zondag 20 december 2015

*Klimaatcrisis: over het verstenen van een tuin





Het huis op de hoek aan de overkant van de straat staat al maanden leeg en te koop. De tuin groeit welig nu ze verwaarloosd is. Alleen wat snoeien en klaar is kees. Maar ja, het is niet aan mij om dit te bepalen. De nieuwe eigenaar zal er vast een prachtige tuin van weten te maken.


Een paar dagen terug, zag ik net -toen ik even voor het raam stond- dat er een kiepauto met een grote grijparm de achterste boom met wortel en al uit de aarde trok. Zomaar. Au. Ik kreeg er buikpijn van, kon het niet aanzien  en ging verder met mijn huishouden. Echter, toen ik na een uur wéer keek was er op een afschuwelijke manier in de tuin huisgehouden. 


Alle drie de bomen zijn verdwenen evenals álle planten. Er uitgerukt. Au, au, au.Het doet mij fysiek pijn en ik ben er nóg steeds niet van bekomen.
Buiten staan de buren te praten over de ‘tuin.’ De nieuwe bewoner erbij. Iedereen vindt het prachtig, netjes en beter. 

Ik doe een pleidooi voor de bomen en de planten. Ik haal de klimaatcrisis aan. De opwarming van de aarde.
De bomen bij dat huis zorgden voor het omzetten van fijnstof in zuurstof, koelte van het huis, schaduw en waren een woonplaats voor vogels. Ook hielden de wortels de aarde bij elkaar en zijn de wortelstelsels (ik kan het niet genoeg herhalen) een natuurlijke bescherming tegen overstromingen. 

Bomenkap en tuinen onttuinen zou verboden moeten worden. Alleen indien een  boom niet meer valt te herstellen, dán pas kappen. 

De tuin aan de overkant was een woonplek voor allerlei insecten. Ze zijn nu bedolven onder zand, plastic en grauw, grijs grint. Stapels grote donkergrijze rouwkleurige-moderne kleur tegenwoordig- tegels wachten om op de zandbak die de ‘tuin’ nu is, geplaatst te worden. 

Het zal er vast heel warm worden komende zomer met de zon er pal op. De bomen waren strategisch geplant.

Er wordt gelachen en mijn pleidooi werd weggewoven. Trouwens, ik was te laat voor die tuin.

Ook qua schoonheid zal ik de bomen missen. Vooral de hoekboom droeg in de Lente een weelde aan bloesem. Mijn kat ging er regelmatig onder liggen als het tropisch warm was.

Hoe is het mogelijk dat er zomaar bomen mogen worden gekapt en/of eruit gerukt, terwijl er in Parijs gesproken wordt over de klimaatcrisis? Over hoe de opwarming te verminderen ...

’Het is de tuin van de nieuwe bewoner. Hij mag ermee doen wat hij wil.’ was mijn zoons respons op mijn whats appje vol frustratie, verdriet en onbegrip. Ja, dát weet ik ook wel, maar ja …het gaat er toch om dat we de Aarde minder willen laten opwarmen? Wij willen de Aarde toch doorgeven aan onze kinderen, kindskinderen en de generaties erna? Het gaat toch niet alleen om fossiele brandstoffen te minderen?

Moet de Aarde een betegelde planeet worden vol  warmte vasthoudende stenen? De planeet is niet ons bezit. Wij zijn de rentmeesters.

Moge vruchtbare aarde en stenen in evenwicht zijn. Ook in iedere privé tuin. Simpel. Een simpele maatregel door iedere gemeente vast te leggen.Waarom niet? 
Ik schreef het in een eerder bericht, wat is er mis mee dat tuinen slechts een derde tot maximaal de helft betegeld zouden mogen worden, voor het bestwil van de Aarde, onszelf en de generaties na ons? In vakanties gaat men naar ...de Natuur om tot rust te komen. Tot rust omdat je je door tussen steen te leven niet zo voelt opladen als tussen bomen of in een tuin.
Juist omdat hierachter Euromasthoge windturbines staan, vind ik dat iedere kostbare boom zou mogen blijven. Een boom staat voor duurzaamheid. Een boom heeft voor mij een hogere rangorde dan een windturbine, want alleen bomen geven ons de zuurstof waar wij slechts drie minuten zonder kunnen.

 Historische kernen op Voorne Putten zijn minder beschermd? Bescherm dan wél bomen. Ze helpen met afkoelen van de Aarde en al mens, dier en plant.
Het gaat er toch om dat wij- al wat leeft op de Aarde- tezamen het Eco systeem vormen en dat wij voor ons eigen Eco systeem móeten opkomen en er goed voor moeten zorgen? Er dankbaar voor zijn.
Of willen we echt zo graag letterlijk en figuurlijk naar de maan gaan? De maan, een kale planeet met niets. 

Het valt mij op dat er meer en meer mensen zijn die niets met de natuur hebben. Zich niet verbonden voelen. Zij zien bomen en planten niet als levende wezens maar als dingen. Lastige dingen die in de weg staan.

Dingen? Terwijl wij leven van ze krijgen?

Wanneer valt het kwartje nou?





 

Geen opmerkingen: