dinsdag 14 juni 2016

Leven

Wat is het toch heerlijk
om je intens bewust te zijn
dat je leeft.
Dat je vrij kunt en mag bewegen.
Dat je mag, zeggen en schrijven of niet
wat je zelf kiest te delen.

Fietsend door de polder
frisruikende weidsheid inademen.
Ademen. Mobiel zijn.
Je hart steeds opener voelen gaan
geraakt worden
dankbaar, dankbaar
kunnen genieten van een bezoek aan
een herstellende vriendin
samen haar zalige maaltijd nuttigen.


Simpel, doch rijk

Geluk.

Savonds zet ik voor het eerst
in dagen de televisie aan.
Het journaal brengt het nieuws
rauw de kamer binnen.
Au, mijn dankbare hart krijgt fikse steken
verdriet
om alle steken en schoten.

Zóveel
Waarom toch?

Jongetje van drie, alleen.
Feestvierende mensen vermoord.
Dronken gasten die elkaar het leven zuur maken.
Het maakt ongerust
voor nu en de toekomst.

Zóveel

waanzin, te erg.












Geen opmerkingen: