zondag 22 maart 2015

Gedachten over de zon (gedichtselachtigheidje)



De maan schoof voor de zon. Wij zagen de zonsverduistering niet. Het was bewolkt, wel merkten wij dat het minder licht werd.
Wat een wonder is daglicht toch. Dag in dag uit beschijnt de zon een helft van de aarde, altijd weer gaat de zon op. 

Altijd weer is er een nieuwe dag
bewolkt, mistig of niet
er is daglicht
het daglicht dat door mensen die nachtdienst doen gemist wordt. Broodnodig daglicht samen met zuurstof is leven gevend.
Ongelooflijk dat éen zon dagelijks                                                                                                                           een groot stuk aarde kan verlichten,                                                                                                                     verwarmen                                                                                                         en planten doet groeien in combinatie met regen.


Water en vuur. Ze gaan goed samen.
Wij mensen dragen een stukje vuur in ons,                                            
onze hartstocht, passie en levenskracht                                                                                                
soms is het mistig en  bewolkt dan lijkt ons vuur, 
onze innerlijke zon ver te              zoeken,                                                                
maar met onze tranen en juiste keuzes                                                                          komt er bewustzijn en balans.

Als er niet af en toe bewolking is,
als er geen water is, ook niet in de vorm van tranen
dan verschroeit de zon alles en is er sowieso geen leven.

Geen opmerkingen: