zaterdag 17 oktober 2015

Laten wij het gezellig houden *


De laatste weken voel ik mij dermate geïntimideerd en geblokkeerd in het mij uiten door alles  wat ik lees, hoor en zie (op de televisie) dat hoe meer anderen vrijuit en ongenuanceerd zeggen en schrijven, hoe minder ik in mijn Blog durf te schrijven. Niet dat er veel reacties komen.  Bij voorbaat  ben ik een schijtlijster in het kwadraat.

Ja, ook aan dat wat de gezellige koffiedrinktafel bij Albert Heyn was, viert de vrijheid van meningsuiting steeds vaker - op een zo intens stellige manier- hoogtij. Soms tegen het grimmige aan. Hoe meer men verkondigt, hoe geïntimideerder ik mij voel en hoe meer ik mijn mond houd. 

Gisteren kon ik nog steeds niet schrijven, doch was boos en bang genoeg om ook eens verbaal gebruik te maken van de vrijheid van meningsuiting.  Wou vloggen. Echter, het lukte mij niet,

Nederland gezellig? Mwoah …

Ik vind het echt erg eng- ik ben gelukkig niet de enige- dat hoe meer mensen hun vrijheid van meningsuiting gebruiken om negatieve geluiden zonder enig mededogen en inlevingsvermogen de wereld in te kieperen, hoe meer gespletenheid er in het gezellige Nederland komt.  Gezelligheid delen een optie?  Natuurlijk begrijp ik sommige angstbeelden( ja, angstbeelden, want het heeft alles met het voorstellingsvermogen te maken.) Ook bij mij wordt mijn voorstellingsvermogen negatief aangewakkerd door wat ik hoor, zie en  lees in de media. 

Gisteren was ik boos over al het angst zaaien dat al is gedaan in de afgelopen jaren en  over alle onrust waarmee kwistig is en wordt gestrooid en die steeds meer voedingsbodem heeft. Ik was boos omdat er zoveel vooroordelen zijn over mensen die we nog niet kennen. Mensen die als een groep over éen kam geschoren worden.  Is men vergeten waarom deze mensen uit hun land zijn gevlucht? Is men dan vergeten hoe en waarom elders genocides plaatsvinden? Is men vergeten hoe de Tweede Wereldoorlog begon? 

Iedereen die anders denkt en gelooft over éen kam te scheren? Niet meer de individu zien? Brrrrr. Ik vind het zooo enggg. Ik schaam mij plaatsvervangend.

Vroeger wou ik graag in Nederland wonen.
Gezellig! 

Door alle negatieve geluiden komt het mij gediscrimineerd voelen uit mijn kinderjaren weer boven. Het mij niet gewenst voelen. Mijn vader werkte (voor Nederland) in het buitenland.  Gepest worden blijft je leven lang bij en gisteren kwam er eindelijk een boosheid opborrelen  waardoor ik ging vloggen.  Wat zullen de vluchtelingen zich ongemakkelijk voelen in ons nu ongezellige Nederland. 

Niet dat ik mijn gevoel vergelijk met hoe een vluchteling zich zou kunnen voelen. Doch ik herken het verzet van sommige Nederlanders jegens de komst van zoveel vluchtelingen. Gediscrimineerd worden/verbaal gekwetst worden kan zo'n rotgevoel geven. Dat herken ik. Mijn zoon ook. 

Als je als vluchteling al niet getraumatiseerd bent door de oorlog in je land- het verliezen van dierbaren, je huis, je bezittingen, je straat, je wijk, je school, je werk, je vrienden en woonplaats- dan kan ik mij voorstellen dat deze mensen een onbegrijpen over de situatie hier krijgen. 
En ja, het zijn heel veel mensen die ons land binnenkomen. Echter, is het niet zo dat ons hart wél gemaakt is om te helpen, om vriendelijk te zijn en géen vooroordelen te hebben? 
Dan voelen mensen–de geholpene en de helper- zich gelijk beter in hun vel zitten. 
Dan voelen ze zich gezien. 
En heus, ik zie wel dat er angst is onder Nederlanders en heb er deels begrip voor. Doch een mens kan kiezen voor vertrouwen voeding geven of angst en wantrouwen.

