maandag 7 maart 2016

Leven en laten leven? (3) Triest hart



Triest hart
voelt de loden zwaarte van woorden:
oplossingen,
vluchtelingendeal,
uitruilvluchtelingen,
oorlogsmigranten herverdeeld
als pionnen in een ‘spel’
waar het gaat om?

Ja, waar gaat het om?
Het gaat om mensen in nood te helpen, toch?
Gezinnen bij elkaar brengen, toch?
Vrouwen met kinderen
reizen met de moed der wanhoop
 hun vaders, zonen, broers
achterna.
In hemelsnaam wij dan ook maar nu
want
Europa gaat dicht.
Mensen aan de grenzen in de modder, kou,
jong en oud.
Mensen,
Europa gaat misschien helemaal dicht.
Europa doet niet vriendelijk, vind ik.

Stel je eens voor hoe dit moet voelen na lang reizen,
de wanhoop, het op zijn, het dodelijk vermoeid zijn
van alle doorgestane ellende, verloren familieleden, al die angst,
slaapgebrek, kapot gemaakt vaderland, woonplaats, scholen, huizen.
Er is niet veel meer,
terwijl Europese leiders spreken over herverdeling.
Herverdeling van stukken land? Kavels?
Nee, het gaat over mensen. Onze MEDEMENSEN!
Mensen herverdelen, ik gruw. 
Families nog meer uit elkaar rukken?
Dat herverdelen van land komt vast later wel?
Nee, ik ben geen doemdenkster. Ik concludeer slechts.

Europa kon krachtig zijn. Gastvrij. Begripvol. Compassievol.
En nee, ik zou
ook niet in de schoenen van de Europese leiders willen staan.
Maar kan het nou echt niet SAMEN, samen, samen,
in iedere straat, dorp, stad en land van Europa?
In de wereld?
‘Oplossingen zullen er heel snel komen ’ hoor ik op de tv.
 Hoe? Door oorlogsmigranten terug te sturen? Door te herverdelen?
Brrrr.

Ondertussen gaat het liedje ‘vluchten kan niet meer’
door mijn hoofd.
Mijn broer en ik zongen het vroeger.

Triest loodzwaar hart.
Morgen gebruik ik mijn voorstellingsvermogen weer constructief
Vluchten kan niet meer?

Vriendelijkheid lost- lijkt mij- echt meer op dan op deze manier de stroom aanvallen
in verband met de 'herverdeling.' Echt, dat woord maakt mij kotsmisselijk.

Éen voordeel is wel dat ik vanuit de vrijheid om mijn mening te mogen uiten, schrijf.
Dit kan men niet in ieder land zeggen ...

Geen opmerkingen: