maandag 25 april 2016

Een digitale wereld

Wat héb ik een hekel aan het feit dat er steeds meer en meer digitaal wordt gemaakt. Net ben ik een lange tijd bezig geweest met te zoeken naar mijn Digi D en vervolgens uiteindelijk - na weer gedoe omdat het mij niet lukte- in te loggen op de site van mijn Zorgverzekering. Eindelijk is het mij gelukt en toen? Gezocht op deze website waar de bedragen op mijn Zorgkostenfactuur voor staan. Onvindbaar. Het is een zoektocht, waarbij ik steeds andere dingen vind en vergeet waarvoor ik kwam en dus ...opnieuw inloggen. De chatmevrouw snapt mijn vraag niet. Zelf snap ik hem ook niet meer. 
De telefoonstem geeft te veel opties waardoor ik vergeet wat ze eerder zei. Te frustrerend. Ik laat het nu maar. Te veel stress erdoor. Waarom wordt het voor ouderen niet gemakkelijker gemaakt? Niet dat ik echt een oudere ben, want ik voel mij leeftijdsloos. De ene keer twaalf jaar en de andere keer (zoals nu ) een combinatie van een rebelse, zeer opstandige tiener én een stokoud mens. Laat ie fijn zijn.


Ik lees tegenwoordig steeds minder in  mijn e-mailbox. Hoppa, weg ermee. Het is mij te veel. Mijn ogen pakken het niet.

Ik begin mijn vader te begrijpen die op 95 jarige leeftijd brieven (nog niet eens mails) van instanties verscheurde omdat hij het niet meer begreep, niet meer wou begrijpen, noch kon behappen. Alles moest dan naderhand uit de poubèle gevist worden en met plakband gerepareerd. Ik begin hetzelfde gevoel te krijgen. 

Ik baal en voel druk in mijn hoofd en achter mijn ogen. Te lang gezocht en gekeken op dit beeldscherm voor mij. Voor mijn gevoel is al dat beeldscherm gekijk zeer ongezond.

Was van plan éven de administratie te doen en daarna een stukje voor in mijn Blog te schrijven. In mijn Blog kan ik wél met de dingen omgaan. Raar, maar waar. Hier weet ik de weg.  Echter, ik ben opeens uren verder na de start met mijn administratie en mijn onvoldane bezoekje aan de site van mijn zorgverzekering en ga voor dit moment van schrijven van mijn Blog weg.


Ja, dit is een stukje. Echter, niet het stukje dat ik van plan was om te schrijven. Geen idee  meer wát ik wou schrijven. En dat is ...  om gedeprimeerd,verdrietig en wanhopig van te worden, want ik had eindelijk schrijftijd.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Zondag 1 mei 2016
 kom ik dit artikel tegen. Gelukkig ben ik niet de enige.
 http://www.trouw.nl/tr/nl/6700/Wetenschap/article/detail/4292551/2016/05/01/Verlos-mij-van-deze-digitale-ellende.dhtml

Er is veel moois aan het digitale. Echter, de veelheid maakt het stresserig.



Geen opmerkingen: