg van hebben ze ‘weggezwiept’ worden in een groene bak alsof dat het misbruik goed maakt.

Hout voor huizen, meubelen, papier om op te schrijven en zoveel meer, wij bomen geven het allemaal. Vroeger hoorde ik nog wel eens een dankjewel. Tegenwoordig? Niets.

Wees je ervan bewust dat wij eveneens bestaan voor de toekomstige generaties mensen en dieren.


zondag 1 februari 2015

Bomen




Oké, ik begrijp dat er bomen zijn die hun tijd gehad kunnen hebben en het is fijn te weten dat er in ons land jonge bomen voor in de plaats komen. Doch gezonde oudere bomen kappen vind ik een misdaad en een slecht voorbeeld voor onze kinderen en de generaties na ons. De zaag in 270 bomen langs de N 218?
Het zal toch niet waar zijn?

Wat vind ik het afschuwelijk dat de Provincie voornemens is om bijna driehonderd bomen te kappen. Ondankbaar zijn naar bomen toe vind ik zo ondenkbaar. Helaas gebeurt dit wereldwijd.
Zij, die ons en de dieren zuurstof geven. Zij, die ons doen leven. Drie minuten of langer zonder zuurstof en we zijn er geweest. Oude bomen als objecten en obstakels zien vind ik zo respectloos. Ik kan er met mijn pet niet bij. 

Bomen die met hun wortels de aarde bij elkaar houden, en zeker bomen die dichtbij elkaar of naast elkaar staan en verbindingen leggen met hun wortels zijn onmisbaar en niet te vervangen door jongere. Zij geven stevigheid aan de grond van de aarde, planeet waar wij mogen leven. Zij zijn het die ons vastigheid geven en helpen opladen. Zij, en meestal niet de mens.
Wat doen bomen nou voor kwaad? Als iemand tegen ze aan botst, is het dan de schuld van een boom? Zijn zij het dan obstakel? Nee toch!? We leren onze kinderen toch ook om uit te kijken? Wanneer wordt de betongroei geremd in plaats van de groengroei? Het is groen dat ons rust schenkt. Veel mensen gaan op vakantie om rust te vinden, op te laden en te aarden in een groene, zuurstofrijke omgeving. Bij bomen!