woensdag 27 januari 2016

Over de koppeling met mijn eerste taalmaatje



Terwijl kortgeleden G.W.in de buurt op bezoek was, waarbij het anders redelijk rustige en in harmonie levende stadje plotsklaps het toneel werd van burgers die andere burgers met boze blikken en verbaal geweld naar beneden haalden.

Terwijl er besloten werd door onze politici dat Nederland mee gaat doen met het bombarderen van Syrië  maakten mijn taalmaatje -een cursist inburgering -en ik voor het eerst kennis. Dit tezamen met enkele andere taalcoaches en hun taalmaatjes. 

Terwijl er even door mij heen gaat dat er vorig jaar 58.000 asielzoekers Nederland binnenkwamen, zit ik tegenover éen man, 

Éen man op de 58.000. 

 We vertoeven op een eilandje van hoop, motivatie &vertrouwen.

Taalmaatje en ik storten ons beide op de Nederlandse Taal. Wij zullen veel spreken en ik zal -neem ik aan- de gesprekken moeten aanzwengelen.Niet mijn sterkste eigenschap, meestal luister ik. Het is een grote uitdaging. Nederlands kan écht een lastige taal zijn.

Ik dacht een Franssprekende vrouw te krijgen als taalmaatje. Mispoes, het is een man geworden. Dat was éven schakelen. Hij spreekt Engels en ik zie een wat verlegen uitziende, ietwat op zijn hoede, vriendelijke jonge man. Voor hem is onze kennismaking ook spannend. Gelukkig komt er ontspanning, een glimlach en een lach. De valkuil is om niet in het Engels te vervallen, doch consequent Nederlands te spreken. Echter, mijn eerste woordjes Arabisch zijn een feit. Dat breekt tevens het ijs. Weer lachen we. 

Terwijl ik in zijn (nog wat schuwe) ogen kijk, zie ik sporen van een leven dat ik- god zij dank- niet meemaakte. Ik voel mij er nederig bij. Echter, tóch krachtig. Ik denk aan alle mensen met Boze ogen en verbaal geweld hier in Nederland en recht mijn rug. 

Het lijkt mij afschuwelijk om als je gevlucht bent in aanraking te komen met de Boze Ogen Nederlanders. Geweld ontvlucht te zijn om weer met geweld in aanraking te komen? Het zal toch niet waar zijn? Moge mijn taalmaatje zich veilig en beschermd voelen. Moge mijn mede Nederlanders zich veilig en beschermd voelen en nadenken over wát ze doen wanneer ze generaliseren. Deze Nederlanders maken mij bang. Ik viel kortgeleden moeilijk in slaap door de uiterst vrouwonvriendelijke woorden die een man (met kind op de arm ...) uitspuugde naar een groep vrouwen.  
 Zijn dát Nederlandse normen en waarden? Nee toch?
 Moge zijn kind de woorden van zijn vader niet als voorbeeld zien. 
 
Moge de Boze Nederlanders doorhebben dat angst en haat voeding geven niet werkt. Het werkt tegen jezelf. Je trekt aan wat je uitstraalt! Laat het je niet aanpraten. Wat ik uit ervaring weet is dat als je met je angsten leert om te gaan en je kiest -al kan je leven nog zo zwaar zijn geweest- voor vertrouwen &vriendelijkheid, je jezelf bevrijdt. Je bent wat je denkt. 

Gedachten kun je kiezen.

Hoe zal het verder zal gaan met de lange rivier asielzoekers? Ik bid voor humane oplossingen. Sterkte voor de mensen die hierover gaan. Moge alle asielzoekers de reis naar het land van bestemming in deze steeds kouder wordende dagen, goed doorstaan. Moge zij hun smart kunnen verwerken. Moge alle asielzoekers, die al zoveel achter de rug hebben, hun geest vullen met motiverende, inspirerende zaken tijdens hun wachten in een Asielzoekerscentrum. Moge ze zich welkom voelen.

Moge iedereen in Nederland zich veilig en beschermd voelen.

1 opmerking:

Tilly Kuiper zei

Net gelezen.

http://schrijvenonline.org/nieuws/5-taal-en-stijlfouten-die-je-nooit-mag-maken