zondag 22 november 2015

Hoe komt het toch?



 Gedachten.

Hoe komt het toch dat het nog steeds zo is, dat geweld met geweld beantwoord wordt? 

Misschien ben ik simpel, doch hoe werkt dit op zielenievau?

Lieden die mensen vermoorden worden door mensen vermoord om hen te leren dat je geen mensen mag vermoorden? Maar ja, deze mensen doen het om zichzelf én ons te verdedigen en te beschermen tegen levensbedreigende terroristen die dood en verderf zaaien. Lieden die onze westerse manier van leven niet deugdelijk vinden vanuit hun perspectief gezien. 

Kan het niet anders dan dat geweld met geweld met beantwoord wordt?
Waarschijnlijk niet?


Heb ik -die een hekel heeft aan vooroordelen, generaliseren en discrimineren- een oordeel over iets waar ik de ballen verstand van heb? Wens ik met mijn droom over vriendelijkheid dat echt íedereen vriendelijk is tegen elkaar? Is dat niet extreem?
 Misschien wel. Misschien niet. Niets mis met dromen over vriendelijkheid. Maar ja, reëel blijven is noodzakelijk. Niet moeilijk doordenken eveneens.

Zou het nog écht zijn als de hele wereld vriendelijk zou zijn? Is het de droom van het meisje dat ik was? Yep. Maar ja, we zijn niet altijd even vriendelijk in onszelf of naar een ander toe zegt de vrouw in mij.

Ah, en in wezen kom ik bijna alleen vriendelijke mensen tegen. 

Echter, hoe komt het dat we de meest geavanceerde technologie weten te ontwikkelen en dat we op het gebied van geweld met geweld beantwoorden nog niet geëvolueerd zijn tot een hogere dimensie van bewustzijn? Eeuw na eeuw na eeuw. Accepteren dat het is zoals het is? Hoewel, het is in de wereld deels in de middeleeuwen qua geweld en deels moderne technologie.
In ieder geval hebben wij een rechtvaardig rechtssysteem. Zouden verdovingspijlen in geweren niet helpen, waarna een gevaarlijke terrorist ont-hersenspoelt kan worden?

Hm, Til, laat mensen die verstand ervan hebben bedenken hoe en wat. Er zal heus veel nagedacht worden.

Hoe komt het dat er zo veel vooroordelen zijn over mensen -bijvoorbeeld vluchtelingen-die juist extreem geweld ontvluchten? Om de paar terroristen die er tussen hebben gezeten of ertussen zouden kunnen zijn? Ja, door angst en daardoor haatzaaierij.

Hoe komt het toch? Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende meningen. Ieder vanuit het eigen perspectief. Denken staat vrij, zolang je een ander niets opdringt. Is dit schrijven een opdringen? Zo voelt het niet. 

Toch ben ik intens dankbaar dat er politie en leger is. Ze doen hun werk. Ze beschermen ons en ons vrije denkende leven.

Ze beschermen ons doen en ons laten.

Dank!

Een wereldvredevlam voor allen die hun werk doen met gevaar voor eigen leven. 




Geen opmerkingen: