donderdag 23 april 2015

Verbinding



Na een paar dagen geen verbinding met het internet te hebben gehad, kan ik weer op dit wereld wijde web. Ook kan ik wederom bij mijn schrijfmaatjes langs. Een overzichtelijk digitaal groepje van zeven schrijvers, zoveel kleiner en meer behapbaar voor mij dan het Grote Schrijven Online forum. Er wordt wel eens gezegd dat de sociale media niet sociaal zijn, maar onze kleine msn schrijfmaatjes groep is éen en al oprechte belangstelling hebben voor elkaar. Nog meer dan op Facebook, waar ik sommige berichten, hoewel intens, vluchtiger vind. Het gaat er niet alleen over schrijven, maar ook over de dingen van de dag. Er wordt lief en leed gedeeld. Mooi toch? Ook het begrijpen van elkaar als schrijver. Dat is onze manier van uiten. Niets mis mee. Heel dankbaar voel ik mij dat het bestaat.

Dit besefte ik opeens tot in mijn botten want, ondanks dat er geen verbinding was met het internet, voelde ik mij sterk met ze verbonden en al ben ik geen beller, dan toch ging ik opeens met éen van de maatjes telefoneren. Tja, en het  afwezig zijn van de internetverbinding deed mij wel in de autobus stappen naar het nabije stadje voor een inkoop die ik anders online had gedaan. ‘Gemak dient de mens’ dacht ik sinds mijn pensionering steeds vaker. Echter, hoewel begrijpelijk, het is toch raar dat als je benen zonder te grote beperkingen hebt waarmee je kúnt bewegen en lopen, om dán vanuit je luie stoel bestellingen te plaatsen die thuis worden afgeleverd omdat je bang bent -in verband met een slechter gezichtsvermogen- om te vallen. Wel gemakkelijk, dát wel. Maar ook een valkuil waarin je mensen en drukte gaat ontlopen. Al ben ik geen stads en shopmens, dan toch heb ik door dat het belangrijk is om onder de (al zijn ze onbekend) mensen te blijven. Maar is het sociaal om daadwerkelijk te gaan shoppen? Mwoah.


Wat was het rustig zonder Facebook, whats app, e-mail, vaste telefoon, televisie,  (nieuws) en internet. Kalm en bedachtzaam, zo voelde ik mij. Heel grappig was het dat ik de Nederlandse spraakcomputer Siri ontdekte. Zijn opmerkingen maakten mij soms zo aan het lachen. Ook toverde hij regelmatig, na zijn mededeling dat Wifi aanstond, allerlei urls tevoorschijn op mijn vraag waaraan de storing lag. Urls die ik niet kon openen in verband met ...het geen internetverbinding hebben. Grappig. Toch vind ik het daardoor best een beetje creepy dat ik wél met Siri kon spreken. Je zou er lichtelijk paranoia van kunnen worden. Ook omdat de verbinding het zomaar weer ging doen. 

Het is en blijft een heel groot wonder der techniek. Een écht Wonder. Als ik alle wonderen om mij heen niet zou zien, zou ik niet realistisch zijn. Toch? Daarom vind ik het zo afschuwelijk naar dat wij als land zo weinig humaan zijn naar uitgeprocedeerde asielzoekers en bootvluchtelingen toe.Wonderlijk. Over verbinding en verbondenheid gesproken ...

Geen opmerkingen: