zaterdag 4 juni 2016

Over getallen, mensen en inburgeren



Getallen waarachter mensen leefden en leven. Mensen die vaak vanuit gruwelijke omstandigheden met de moed der wanhoop én hoop zijn gevlucht uit hun eigen land. Weg van hun huis, hun thuis dat niet meer is. Weg van THUIS. Geen thuis meer hebben, stel je dát eens voor. 
En dan … de oversteek van de hoop én de wanhoop naar het werelddeel Europa waar het zo goed is.



700 mensen - en meer- zijn verdronken in de Middellandse Zee
Getallen waarachter mensen leefden. Mensen die uit vaak gruwelijke omstandigheden met de moed der wanhoop en hoop zijn gevlucht uit hun eigen land. Weg van hun huis, hun thuis dat niet meer is. Weg van THUIS. Geen thuis meer hebben, stel je dát eens voor. En dan … de oversteek van de hoop én de wanhoop naar het werelddeel Europa waar het zo goed is.

Meer dan 699 mensen –en meer- zijn gered uit de Middellandse zee nadat hun wankele bootjes vol met mede migranten omsloegen.
Dappere Vluchtelingen. Mensen met een nieuw begin voor ogen. Gemotiveerde mensen.

Hoop is er weer. Tot ook die tot een minimum is ingedamd door regels en hekken. Velen hebben nog geen weet van het feit dat er Europeanen zijn die angst voor ze hebben, terwijl het merendeel vol goede wil is en vol goede moed wil meewerken aan hun en ons aller nieuwe bestaan. 

Migranten die nog geen weet hebben van dat er hier mensen zijn die discrimineren, racistisch zijn en de meest nare generaliserende vooroordelen hebben over migranten. Mensen die angst hebben voor hun medemensen, terwijl migranten juist uit angst voor zoveel zijn gevlucht.

Dan denk ik aan de krachtige kwetsbare openheid waarmee mijn taalmaatje en zijn vrouw mij benaderen. Vele vragen. Iedere keer opnieuw. Ze willen zo graag leren. Ze zijn zo gemotiveerd. Echter, de snelweg van het westerse leven grijpt ze bij de klauwen. Al hebben ze net hun verblijfsvergunning- al zijn ze net in een gemeente komen wonen want tot dan mocht men tot voor kort nog niet beginnen met inburgeren, noch de Nederlandse Taal leren-:
 ‘Jullie zijn niet snel genoeg.’

Doe het ze maar eens na. 

Maar nee: ’Ze zijn niet snel genoeg. Ze moeten inburgeren.’ Roepen de beste stuurlui aan wal.

We zitten ons het apenkriek in te burgeren. Het is een reis die stap voor stap gaat.
Doe het deze mensen maar eens na!
Álles moet uitgevonden worden. Nieuw letterschrift leren. Probeer maar eens Chinese lettertekens in korte tijd je eigen te maken en dus te herkennen! Dat valt niet mee.) tot aan een meterkaart invullen en uitleggen, hoe het zit met postcodes bij een brievenbus. Wat is het verschil tussen tarieven en termijnen van een energiebedrijf? Dat je een bel op je fiets moet hebben. Zoveel, zoveel, zoveel. Gelukkig zijn mijn taalmaatjes (en zovele anderen) leergierig.

Echter, help: inburgeren gaat niet zo snel als dat ik gedacht had.  Wij-ja, ik ook- doen ons stinkende best. Jullie ook?
En … wat zijn de normen en waarden in ons landje? Van jou? Van mij?

Zie de mens. Open je hart zeg ik keer op keer weer tegen mijzelf en tegen anderen. Jij ook?

Geen opmerkingen: