maandag 7 maart 2016

Leven en laten leven (2) De Vluchtelingencrisis




De vluchtelingencrisis is éen van de meest gebruikte woorden momenteel naast het woord problematiek.

 Griekenland en Turkije zouden de vluchtelingenstroom moeten tegenhouden? Tegenhouden? Deze migranten in nood zijn geen criminelen. ( misschien een enkeling?) Oorlog ontvluchten zij. Diep respect voor alle Grieken, Turken en de vele anderen die de vluchtende mensen hielpen en nog steeds helpen bij hun binnenkomst in Europa. Turkije voor de opvang net over de grens. Dag in dag uit staan zij paraat. Hun hart wil niets en niemand tegenhouden. Zou jij het kunnen?
Terugsturen?(Waarheen?) Want …ze zijn druk bezig met helpen en welkom  te heten. Laten wij een voorbeeld zijn hoe wij ons gedragen in vrijheid.


De mensen die aankomen -in bijvoorbeeld Nederland - zijn zich nog niet bewust van alle regeltjes en van Boze, ongeruste mensen die bang zijn voor hun komst. Die bang zijn dat ze te kort worden gedaan.Ze zijn in vrijheid, veilig.
Noodhulp wordt in Europa gegeven. Paradoxale gevoelens geeft het mij. Echter, wél fijn dat het er is.


Ook ik ben bang voor mensenmassa's. Wie niet? Het komt intimiderend over. Doch mensen vanuit oorlogsgebieden laten barsten? Ik heb ook geen idee hoe ik zou reageren als er een stroom mensen op zoek naar hulp door de straten zou lopen. Ik kan erover piekeren, doch ik kies ervoor om in het hier te doen wat kan. In mijn directe omgeving  steeds weer gaan voor harmonieuze verstandhoudingen.

HIER EN NU leven wij. Ik kies ervoor om niet meer in de angst te schieten voor wat dan ook en deze te voeden. Angst voelen is oké want je bent mens (leerde ik bij VALK.org) Doch het gaat ook om doorademen, te denken:'wat is er hier en nu aan de hand?' het volgende moment in. Steeds weer.

KLEDING
Indien je tijd over hebt Hier en Nu. Overweeg dan -bijvoorbeeld - om kleding in te zamelen voor je medemens. Er is in deze tijd van het jaar nog steeds behoefte aan warme kleding. voor Nederlanders, asielzoekers en vluchtelingen.
De dagen zijn koud voor wie enkel T-shirts heeft. Het valt mij op dat wij aan het eind van de zomer (begin van de herfst en winter) zomerkleding weggeven. Dit soort kleding wordt uitgedeeld onder mensen die het nodig hebben. Echter, kkkoud. Mijn advies is: thuis een buffertje aanleggen met goede (voor alle seizoenen) kleding en vooral ook alle maten schoenen: herenschoenen, damesschoenen en kinderschoenen.
Dit motiveert heus veel meer dan te protesteren tegen de komst van doodvermoeide jonge en oude mensen: mannen, vrouwen en kinderen die nergens anders meer heen kunnen of wellicht herverdeeld zullen worden.
Wij zijn met zijn allen toch samen op deze planeet? Bekijk het eens vanuit dát oogpunt. Even in gedachten vanuit de ruimte naar de Aarde kijken.
Laten wij er wat van maken. 


Europa schrijft geschiedenis. Wat voor Europa willen wij? Vol wantrouwen? Of Vertrouwen?

SAMEN in het groot zowel in het klein, gaat het daar niet om?
Kijk wie je dorps of stadsgenoten zijn is een stap naar weer meer samen en …kopjes thee of koffie bij elkaar drinken. Ik merk- ik deed en soms(zoals nu) doe ik er eveneens aan mee- dat Nederlanders zich steeds meer terugtrekken achter hun tegenwoordig steeds vaker dichte gordijnen. Ik merk dat er minder kopjes thee of koffie bij elkaar gedronken wordt. Een vluchteling leert op de inburgeringscursus over een kopje koffie drinken. Maar ja, langzaam moet en mag het contact groeien. Niets forceren. 

Behalve dat het een keuze is om met vriendelijke ogen naar een ander (wie dan ook) te kijken.
Mens op mens ontmoetingen verbinden, stimuleren en motiveren écht.
Burgeren immigranten niet snel genoeg in?
Dat ligt écht ook aan ons. Dit heb ik door sinds ik een taalmaatje heb. Want de mens die naar ons land gevlucht is wil niets liever dan leren en contact maken. Maar ja, ik kan niet sneller dan mijn beste tempo.
Inburgeren doe je samen. Integreren helemaal.      
Mensen die vluchtelingen helpen zouden landverraders zijn, zeggen Boze landgenoten. Een landverrader? Ik zou mijn hart verraden indien ik geen mensen bijsta, onbevooroordeeld net als in de Zorg. Doe je mee en stop je met je eigen hart en verstand te verraden? Laten we ons voorstellingsvermogen zo constructief mogelijk gebruiken. Laten we medemensen voor elkaar zijn.

Humaan.   

Leven en laten leven in en met respect.

< 3
PS er zijn mensen die mij belerend vinden schrijven. Dat ligt geenszins in mijn bedoeling en ik hoop niet dat het zo overkomt. Ook ik heb mijn tekortkomingen en als ik het éne doe dan kan ik iets anders niet doen. Qua tijd en qua energie. Het is niet anders. 

Geen opmerkingen: