woensdag 6 juli 2016

Niemand kan de draak van een ander verslaan.



Gisteren- nadat ik mij af had gemeld bij mijn kinderen- heb ik mijn telefoon uitgezet. Moeders is rechtstreeks onbereikbaar. Bij een vriendin gegeten en naderhand  synchroon  voetreflexmassage bij elkaar gedaan. 

Een geschenk.

Zen.


Vriendin gaf mij het volgende citaat mee. De schrijver ervan heb ik niet kunnen onthouden. Oelaf, of Oloef?
Hopelijk vindt hij het niet erg dat ik dit deel. De woorden dalen in, geven rust en helpen mij met het accepteren dat ieder zijn en haar eigen pad gaat. Dat wist ik wel, maar vaak wou ik oplossingen vinden. Helpen.

Na een nachtrust van tien uur weet ik wederom dat de wereld draait zoals ze draait en dat mensen doen en laten wat ze doen en laten.
Hoe moeilijk te accepteren dit ook kan zijn. Hoe moeilijk te verkroppen.
Soms sta ik weer paraat in de helpmodus. Dan mag het. Dan moet het. En soms mag het … niet. Soms kan het niet. Dan kiezen onze kinderen of vrienden ervoor om hun ouders niet met hun draak lastig vallen. 

Elkaar motiveren mag mijns inziens altijd.
Het citaat luidt:
NIEMAND KAN DE DRAAK VAN EEN ANDER VERSLAAN
EEN IEDER HEEFT ZIJN EIGEN WEG
MET ZIJN EIGEN DRAAK
EN …DAAROM ÓOK ZIJN EIGEN SCHAT.

Misschien dat als we van elkaar accepteren én inzien dat ieder mens een eigen draak én schat heeft dat we dan nader tot elkaar komen?

2 opmerkingen:

Roely Bakker zei

Dank voor het delen, Mathil.

Tilly Kuiper zei

((( Roely)))
Graag gedaan.