Natuurlijk heb ook ik naast mijn vertrouwen ook een gezonde dosis wantrouwen. Daar is niets mis mee. 

Echter, ook is er bij mij steeds meer een nieuwsgierig, benieuwd gevoel naar de Beschaving die ons land is binnengekomen. Oude verhalen, dichters en nog veel meer kwaliteiten waarvan gastvrijheid er zeker ook éen is. 
Kom op, medemensen. Laten we ons voorstellingsvermogen constructief gebruiken. Als je angst hebt om te kort te komen, dan trek je dat aan. Dit is een universele wet.

Als we onszelf op de planeet waar we op wonen vanuit de Ruimte zouden zien zouden we toch: ‘och, och zeggen?’ Echter, gelukkig dat we niet allemaal hetzelfde zijn en ook fijn dat we de vrijheid hebben om onze mening te zeggen cq te schrijven in ons mooie Nederland.

Mijn verbaal online willen gaan is weer over. Ik voel mij  weer rustig. Doch, dit schrijven ga ik wél  in mijn Blog plaatsen. Dank je wel, Google voor deze mogelijkheid. Top! @ dankbaar hart <3 .="" span="">

Dat brengt mij op het volgende. In de Zorg - waar ik werkte- met name de jaren in de Thuiszorg hanteerden wij: de mogelijkheden zien binnen de beperkingen. 
Daarom …laten wij het gezellig houden in Nederland.

Nog even het volgende zeer belangrijke: kortgeleden las ik het boek:
 De jongen in de gestreepte pyjama geschreven door John Boyne
Dit boek over de Holocaust is gemakkelijk leesbaar door de jeugd. Het zou verplichte kost moeten zijn. In ieder geval op de scholen. Het boek gaat over het negenjarig zoontje van een nazi commandant en het negenjarig zoontje van ouders met het Joodse geloof.  De laatste is samen met vele, vele andere mensen opgepakt. Echter, zelf begrijpt hij het niet. Het zoontje van de kampcommandant evenmin. (ik vind het ook niet te begrijpen) Er ontstaat een vriendschap tussen de twee jongens. Een hek zit ertussen. Het eenzame zoontje van de kampcommandant wil zó graag aan de andere kant spelen. Op een dag weet het magere jongetje  in de gestreepte pyjama, voor het andere jongetje een pyjama te bemachtigen. Van samen spelen komt niets van. Ze gaan beiden hun dood tegemoet.

Laten wij het heel gezellig houden in Nederland, in Europa. 

Zo, nu ga ik weer oefenen op mijn Nederlandse grammatica. Ik ga taalcoach worden bij Vluchtelingenwerk.nl doch sinds mijn aanmelding ben ik er achter gekomen dat er toch het éen en ander schort aan mijn Nederlands Taal en niet alleen de t en d dit door het wonen en het onderwijs volgen in het buitenland. Hoewel mijn ouders Nederlanders waren en wij thuis Nederlands spraken, was het een mengeling van talen. Nu ben ik de kneepjes van onze Taal aan het leren zodat ik ze kan uitleggen. Maar hoe leg je sterke werkwoorden uit? Dat zoeken in zocht kan veranderen. Zo onlogisch.  Doch, ik ga ervoor. 

Gezellig.

Zo, dat was een heel verhaal. 
Het lucht mij op, ik adem door vol vertrouwen het volgende moment in. Ik ga nu een wereld vrede vlam aansteken voor de situatie. In gedachten geef ik aan een ieder deze virtuele wereldvrede vlam door.  Hij flikkert een beetje snel, maar in feite is de vlam rustig en kalm.          








Geen opmerkingen: