vrijdag 11 september 2015

BreiBoezems



Voor vrouwen die met borstkanker te maken hebben of hebben gehad.

Op deze plek had ik vandaag, naast over vluchtelingen schrijven, een blogbericht over de Zorg in mijn gedachten. Echter, daar ben ik nog mee aan het worstelen. Eerst komt hier een verwijzing naar www.voeljeweervrouw.nl een site opgericht en geschreven door een borstkanker lotgenote/sister Wendie,die zich nog midden in de achtbaan van het BK proces bevindt. Ik bewonder haar dat zij deze site heeft opgezet om van zich af te schrijven en te delen. 

Wendie, sterkte en ik wens je ondanks alles van harte Beterschap toe. In de Zorg zag ik veel ellende maar ook wonderen en dáar blijf ik in geloven. Om ons heen zíjn wonderen- vind ik -als we dat niet zien zijn we geen realisten.

Zelf ben ik nog steeds schoon. 10,5 jaar deze maand. Ik voel mij een bofkont. Maar toch, tóch is en blijft het spannend. Bij de vorige controle ben ik naar huis gezonden met kalkspetters in mijn overgebleven borst. Nu om de twee jaar controle. Net als iedereen! Joepiee. Schoon, voor zover men dat kan beoordelen van een een mammografie en fysiek onderzoek.


Echter, ik heb het niet zo op kalkspetters en hoewel ik mijn oncoloog/chirurg vertrouw, vertrouw ik kalkspetters niet. Doch …ik kijk het nog éven aan en heb gesprekjes met die spetters. 


Destijds-met ingang van 2005- schreef ik eveneens van mij af op ik weet niet meer waar (had met BK te maken) en later op de site van de Borstkankervereniging. Hier nauwelijks. Het was en is niet meer (zo vaak) nodig.


Toch heb je er, al is de kanker voor mij gelukkig -ik klop het af- verleden tijd vooral als vrouw  na éen of twee amputaties dagelijks nog mee te maken.Iedere keer tijdens het douchen of als je in de spiegel kijkt zie je toch een misvorming. Echter, hoe zeer ik soms mijn borst mis, dan toch voel ik mij dankbaar, klein maar tevens krachtig dat ik het overleefd heb. Ja, als ik te zwaar til dan krijg ik een lymfoedeem arm, doch sinds ik niet meer in de Zorg werk en het sjouwen met mensen voorbij is, scheelt het. Sinds mijn pensionering kan ik – bijvoorbeeld- langer in de tuin werken.


Oké, jullie zijn weer op de hoogte. 

Dan nu ---> De BreiBoezem
Waar ik jullie behalve de voel je weer vrouw site van op de hoogte wou brengen is dat er vrijwilligers zijn, die (via bovengenoemde site)  werken aan BreiBoezems. Wazda, zul je denken? Het zijn gebreide borstprotheses van katoen, gevuld met licht materiaal. Ik meen aquariumwatten. 

Vandaag bestelde ik er éen en ik kreeg het bericht dat ze zowaar gratis is. Dit ontroerd mij. Het geeft mij een intens warm gevoel en ja óok op de plek waar ooit mijn rechter borst zat. Fantoom gevoel. De tranen komen. Het idee dat iemand de prothese -boezem- die ik ga dragen, gaat breien raakt mij in mijn hart en het geeft mij een totaal ander gevoel dan wanneer ik weer eens een siliconen nep borst ga kopen. Dank je wel, lieve breister/ breier. Het voelt alsof mijn moeder iets voor mij gaat breien. Intiem. Net alsof ik aangeraakt word. Het woord boezem klinkt ook veel fijner dan siliconen prothese of neptiet. Jeetje, opeens is de tranenwaterval niet te stoppen, waarschijnlijk ook omdat het de sterfdag van mijn moeder is. 



Vele buitenstaanders denken, maak ik uit hun woorden op, bij genezen borstkanker. ‘Oké, neptiet in den bustehouder en klaar is kees. Niet meer over praten of anders doe je er toch een implant in of ga je voor reconstructie (zeer zware operaties.) Je kunt weer als vrouw deelnemen aan de maatschappij. Netjes. Met een synchroon lichaam. Niets a-symetrisch. Aangepast aan hoe een vrouw  er -in andermans ogen - uit behoort te zien.'

Het blijft verdrietig. Zowel kanker als amputatie(s.) Afschuwelijk naar!



Deze Brei Boezems zijn vele malen lichter dan de siliconen soort. De laatste zijn zwaar, zitten onprettig, voelen nep en vooral bij tropische zomers een onding. Zwaar, zweterig en de mijne begon van de zomer bijna te koken. Ik voelde het pruttelen. Dan zwiep ik hem uit. Klaar. Eigenlijk zou ik er eens over moeten schrijven naar Amoena. Doch, geen zin in gedoe.



Ik ben benieuwd hoe de BreiBoezem zal aanvoelen en kijk er naar uit. http://voeljeweervrouw.nl/?page_id=30


Dank je wel, lieve breisters, ik ben jullie dankbaar. Het woord boezem klinkt zoveel aangenamer. Top, wat jullie doen.


Hint voor lezers: breisters/breiers gevraagd op bovenstaande website.





********************


PS. Nu we het toch over borstprotheses hebben. Mijn vorige prothese spatte op een dag, toen ik hem onder de warme kraan afspoelde, psssch uit elkaar. Heel eng en viezig om te zien. Er zijn vrouwen die binnen- siliconen borsten dragen. Stel je eens voor dat zo’n inplant in je lichaam uit elkaar barst! Brr. Ik moet er niet aan denken. 

1 opmerking:

Tilly Kuiper zei

Ik vind een breiboezem grandioos zitten. Voelt prima aan. Oké, ik ben het er mee eens dat een siliconen prothese mooier staat.
Bij de Breiboezem zie je wat oneffenheid door de trui heen. Ik zit er niet mee, zolang het comfortabel aanvoelt.