maandag 16 mei 2016

Brieven aan de Toekomst




15 mei 2016

Kun jij je nog herinneren dat er op 15 mei 1998 het project Brieven aan de Toekomst was? Nee? Achttien jaar geleden. Misschien was je nog niet geboren? Dit project werd onder andere in het leven geroepen door het P.J. Meertens Instituut. De bedoeling was dat zo veel mogelijk Nederlanders éen dag van hun leven zouden beschrijven. Historisch gezien zou het de best beschreven dag ooit zijn.
Hoe ik hier nu op kom? Wel, 15 mei 1982 is de dag dat mijn ex- echtgenoot en ik met onze toen paar weken jonge zoon vanuit Indonesië naar Nederland vlogen. Thuiskwamen. 15 mei. Ik zat er  gisterenavond aan te denken. Beleefde het opnieuw. Tevens spitte ik in mijn geheugen: er was nog iets op 15 mei. 

Wat?

Opeens wist ik het weer: De Brieven aan de Toekomst.
Ik ging googlen en las erover: https://www.meertens.knaw.nl/cms/nl/onderzoek/brieven-aan-de-toekomst. Een heel gek idee vind ik het dat er die tienduizenden brieven -waaronder de mijne- opgeslagen liggen te wachten op lezers in de toekomst. Wie? Wanneer is het de verre Toekomst? Ooit. 


Nog goed weet ik hoe enthousiast ik was over dit project. De 14de mei 1998 zorgde ik ervoor dat ik niets te doen had opdat ik de 15de vrij had om te schrijven. Boodschappen in huis, vooraf koken. De was, de strijk en het huis waren gedaan. Met alles was ik bij. Afspraken maakte ik niet voor 15 mei. Nergens zou ik heengaan. Dommm, want het was juist de bedoeling dat ik iets zou d o e n die dag om het te kunnen beschrijven. Ja, ik herinner mij dat ik over het overlijden van de zanger Frank Sinatra schreef en over wat er in het gezin gebeurde. Ik meen dat mijn man en zoon (toen zestien jaar) het over het nieuwste gadget op computer gebied hadden. Wat dat was weet ik niet meer. Wel weet ik nog dat ik dacht: ’waar gaat deze ontwikkeling heen?’ Steeds was er in die jaren iets nieuws. Ontdekkingen volgden elkaar in rap tempo op. Man en zoon hielden deze in de gaten en wilden hebben, hebben en hebben. Hoewel ik het knap vond dat er zoveel nieuws bedacht werd, vond ik het te snel gaan. Het bijhouden lukte mij niet. Nog steeds niet. Ik ben vast de enige niet.
Misschien zijn er over honderd jaar geen smartphones meer in dit deel van de wereld en elders wel? Who knows? In ieder geval zie ik het zo dat de hele evolutie tegelijkertijd overal wereldwijd, is.

Afijn, ik herinner mij dat ik vele pagina’s volpende. Bizar, dat dat schrijven nu samen met al die andere brieven bewaard is voor ik weet niet wie en wanneer? Het geeft mij een gek gevoel dat iemand ze ooit zal gaan lezen. Maar ja, ik besef dat hier schrijven en gelezen worden net zo bizar  is.


Op Google las ik ook dat er op 15 mei 2008 wederom een Brieven aan de Toekomst project is geweest. Ik was er niet van op de hoogte. Jammer, ik had mee willen doen. Ook keek ik hier eens op mijn Blog of ik op die datum iets schreef. Niet dus. Wel heb ik begin mei 2008 mijn Blogspot in het leven geroepen door er schilderwerkjes te plaatsen. Ze staan er nog steeds. Hm, ik zeg er maar niets over. Dat mogen anderen doen. Net als er nog zoveel staat wat maar staat te staan. Mijn vader had een groot historisch besef. Misschien dat ik het hier daarom nooit opschoonde? Hm, ik heb heus wel eens stukjes weggehaald, vooral toen ik mijn Blog een tijdje op slot deed. 


Oh ja, ik zou over het voorjaar schrijven. Ondertussen héb ik er gisteren avond en vanmorgen over geschreven en in mijn Blog geplaatst. Ik zou het kunnen verwijderen en er een brief aan de toekomst van kunnen maken? Over de opwarming van de aarde?

De sering bloeit en dát op de koudste eerste pinksterdag (gisteren) sinds 1936.


Geen opmerkingen: