woensdag 15 juni 2016

Taalcoachen: een voorbeeld zijn en op naar de 'koeienboerderij.'




Er zijn mensen die gemakkelijk over het taalcoachen van een cursist inburgering denken. Die hoeven zeker niet te leren wat deze statushouders moeten leren? ‘Vluchtelingen moeten inburgeren PUNT.’ vinden deze mensen. 

Waarna wordt afgewacht én commentaar gegeven. 

Alsof een baby die uit de baarmoeder komt ook in éen keer alles kan wat een mensenkind op de plek van de wereld waar het geboren is, zou moeten kunnen en kennen. Laat staan een mens die vanuit zijn land gevlucht is en alles moet leren over een land buiten de taal om. 


Wij -als taalkoppel- zijn sinds eind januari jongstleden bezig. Het gaat snel, mijn taalmaatje en zijn vrouw zijn leergierig. Echter, het gaat ook langzaam. Het uitleggen en doen begrijpen waarom wij Nederlanders doen wat we doen én laten valt vaak niet mee. Onze uitdrukkingen en gezegdes. Er valt zoveel te leren. Samen leren we. Álles moet worden uitgelegd. Zinnen en woorden. Vanmiddag gaan we de boer op naar een boer. Leg dát eens uit: de boer op gaan.’ Het klinkt raar vind ik. Dus ik houdt het met: we gaan naar een boerderij. Een veehouderij beter gezegd. Ieder woord luistert nauw. Daar ben ik mij ontiegelijk bewust van. Ook ben ik mij er tegenwoordig bewust van dat de meeste taalcoaches in het onderwijs zitten of hebben gezeten. Dat is wel wat anders dan de Zorg waarin ik werkte. Hopelijk leren mijn taalmaatjes goed het t en d gebruik van mij. Nog steeds twijfel ik erg aan dit onderdeel. 

De media hebben -vind ik- schade aangericht door het generaliseren van asielzoekers, ook dat bijvoorbeeld asielzoekers uit Afrika over éen kam worden geschoren met vooroordelen. Er zijn bevolkingsgroepen die moet vluchten voor hun leven! 

Stel je eens voor. 

Toch merk ik op dat in mijn omgeving steeds meer mensen vriendelijker over asielzoekers en vluchtelingen spreken. Fijn.


Vandaag kwam ik deze website www.stayhumun.nu tegen. Dat geeft deze burgeres moed. Hoe je ook denkt over vluchtelingen en de vluchtelingenstroom: blijf humaan.


Besef ook, lieve medelanders, dat veel van wat je doet als een voorbeeld voor een cursist inburgering is. De eerste keer nadat mijn twee taalmaatjes bij mij thuis waren geweest en ik bij ze kwam stond er een kaars op tafel. De theekopjes werden opgediend op een groot bord. Ze hadden mij nagedaan. Zo met veel meer.

Zelden komen de twee bij mij. Maar wanneer zij komen doe ik mijn best om te kijken of het er, op zijn Hollands gezegd, strak uitziet. Een keurig opgeruimde aanrecht en een gedweilde vloer in ieder geval. Sinds mijn pensionering doe ik regelmatig de huishouding met de Franse slag ook omdat ik sommige dingen niet goed zie.
Taalmaatje en zijn vrouw zijn zelf erg netjes. Omdat ik -zover ik weet- de enige (wanneer komen er alsjeblieft meer?) Nederlandse ben waar ze bij thuis komen móet ik een goed voorbeeld geven. Ook eerst netjes goedendag mijnheer of mevrouw zeggen voordat ik wat vraag. Eerder lanceerde ik soms zonder goedendag, een vraag in een winkel.  Dus heeeel bewust groet ik. Want ik wordt nagedaan. Dit geeft mij een groot gevoel van verantwoordelijkheid.

Tjonge, wat zijn Taalmaatje, zijn vrouw en ik bezig met inburgeren. Mijn taalmaatje wou graag zien en meemaken hoe het eraan toe ging op een Nederlands ‘koeienboederij.’ 

Over die middag vertel ik in het volgende blogbericht:
 https://tillykuiper.blogspot.nl/2016/06/taalcoachen-op-een-veehouderij.html

Geen opmerkingen: