maandag 2 maart 2015

Over mijn Blog



Mijn Blog is voor mij als een thuis. Door de jaren heen wat stoffig geworden. Er is weinig beweging, hoewel het blog en ik wel groeien. Af en toe is er aanloop.
Echter, de laatste dagen zijn sommige schrijfsels een eigen leven gaan leiden, net als kinderen die het ouderlijk nest verlaten. Ik heb er geen grip op. Er is iets aan het gebeuren sinds ik hieronder op 21 februari j.l. een stukje plaatste over een vriendin en de regels van de Sociale Dienst. Het loopt opeens storm. Het wordt gedeeld. Op Facebook is het al in het noorden van het land. Een schrijfmaatje schreef: ‘als het in de pers komt, dan komen er vast en zeker Kamervragen.’ Oeps. Eng. Maar toch. …
’wat zou het fijn zijn als een dergelijk schrijfsel een verschil kon en mocht maken’ droom ik.


Waar een gewoon stukje toe zou kunnen leiden? Kan er met mijn pet nog niet bij. Wat de vrijheid van meningsuiting al niet teweeg kan brengen. Ik ervaar het nu zelf. Dit, terwijl ik voorzichtig ben met het schrijven van mijn mening. Voorzichtig, ook in de trant van niet willen beledigen. Ik kies er evenmin voor om álles wat in mij opkomt en bezighoudt te publiceren in mijn Blog. Het is al meer dan genoeg.
Afijn, ik ontdekte onder andere via de statistieken op mijn Blog ( dank je wel, gratis site van Blogger) dat het stukje over de regels van de Sociale Dienst als een speer gaat. Lezers komen en gaan deze dagen. Kijken wat verder mijn Blog in, blijven even rondneuzen en vertrekken.
 
Nu is het zo, lezer, dat ik meestal zonder te laten proeflezen mijn schrijfsels in mijn Blog publiceer. Ik kijk het wel na op schrijffouten. Ook schaaf ik er wat aan, doch waarschijnlijk zie ik toch veel over het hoofd? Echter, indien ik alles zou laten proeflezen, dan had ik waarschijnlijk never nooit enig schrijfsel of schilderwerk geplaatst. Mijn inner criticus kan namelijk erg moeilijk doen. Door het gelijk te plaatsen - terwijl ik mij afvraag of het goed voelt (Ja dus.)  …doet mijn criticusje al hoofdschuddend- zoals nu - een stap opzij en laat mij 'mijn ding doen.'
En ja, ik weet heus wel dat ik geen literatuur schrijf en met de t en de d ben ik nog steeds in strijd. Al krijg ik het tig keer uitgelegd, dan nog is er iets dat niet kloppend is - vind ik - met die t en d. Als je dit niet met de paplepel hebt meegekregen is het pure ellende. Dus, lezer, vergeef het mij indien die twee letters incorrect geplaatst zijn. Fijn, dat er Word is. Maar dan nog …

De komende tijd ga ik, als ik het niet vergeet, mijn best doen om mijn Blog op te schonen en belangrijke stukjes te laten proeflezen ( achteraflezen) op  grammatica en eventueel rare zinnen, zodat het beter leesbaar wordt en men zich niet kan ergeren aan foutief taalgebruik. 

Nu ga ik hoognodig verder met mijn maandagse huishoudklus. Mijn Blog laat ik vandaag voor wat het is. Trouwens, ik wil ook eerst mijn kasten nog meer opgeruimd hebben. Ik kan niet alles tegelijk. 

Het ga je goed blogbericht over mijn vriendin met betrekking tot de regels van de sociale dienst. Zo ook andere schrijfsels hier. Bon Voyage, goede reis http://tillykuiper.blogspot.nl/2015/02/de-regels-van-de-sociale-dienst.html

 -Hahaha, zelf heb je moeite met reizen en je schrijfsels durf je wél te laten gaan?
 --Euh … ja. Het is zoals het is. Ademen maar.
-Dit is weer een lap tekst aan het worden.
--Ja, ik stop voor nu.

2 opmerkingen:

Tilly Kuiper zei

In een week tijd heeft mijn schrijfsel over de regels van de sociale dienst zich opgewerkt tot éen van de negen meest gelezen berichten ooit sinds ik dit blog in 2008 startte.
Best een beetje eng. Echter,ook een dankbaar gevoel want een journalist herkende vriendin. Stelde vragen en toen ... kwam het in de krant.
http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Nederland/article/detail/3885468/2015/03/05/Vrijwilliger-van-het-jaar-doet-niet-genoeg-voor-uitkering.dhtml

Wat de sociale dienst ook moge denken, Wilma heeft géen contact met de pers of andere media gezocht. Zij hebben haar opgezocht.

Tilly Kuiper zei


Tot dusver

http://www.ad.nl/ad/nl/1038/Rotterdam/article/detail/3898511/2015/03/12/Supervrijwilligster-toch-vrij-van-ex