dinsdag 8 maart 2016

Internationale Vrouwendag 2016 * - Over dromen, doen en keuzes




Zonder aan het gevoel van alle mannen met goede wil & goede intenties voorbij te willen gaan (want we doen allen ons stinkende best) ben ik in de positie om schrijvend te kunnen denken over vrouwen, wij-vrouwen wereldwijd.

Hoe zou de wereld eruitzien als vrouwen wereldwijd zouden opstaan uit posities van onderdrukking, misbruik en geen onderwijs? 
Ook uit de onderdrukking van onszelf door onszelf? Door te stoppen met onszelf als minderwaardig te zien. 
Hoe zou het zijn als sommige groeperingen NU stoppen met martelen en vermoorden van andere mannen en vrouwen omdat ze zich de Dromen uit hun vroege kindjaren zouden herinneren?
Hoe zou het zijn als wij vrouw konden zijn? Vrij, zonder op onze hoede te zijn voor de soort mannen die ons als loslopend wild zien. 
Is het een utopie? 

Is de evolutie op aarde altijd in al haar vormen ( gradaties) aanwezig?


Krachtige Vrouwen komen voor mijn geestesoog. Krachtige vriendinnen, zussen, dochter maar ook Sisters als Zangeres Leona Philippo wint Maestro.
Maestro was een programma waarin Bekende Nederlanders leerden dirigeren.

Afgelopen zondag won Leona de gouden dirigeerbaton. Wat genoot ik van haar optredens. Ze legt haar ziel en zaligheid in het dirigeren. Ze ziet alles. Er is oogcontact met iedere musicus. Ze laat ze tot hun recht komen. 

Iedere musicus en muziekinstrument is nodig.


Een groot werkend muzikaal geheel werd het. Een kloppend geheel door bezielde muziek.
Kortom …zoals zij het orkest en het koor dirigeerde zo zou het er in de wereld ook aan toe mogen gaan wat mij betreft. Ja, ik droom. Naïef ? Op een dag als deze mag ik toch zeker wel dromen en ook de daad stellen door middel van hier dromend te schrijven? Een orkest dirigeren lijkt mij geen sinecure. Luisteren naar elkaar en meegaan in de juiste kloppende flow is een kunst. Een ontmoeting.

Dan zou ik er (ik droom) Hilary Clinton bij vragen zodat de balans in de wereld gewaarborgd wordt doch ook dat stappen (welke stappen kan ik op dit moment van schrijven niet bedenken) gezet kunnen worden. Misschien dat Poetin dan ook meer gaat glimlachen? Ow, eng dat ik dit schrijf? Mijnheer Poetin, met alle respect schrijf ik dit. 
Doch …wat is er mis met het wensen/dromen van verbondenheid in de wereld? Samen. Wat is er mis met vriendelijkheid en compassie te wensen? Elkaar zien, herkennen als mens en erkennen als medemens. Gaat het daar niet om? Nee, excuus ik weet persoonlijk ook niet wat te doen met alle wanhopige mensen die voor dichte grenzen staan. 

Ik houd het nu dichter in de buurt. Sorry.

Ik denk terug aan de droom over vriendelijkheid die ik voor Nederland had. Er werd soms meewarig op gereageerd. ‘Ach, wat is ze naïef en lief. Ze kent de wereld en het leven niet.’
Ik hield mijn mond …

 ‘Was het waar dat ik meedeed aan mijn droom voor ons land? Was dat geen droom?’ Het was écht. Mijn hart lag erin. Dan klopt het, al kwam het wellicht nog zo naïef en lief over. 
 Kortgeleden hoorde ik iemand op de televisie zeggen: wat is er mis mee om liever te zijn voor elkaar?

 En naïef? Op mijn acht en zestigste ben ik verre van dat, al kom ik misschien zo over in real life.
Ook ik heb het nodige op mijn bord gehad en door te dromen kan ik veel sublimeren.

Wees eens écht eerlijk lezer, wens jij diep in je hart niet dat er meer begrip, wederzijds respect, vriendelijkheid en compassie is? Dat we onze vooroordelen laten varen totdat wij een mens écht persoonlijk leren kennen?

Ik voel en veronderstel dat veel Nederlanders en emigranten ( waaronder asielzoekers en vluchtelingen) diep in hun hart zich vele dromen uit het boekje Mijn Droom voor ons Land wensen ook voor de ander. 

En wij?
Je/jij wilt wel gelukkig zijn, maar …?
Je wilt wel dromen, maar … je moet wél reëel zijn?
Je wilt wel, maar ….zo kan ik nog een riedel opnoemen.
Echter, ik leef hier en nu. Mijn voorstellingsvermogen houd ik zo constructief mogelijk. Gisteravond lukte dat niet meer toen ik las over de vluchtelingendeal en herverdeling van mensen. Doch NU, hier en nu KIES ik er weer voor om mijn voorstellingsvermogen opbouwend te gebruiken.
  Laten we samen positief Dromen. Laten wij onze dromen leven. Geen schade doen.
 Moeder Theresa, Mandela, King, Einstein, Bell en vele anderen deden en doen het ons voor.

Licht en Verbinding leven. Een keuze.

 Niet gemakkelijk, want angst kan een slechte raadgever zijn en dan kruipen we (bijvoorbeeld ik) weer achter de gordijnen die eerst (weer) op zijn Hollands open waren.

Onbewust leert mijn taalmaatje mij veel. Nooit spreekt hij met. ‘Ik wil inburgeren, maar….’ 
Hij wil inburgeren met hart, ziel en verstand punt.

Samen, in wederzijds respect en vertrouwen.

Dat het leven vriendelijk voor je moge zijn. lezer.

Geen opmerkingen: