zaterdag 26 november 2016

Zonsopgang, zonsondergang en weer zonsopgang




Niet eerder dan zonsopgang,
niet later dan zonsondergang
zorgen mijn twee logeerhondjes
in combinatie met de glaucomen die ik heb
ervoor dat ik- als het nét licht is
en nog nét niet donker is -
hun eerste en laatste wandeling van de dag met ze loop.
In de stille ochtenden op mijn nog nuchtere maag maak
ik keer op keer
bewuster mee
dat we op een roterende planeet leven.

maandag 21 november 2016

Stil verdriet




Mijzelf zijn. Mijzelf moge zijn van mijzelf. Goed luisteren naar binnen voordat ik iets naar buiten breng of een actie onderneem. Goed geluisterd én toen pas gereageerd op een hulpvraag, echter die scheen achteraf alleen voor facebook bedoelt. Oprecht had ik het gevoel dat mijn verzoek verbindend zou werken. Maar nee, ik had het niet mogen doen.’ Probeer te vertrouwen’ probeerde ik nog. Maar nee. Wederom werd ik onder het kopje naïef geplaatst. Ben ik zo naïef? Kan de ander ook niet eens naar binnen kijken? Mijn kern is diep gekwetst.

zondag 20 november 2016

Woordenstroom: mijn hart huilt om je



Woordenstroom
Even een woordenstroom zonder op lettertekens te hoeven letten
verdriet om jou die in elkaar geslagen bent zo zwaar mishandeld jij die zo verliefd was en die ik zo blij zag kijken blij was ik dat je eindelijk blij was ja er hebben heel zacht belletjes gerinkeld in mij want ik kon niet echt goed achter zijn ogen kijken gaf hem het voordeel van een lichte twijfel

zondag 30 oktober 2016

Herfstige, lenteachtige eerste wintertijddag wandeling




Eerste zondag met wintertijd.

Tijd 

Ik motiveer mijzelf. Ik kies. We gáan van deze dag genieten,
veel buiten zijn is mijn opdracht aan mijzelf.

De eerste bus, bijna leeg rijdt over een
net zo lege weg
langs verstilde akkers en weilanden
bedekt
met
nevelige tapijtjes als spinnenwebben

Het stadje aan zee is nog stil
mijn voetstappen zijn hoorbaar
samen met het gebeier van de bejaarde kerkklok.
De dichte winkels geven mij het zondagse
gevoel van weleer.
Mijn ogen slurpen dat wat ik kan zien, in.
Ik spreek mijn gezichtsveld toe. Alsjeblieft blijf nog lang leven, oogzenuwen. Het liefst altijd.
Alsjeblieft. 
Bewust zet ik mijn voeten neer. Bewust loop ik,
naar de zuurstofoase. Oplader voor mensen.
Mijn telefoon zet ik op stil.

vrijdag 7 oktober 2016

Gedachten over de omschakeling van het weer in relatie tot energie




Misschien ken je het wel? De eerste keer met de tuindeur dicht na een prachtige zomer met dagelijks contact over schutting en heg met wederzijdse buren.
Zittend in eigen tuin of op balkon met een buurvrouw kletsen of licht brainstormen vind ik aangenaam gezellig. Verder komen we zelden bij elkaar.

zondag 2 oktober 2016

Hsp en stress


🍀
Al  heb je nog zo veel goede intenties,
dan mág  je accepteren dat je niet alles kunt behappen,
het hoeft niet.
Al heb je nog zo veel intenties,
je kunt de wereld, noch de mensen veranderen.

Quote: auteur onbekend.
Je kunt andermans draak niet verslaan
ieder heeft zijn eigen weg
met de eigen draak
en ... de eigen schoonheid.

Je eigen innerlijk tempo handhaven,
daar gaat het om.

Ontspan, je doet meer dan je best
ontspan, aan alle verwachtingen die anderen
van je hebben kun je niet voldoen
positief  niet
en negatief? Men mag denken wat men denkt.
Vooroordelen zijn nu eenmaal.

Adem in en uit.


Ho ono pono.


Wees jezelf, maar wees ook reeel
je vangt te veel prikkels en stemmingen op?
Ontspan en laad op
trek je terug, laat los en laad op
in het land van je ziel.

Kom terug, keer op keer op keer weer.



🍀



http://stressplein.eu/hsp-en-de-relatie-tot-stress/
🍀💕

dinsdag 27 september 2016

De grijze wolk

Ze zit gevangen in een wolk. Een dikke, grote, grijze wolk. Ze probeert zich te bewegen, duwt vanuit de binnenkant tegen de klevende wolkerige energieranden aan. Deze geven mee als de stevige wanden van een springkussen, doch met iedere poging omsluit de watterige massa haar meer en meer en het is er afschuwelijk. Wél kan ze nog net zien wat verwondering waard is en met moeite denkt zij: 'het zal over gaan.' Maar haar hoofd is intens overprikkeld. Er kan niets meer in en uit. Ze heeft rust nodig. Geen gepraat. Geen luisteren naar anderen. Geen gedenk. Geen keuzes hoeven te maken. Slapen is de beste medicijn. 
Ze weet dat ze krachtig is, maar het wattenkreng is krachtiger. 

Je oogst wat je zaait?

woensdag 21 september 2016

Internatonale Dag van de Vrede

                                                                 Vrede

Je hart openen en met vriendelijke ogen naar een ander én jezelf kijken is een begin.
Als we niets hadden hoeven te leren, dan hadden we niet geboren hoeven worden.
Daarom ...
Vrede begint in je hart. Een hart dat kiest voor vertrouwen en verbondenheid.

Een kaarsje aansteken is een vredevolle handeling waarmee je je verbindt met andere mensen van goede wil over de gehele wereld. In gedachten geef ik een wereldvrede vlam aan je door.

www.worldpeaceflame.org

zondag 18 september 2016

Ze moeten sneller inburgeren?




Soms verval ik in herhaling. Dat geeft niets. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden dat een cursist inburgering die analfabeet is, dit meestal niet is zoals westerse analfabeten die nog niet kunnen lezen en schrijven. Veel statushouders (mensen die de status vluchteling hebben gekregen en daardoor een verblijfsvergunning) beheersen in de taal van het land waar ze werden geboren lettertekens en kunnen in die taal lezen en schrijven. Denk bijvoorbeeld aan het Arabisch en het Chinees. Zouden wij die vele letters en lettertekens éen, twee, drie herkennen? Laat staan schrijven? Ik zou dat niet snel, snel kunnen.U wel? Ook Griekse en Russische  letters zijn net zo ingewikkeld voor een Nederlander, als onze taal voor een cursist inburgering is.


zaterdag 17 september 2016

donor?

 Een week in beeld
http://nos.nl/l/2132809
Nee, er staat niets in over vloggen, noch over het donorschap van organen en weefsel na het overlijden.
~~~~~~~~

Over deze nieuwe donorwet heb ik twee lappen tekst geschreven. Het hier plaatsen? Nee, ik ben geen malle pietje, dát is mij voorlopig te intiem. 

zondag 11 september 2016

Mijn moeder



 11 september 1995
in de stilte van de nacht 
zit ik naast haar bed.

Het over-lijden  van mijn moeder.
Nu pas schrijf ik er over.  
Haar hart stond een tel stil, het mijne volgde  een tel
even later klopte haar hart weer en het mijne eveneens
vervolgens stopte het hare.
Het mijne ging en gaat door.
Het einde van haar leven
van conceptie tot het overlijden,
het einde van een persoonlijkheid
het einde van de unieke mens die mijn moeder was,
een vol leven.
Mijn hartenklop ging en gaat door.
nog steeds,
ook na kanker bleef mijn hart doorgaan
door kloppen, doorleven
hartenklop, na hartenklop, na hartenklop
dag na dag na dag
maand na maand,
jaar na jaar na jaar
door ziekte heen, door doorbijten én
steeds weer kiezen om na de dalen blijmoedig te leven,
mijzelf te motiveren

voorbij de eb’s en vloed ’s van het leven. Steeds weer.

maandag 5 september 2016

Dromen



Als je zegt dat je niet droomt, dan lieg je want ieder mens ( of generaliseer ik nu?) droomt positief of negatief over het verleden, heden en de toekomst. Bijvoorbeeld: Martin Luther King, Mandela en Gandhi hadden hun droom. Constructieve dromen. De grote uitvinders eveneens: bijvoorbeeld: Madame Curie, Bell, Einstein, Bill Gates en Steve Jobs. De wereld zou er anders uitzien zonder hun dromen. De wereld zíet er anders uit doordat zij er waren.

Zonder onze verbeeldingskracht kunnen wij niet. 

Wat is jouw droom?

zondag 4 september 2016

Opruimen en opknappen (2) een dag vol eenzaamheid in september




Het is mij het maandje wel geweest. Steeds was ik bezig. Vaak verlangde ik naar schrijven. Naar minder prikkels. Doch mijn huis stond op zijn kop. Eigen keuze. Ik wou het schilderen zodat het er minder achterstallig onderhoudachtig uit zou zien. Lichter. Daarom geen schrijftijd kunnen vinden. Toch willen schrijven over bijvoorbeeld boerkini draagsters en hoe het mij raakte dat geüniformeerde politieagenten vrouwen sommeerden hun badkleding uit te trekken. Zich te ontkleden op commando?

 Wat je ook voor kleding draagt, het werkt traumatisch voor een vrouw als er van je geëist wordt om je te ontkleden. Zeker door iemand van het andere geslacht. Het kwam niet van schrijven- behalve over mijn rijbewijs dat ik inleverde, oh ja en deels over de Zomerschool voor inburgeraars- maar dit wil geenszins zeggen dat ik aan de toestand in de wereld voorbij ga. De vreselijke aardbeving in Italië, de gevolgen van de coup in Turkije, terroristische aanslagen. Ik schrijf er niet over. Niet dat het mij niets doet, maar juist omdat het mij zoveel doet. 

Het generaliseren. De vooroordelen. Soms kan ik er niet meer tegen.


Opruimen en opknappen (1) augustus 2016




Augustus 2016

Boeken, paparassen, papiertjes met teksten,
brieven, foto’s, steentjes, veertjes
en zoveel meer gaan door mijn handen
Bewaren of doorgeven?

Mijn woonkamer
is 
in een staat van transformatie
met kale muren en lege kasten
alle meubels op elkaar gepropt
in het midden.

In de gang stapels boeken. 
Boek voor boek gaat door mijn handen.
Sommige geef ik door.
Anderen behoud ik.
Ze zijn mijn geheugen.
Een boekje met de naam Onderweg.
Ik open het en zie
ontroerd, in het vertrouwde handschrift van mijn moeder
een boodschap voor mij uit 1965
vlak voordat ik leerling -verpleegster zou worden.
Mam is vlakbij, dichterbij dan mijn adem.

Gehecht. Geeft niets. Toch laat ik ook los.

dinsdag 16 augustus 2016

Mijn rijbewijs inleveren (2).



Rijbewijs-loos.

Het was tóch een 'dingetje' toen ik mijn nog geldige bewijs -om auto en bromfiets te mogen rijden- inleverde.
De glaucomen hebben gewonnen? Of ik? Zelf heb ik het heft in handen genomen. Dus ...eigen beslissing. Niet andermans beslissing. Een verstandig besluit.
Het einde van een tijdperk in mijn leven. 

Het begin van de rest van mijn leven. Een nieuw begin.

maandag 15 augustus 2016

Mijn rijbewijs inleveren (1)



Ja, ik lever mijn rijbewijs in.

Moet een mens net zo lang wachten met zijn rijbewijs inleveren totdat een oogarts of wellicht de politie zegt: ‘nu kan het echt niet meer’? Is het zo achterlijk wanner een mens er zélf voor kiest om zijn of haar rijbewijs in te leveren omdat ze al jaren niet meer autorijdt?

zondag 7 augustus 2016

De Danser



Een danser danst
op de puinhopen 
van de straat waar hij opgroeide.

In verwoest Syrië
danst Ahmad zijn levensdans

Symbool van Leven.
Symbool van het wonder dat het menselijk lichaam is.
Symbool voor vrij bewegen van top tot teen.
Symbool voor mogen bewegen. Leven. 
Symbool voor doorleven. 
Symbool voor al dansend te doorleven om te kunnen doorleven.
Symbool voor fysiek in staat zijn om zó te bewegen.
Symbool voor Vrijheid. 
Symbool voor krachtig
doorleven, doordansen
tegen oorlog, voor Vrijheid.

vrijdag 5 augustus 2016

De Fluisterboot*



De fluisterboot
snijdt bijna geluidloos
door het stille, nagenoeg rimpelloze water
spattende regendruppels scheppen kringen
groot en klein.
Sporen van  meerkoeten, eenden  en de boot.
De oevers tonen voorbijglijdend  een prachtige, diversiteit 
in vele tinten  groen, vegetatie in een zwaaiend bewegen.
Broedplaatsen voor vogels, geen mens die er komt,
behalve in het water
de boot vol cursisten inburgering,
geen school nu, maar vakantie.
Zacht wordt er gepraat vanonder
opgestoken plu’s en plastic vuilniszakken
Het miezert en af en toe hoost het.
Wij hebben het kkkoud en zijn kletskleddernat.
Maar toch is het… vredig, stil en veilig.

Vrijheid is.

zondag 31 juli 2016

Blijven Dromen (gedichtsel)



Muizentrappetje
spiralend, wentelend
omhoog en omlaag,
klok voor of achteruit?
Voorjaar, midjaar, najaar, oudjaar.
Nieuwjaar
jaar na jaar na jaar
levensfasen

fase na fase na fase
was er geen vreugde, dan kon verdriet niet zijn.
Was er geen verdriet, dan kon vreugde niet zijn.
De stem in de ziel is
nu
zacht en sereen.

Stop.

Luister
stil,
ontmoet

steeds weer andere én dezelfde
vragen
in elke levensfase, druppel bloed en traan
in jou, in wij-allen
datgene wat ons bindt,
kennis, goede daden en ogenblikken 
vol schoonheid
blijven.
.
Stop.

Luister
stil,
ontmoet 
liefde.

Liefde is

blijven dromen.

Dromen,
je kunt het
wel.

zaterdag 30 juli 2016

Als je weet wat je niet wilt, weet je pas wat je wél wilt

Als je weet wat je niet wilt, weet je pas wat je wél wilt.

Een belangrijke keuze voor jezelf maken, is iets beslissen waar je blij van wordt. Waardoor je iets in je voelt verschuiven, omdat het kloppend voelt en bij je past. Je kiest weloverwogen, na veel wikken en wegen, met je hart en verstand in harmonie.

Opeens is er een toekomstperspectief waar je enthousiast over bent. Al gebeuren er nog zulke afschuwelijke dingen in de wereld, jíj kiest voor vertrouwen in dát wat juist voelt voor je. Vertrouwen in dat waar je jezelf, de wereld, mens en dier geen schade mee doet. Integendeel, en je weet ‘dit is écht mijn en niet andermans keuze.’ 

Een keuze die bij je past géeft je een krachtig, rustig, vredevol maar ook verwachtingsvol gevoel.

Een keuze waar je blij van wordt, waarbij geen beïnvloeding is maar je je wel laat informeren en tóch open staat voor suggesties, is een weloverwogen beslissing. 
Doch …jij kiest. Jij hebt de vrijheid om ja of nee te zeggen.

Jij bent de beslisser van hoe je leven er uit ziet of zal zien.

donderdag 28 juli 2016

Thuis




Mijn beide kinderen kwamen vorige week om en om logeren. Heerlijk dat ze er waren.
Ook een vriendin kwam voor het eerst sinds haar ziekte weer zelfstandig. Zij bleef eten toen zoonlief vertrokken was. Ze overlapten elkaar.
Veel gekookt, gezorgd, geluisterd en gesprekken tot in de late uurtjes in de tuin. Wat was het gezellig om met elkaar de maaltijden te nuttigen. Het samen brunchen en avonds in de tuin te vertoeven om van de zwoele zomeravonden te genieten bij sfeervolle ledlampjes en kaarslicht. Wat was het intens fijn.
Dan … na het uitzwaaien, dankbaarheid. Ook in vrede met het weer alleen zijn. Ieder mens heeft zijn eigen ritme en tempo. Vooral als je met pensioen bent dan wen je daaraan. Anderen gaan vaak veel te snel. 

Maar toch, tijdens het rustig wegwerken van de laatste grote vaat denk ik: ‘al heb ik nog zoveel bezoek en aanloop, nooit komt er meer iemand echt thuis. Ja, dát is echt voorbij.’
Het is zoals het is. 
Toch kan het nog pijn doen. 

Mijn lege nest.

zaterdag 23 juli 2016

Dankbaar



Kortgeleden las ik een artikel waarin de schrijfster  zich afvroeg of je over mooie dingen mocht schrijven nu er constant  de meest afschuwelijke vormen van geweld en nog ergere terreur plaatsvinden. Ze komen via de media meer de woonkamers binnen dan dat vroeger het geval was met een enkele krant.

 De gebeurtenissen in Turkije, Nice en nu in  München moeten bij mij nog indalen, evenals het herdenken van MH17 en zoveel andere afgrijselijke rampen eerder in het jaar.

Vorige zondag: ik loop door het dorp waar ik woon, het is verlaten door mensen die elders hun broodnodige rust hopen te vinden. Daar loop ik door het zinderende mediterraan aanvoelende plaatsje. Slechts één jongen die zich stierlijk verveelt en drie toeristen op de fiets kom ik tegen. Ze vragen de weg en ik wijs ze de mooiste route.

zondag 17 juli 2016

Respect hebben voor het leven houdt ook in: respect hebben voor bomen.





Wat te schrijven om de drie populieren aan de ingang van Spijkenisse te redden? Twee Fastfoodketens willen ze  neerhalen. Hoe de bomen voor de kap te behoeden? Deze ketens willen de nog staande bomen omhakken zodat de te plaatsen reclamezuil meer in beeld komt.


De bomen staan in de weg? Wie staat wie in de weg? Mij niet en vele andere mensen evenmin. 

In de vakantie periode gaan hordes mensen de hort op. De Natuur in. 
Om te ont-stressen.

zaterdag 16 juli 2016

Wereldvredevlam


                                                              https://worldpeaceflame.org
                                                                   Herdenken.Zoveel.

Een kaarsje aansteken
is constructief bezig zijn,
ons verbinden met elkaar
met mensen van goede wil.

Rustig vlammetjes.

vrijdag 15 juli 2016

De zesde dag




Al zes dagen ben ik gsm-loos. Mijn jongste zus probeerde mij gisteren via mijn vaste telefoon verbinding te overtuigen dat ik mijn mobiele toestel écht moet laten maken omdat ik het nodig heb. Is dat zo? Thuis ben ik bereikbaar.
Echter, inderdaad, het geeft mij een vreemd gevoel om- zonder dat iemand weet waar ik ben of heenga- op stap te gaan met of zonder fiets. Of dat ikzelf onderweg niemand kan bereiken. Of …als ik naar een vriendin onderweg ben, niet even bellen: 'ik kom eraan.'

donderdag 14 juli 2016

Over mijn vader en spiralen.



Zeven juli, mijn vaders sterfdag, en veertien juli( le quatorze juillet)2011, de dag van mijn vaders crematieplechtigheid, vijf jaar geleden. Vandaag zag ik dat een slak zich aan de voordeur had vastgezogen. Dit zie ik als een groet van jou, Pap. Nu pas dringt het echt tot mij door dat jouw symbool-de slak- een spiraalvorm heeft. Malacologie heeft alles met het leven te maken. De levensspriraal.

maandag 11 juli 2016

Gedachten van een moeder over discriminatie en vooroordelen



De vrouw kijkt naar de foto’s in mijn kamer: ‘Je hebt buitenlandse kinderen, hé?’

Vragend kijk ik haar aan. Het kwartje valt nog niet bij mij.

‘Ja, ze zijn toch gekleurd? Het zijn toch buitenlanders?’

Hoofdschuddend zeg ik: ‘nou nee, mijn kinderen zijn geen buitenlanders. Ze zijn binnenlanders (net bedacht woord.) Ze zijn Nederlanders en wonen- de éen op zes weken na en de ander op zes maanden na- hun leven lang in Nederland.’
‘Ja maar tóch, het  zijn wél buitenlanders hé? Je hebt ze wel geadopteerd hé?’

Ik heb er veel zien langskomen. Echter, deze opmerking nog niet in de afgelopen vierendertig jaar.

woensdag 6 juli 2016

Een minder pijnlijk borstonderzoek?

Na kortgeleden weer onderzoeken naar borstkanker te hebben gehad, heb ik het er met andere
vrouwen over gehad, dat niet alleen het pletten van de borst en de druk erop pijnlijk is, maar ook de randen van de platen doen verrekte zeer.

Een familie vroeg aan de laborante:' waarom geen RONDE randen?' Zij kreeg geen antwoord.

Daarom zou ik de uitvinder van de nieuwe mammograaf die in 2018 mogelijk overal in gebruik zal zijn genomen, het volgende willen meegeven:' heeft u aan ronde randen van de platen gedacht?
Graag rond, alsublieft dank u wel.'

Tien jaar terug heb ik een half uur vastgezeten in een mammogramapparaat. Het was een marteling.
Ik denk dat ook met ronde randen de druk TE zou zijn geweest. Daarom lijkt het mij dat het nooit geheel pijnloos kan zijn?

Hieronder goed nieuws: over de nieuwe -vrouwvriendelijker- mammograaf.

http://m.trouw.nl/tr/m/nl/4516/Gezondheid/article/detail/4239008/2016/02/05/Pletten-hoeft-niet-meer-bij-borstkankeronderzoek.dhtml

Niemand kan de draak van een ander verslaan.



Gisteren- nadat ik mij af had gemeld bij mijn kinderen- heb ik mijn telefoon uitgezet. Moeders is rechtstreeks onbereikbaar. Bij een vriendin gegeten en naderhand  synchroon  voetreflexmassage bij elkaar gedaan. 

Een geschenk.

Zen.

dinsdag 5 juli 2016

Over een mammografie uitslag, Brexit, aanslagen en over kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen,



In mijn vorige Blogbericht wachtte en wachtte ik op de uitslag van het bevolkingsonderzoek borstkanker. Vooral omdat ik wist dat ik kalkspatten in mijn borst heb, maakte mij dat nerveus. Een knobbel erbij verhoogde mijn ‘het is niet pluis gevoel.’ Afgelopen vrijdag was ik bij de huisarts, De ‘knobbel’ is  een opgezette spier die tegen een zenuw aandrukt en zodoende tegen de ribbenkast. Dus niets bijzonders. De kalkspetters zijn …goedaardig! @ zucht van opluchting.

Wederom nieuw leven. Dankbaar. Nieuw leven. 

Nieuw leven, ondanks Brexit, aanslagen in Turkije en Bagdad. Daar schrijf ik niet over juist omdat ik te veel voel. Het laat mij geenszins koud. Het is te afgrijselijk wat gebeurde. Terreurdaden in Turkije, weer. En in Bagdad.  Ik steek een wereldvrede kaars op om alle slachtoffers te herdenken en voel mij machteloos. Nieuw leven ondanks dat  Kind het moeilijk heeft.

maandag 20 juni 2016

Over mijn zoon, vrijheid van meningsuiting, denken over schrijven en wachten op een uitslag



Mijn zoon
Gisterenavond. Na een mooie dag: de telefoon. Mijn oudste.
Niets is fijner dan weer te communiceren met je zoon na een te lange periode van stilte en ruis.
@ dankbaar.
Niets is fijner dan duidelijkheid te scheppen naar elkaar toe en elkaar te begrijpen. Voorbij de miscommunicatie.
Alleen ben ik vergeten te vermelden dat in ons land de vrijheid van meningsuiting écht ook voor moeders geldt: -).

zaterdag 18 juni 2016

Het kind en de omgangsregeling




Waar gaat het om als ouders uit elkaar gaan?
Toch om het belang van het kind?
Dat een kind van zijn beide ouders mag  houden en de ouders van het kind?

Echter, wát in het geval van een vader euh ...verwekker, die de moeder tijdens de zwangerschap achterlaat en niet naar zijn zwangere ( sindsdien ex-)vriendin omkijkt? Geen kaartje stuurt tijdens die negen belangrijke maanden en na de geboorte noch bij verjaardagen iets van zich laat horen?

woensdag 15 juni 2016

De Vluchtelingencrisis



De Vluchtelingencrisis?
Crisis van ons? Is het voor ons een crisis?
Waarom eigenlijk?
Waarom bang zijn voor over het algemeen 
de meest gemotiveerde, vriendelijke, beleefde en gastvrije mensen die ik ken mensen die zó graag willen inburgeren, integreren, meedoen en in vrede willen leven?
Mensen, die gemotiveerder zijn dan menig medelander.
Mensen, waardoor ik  mij gemotiveerd voel en die mij geestelijk verrijken
en mij dankbaar doen zijn,
want wat hebben we het goed
wij, die niet hoeven te vluchten
wij, die een dak boven het hoofd hebben
wij, die kleding, voedsel en een inkomen hebben: salaris of bijstand.
wij, die niet bang hoeven te zijn voor onze regering
en vrijheid van meningsuiting hebben.

Geef een goed voorbeeld, alsjeblieft,
in deze
crisis van de Vluchteling.
Sluit deze medemensen niet buiten. Open je hart.
Mensen vluchten niet zomaar!







Veem de tijd voor deze prachtige film (van 22minuten 36) over ontmoetingen.
Menselijke warmte van open harten.
Elkaar willen leren kennen.

Een film over communiceren
en verbinden
op
het eiland van allemaal samen. 
Lesbos.